Στις 10 Μαρτίου 1905 ξέσπασε στο Θέρισο Χανίων η επανάσταση που έμελλε να αλλάξει την πορεία της Κρήτης και να αναδείξει ακόμη περισσότερο τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Μαζί με συνεργάτες του, ο Κρητικός πολιτικός ηγήθηκε ενός κινήματος που στρεφόταν κατά της διοίκησης του πρίγκιπα Γεωργίου και ζητούσε πολιτικές μεταρρυθμίσεις, με βασικό στόχο την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.
Η Κρητική Πολιτεία, που είχε ιδρυθεί το 1898 ως αυτόνομο καθεστώς υπό διεθνή προστασία, δεν είχε κατορθώσει να ικανοποιήσει τις προσδοκίες πολλών Κρητικών. Η ένταση ανάμεσα στον Βενιζέλο και τον πρίγκιπα Γεώργιο είχε ήδη οξυνθεί, καθώς οι δύο άνδρες συγκρούονταν για τον τρόπο διακυβέρνησης και για τη διεκδίκηση της ένωσης.
Το ορεινό Θέρισο επιλέχθηκε ως κέντρο της εξέγερσης λόγω της στρατηγικής του θέσης. Από εκεί οι επαναστάτες πρόβαλαν το αίτημά τους, ενώ το κίνημα απέκτησε γρήγορα απήχηση σε μεγάλο μέρος της Κρήτης. Παρά τις πιέσεις και τις αντιδράσεις των Μεγάλων Δυνάμεων, η επανάσταση οδήγησε τελικά σε σημαντικές εξελίξεις: στην αποδυνάμωση του πρίγκιπα Γεωργίου, σε θεσμικές αλλαγές και, λίγα χρόνια αργότερα, στην οριστική ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.
Η Επανάσταση του Θερίσου έμεινε στην ιστορία ως ένας κρίσιμος σταθμός του Κρητικού ζητήματος και ως η στιγμή που ο Ελευθέριος Βενιζέλος εδραιώθηκε ως ηγετική πολιτική μορφή με πανελλήνια ακτινοβολία.
