Η Κως έχει μια ιδιαίτερη κινηματογραφική αύρα· ένα νησί όπου το φως του Αιγαίου συναντά την Ιστορία και οι ήσυχοι δρόμοι μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε σκηνικό μεγάλων συναισθημάτων. Αυτός ο χαρακτήρας θυμίζει έντονα το πνεύμα της βραβευμένης ευρωπαϊκής ταινίας «Mediterraneo», ενός έργου που, παρότι δεν τοποθετείται ονομαστικά στην Κω, αποτυπώνει με ακρίβεια την εμπειρία ενός απομονωμένου ελληνικού νησιού κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η αφήγηση του φιλμ θα μπορούσε να ξεδιπλωθεί ιδανικά στην Κω, χωρίς να αλλάξει ούτε τόνος ούτε ουσία.
Στην ταινία, μια ομάδα ξένων στρατιωτών φτάνει σε ένα νησί που αρχικά μοιάζει αφιλόξενο και άγνωστο. Καθώς όμως περνούν οι μέρες, το τοπίο αρχίζει να λειτουργεί καταλυτικά. Οι ήρωες μεταμορφώνονται, οι άμυνες πέφτουν και η απλότητα της νησιωτικής ζωής τους αναγκάζει να δουν τον κόσμο διαφορετικά. Η Κως, με τα ερείπια της αρχαίας Αγοράς, τα ιταλικά κτίρια και τις παραλίες που απλώνονται αθόρυβα στο φως, θα μπορούσε να φιλοξενήσει ιδανικά αυτή τη σταδιακή εσωτερική αλλαγή.
Η κινηματογραφική κάμερα θα ακολουθούσε τους χαρακτήρες σε σοκάκια που μοσχοβολούν γιασεμί, σε καφενεία όπου ο χρόνος μοιάζει να σταματά, και σε ακτές όπου η θάλασσα γίνεται εξομολογητής. Όπως και στο «Mediterraneo», έτσι και εδώ το νησί δεν λειτουργεί ως φόντο, αλλά ως ενεργός πρωταγωνιστής. Η σιωπή του τοπίου λέει περισσότερα από τους διαλόγους και το φως αποκαλύπτει αλήθειες που οι ήρωες αγνοούσαν.
Η άφιξη στην Κω είναι πάντα το πρώτο καθοριστικό πλάνο. Η εικόνα του αεροπλάνου να κατεβαίνει πάνω από το Κως αεροδρομιο θα μπορούσε να σηματοδοτεί την αρχή μιας αφήγησης όπου τίποτα δεν θα μείνει ίδιο. Από εκείνη τη στιγμή, ο θεατής –όπως και οι χαρακτήρες– περνά σε έναν άλλο ρυθμό ζωής, πιο ανθρώπινο, πιο αληθινό.
Στην εξέλιξη της ιστορίας, οι συγκρούσεις αμβλύνονται. Οι ήρωες μαθαίνουν να ακούν, να παρατηρούν, να συνυπάρχουν. Το νησί τους διδάσκει πως η δύναμη δεν βρίσκεται στον έλεγχο αλλά στην αποδοχή. Η Κως, με την ήρεμη αυτοπεποίθησή της, ενσαρκώνει αυτή τη φιλοσοφία χωρίς υπερβολές.
Τελικά, όπως και στο γνωστό κινηματογραφικό έργο που ενέπνευσε την αφήγηση, η Κως δεν προσφέρει απλώς σκηνές ομορφιάς. Προσφέρει μεταμόρφωση. Είναι ο τόπος όπου οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με τον εαυτό τους και, φεύγοντας, κουβαλούν κάτι από το φως της μαζί τους. Ένα νησί που, στον κινηματογράφο και στη ζωή, αλλάζει όσους το περπατούν.
