«Αν υπάρχει απειλή από την Τεχνητή Νοημοσύνη είναι μια και μόνη: να της παραχωρήσουμε την κρίση μας, δηλαδή, ό,τι μας οδηγεί σε κατά το δυνατόν επιστημονικά εγκυρότερες και κοινωνικά ασφαλέστερες αποφάσεις. Ο λόγος που ανησυχούν οι Βρυξέλλες ή η Ουάσινγκτον είναι ότι, όταν πρόκειται για πολύ σύνθετες και τεράστιου εύρους συγκεντρώσεις και αξιολογήσεις πληροφοριών, οι άνθρωποι ενδέχεται να μην ελέγξουν την τεκμηρίωση και να μην αμφισβητήσουν τις προτάσεις των ΑΙ agents. Όλες οι υπόλοιπες ανησυχίες – η ηθική, η εγκληματική της χρήση, τα ατυχήματα, οι μονοπωλιακές τάσεις- είναι υπόθεση των θεσμών, της οικονομίας, της ασφάλειας και της άμυνας, όπως συμβαίνει με κάθε τεχνολογία.
Τι χρειαζόμαστε, λοιπόν, για την αξιοποίηση ή για τον έλεγχο της Τεχνητής Νοημοσύνης; Ανθρώπους, κατάλληλα εκπαιδευμένους. Ανθρώπους που δε θα σπαταλούν το μυαλό και το χρόνο τους στη συλλογή, στην απομνημόνευση και στην αναπαραγωγή γνώσεων, αλλά θα καλλιεργούν κρίση, δημιουργικότητα και ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και λήψης αποφάσεων. Σε όλα τα στάδια της, αλλά κυρίως στο πανεπιστήμιο, η εκπαίδευση πρέπει πλέον να αναπροσανατολιστεί ανάλογα. Το γνωρίζαμε και πριν από την AI -είναι κοινός τόπος η προαγωγή της κρίσης έναντι της αποστήθισης- αλλά τώρα επείγει να το κάνουμε.
Στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο έχουμε ήδη επιλέξει να εντάξουμε δημιουργικά και υπεύθυνα τις νέες τεχνολογίες στην εκπαιδευτική διαδικασία, εφαρμόζοντας νέες ψηφιακές μορφές διδασκαλίας και αξιολόγησης. Δεν είναι μόνο πρωτοβουλία της Πρυτανικής Αρχής, είναι πραγματικό και μετρημένο αίτημα των ίδιων των φοιτητριών και των φοιτητών μας – στο στο AU Student Barometer που καθιερώσαμε, το 54% ζητά καθοδήγηση για τη χρήση της AI. Και τη χρειάζονται από εμάς και όχι από τους agents, γιατί αλλιώς έχουμε χάσει ήδη τον αγώνα της επικράτησης».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
