- Γράφει ο Νίκος Χ. Λαγκαδινός
Οι ειδήσεις που καθημερινά διαχέονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι τρομακτικές. Δεν χρειάζεται και πολλή προσπάθεια για να μείνουμε άνθρωποι σ’ αυτόν τον ταραγμένο κόσμο.
Η αλήθεια είναι πως η καθημερινή ροή των ειδήσεων μοιάζει συχνά με έναν ασταμάτητο καταιγισμό από κρίσεις, συγκρούσεις και καταστροφές. Μας περικυκλώνει μια «βιομηχανία του φόβου» που, αντί να ενημερώνει, πολλές φορές παραλύει την ψυχή μας και μας κάνει να νιώθουμε ανίσχυροι.
Ωστόσο, αν κοιτάξουμε λίγο πιο βαθιά, η πραγματικότητα μάλλον μας δείχνει το αντίθετο: χρειάζεται τεράστια, συνειδητή προσπάθεια για να παραμείνουμε άνθρωποι μέσα σε αυτό το κλίμα.
Όταν ο κόσμος γύρω μας αγριεύει, η διατήρηση της ανθρωπιάς μας δεν γίνεται αυτόματα. Αντιθέτως, απαιτεί καθημερινό «αγώνα» σε τρία βασικά μέτωπα:
Η αντίσταση στην ανοησία και την απάθεια: Το να βλέπεις τον πόνο στις οθόνες και να μην «εκπαιδευτείς» να προσπερνάς με ένα απλό scroll, αλλά να διατηρείς την ενσυναίσθησή σου, είναι μια πράξη καθαρής αντίστασης.
Η επιλογή της καλοσύνης: Σε έναν κόσμο που συχνά επιβραβεύει τον κυνισμό και τον εγωισμό, το να επιλέγεις να είσαι ευγενικός, να στηρίζεις τον διπλανό σου και να προσφέρεις χωρίς αντάλλαγμα, είναι μια επαναστατική πράξη.
Το φιλτράρισμα του φόβου: Χρειάζεται προσπάθεια να κλείσεις την τηλεόραση ή το κινητό, να πάρεις μια ανάσα και να θυμηθείς ότι η ζωή δεν είναι μόνο το επόμενο «έκτακτο δελτίο». Υπάρχει ακόμα ομορφιά, αλληλεγγύη και φως, αρκεί να επιλέξουμε να τα κοιτάξουμε.
«Το να παραμένεις άνθρωπος σημαίνει να μην επιτρέπεις στο σκοτάδι του κόσμου να σβήσει το δικό σου εσωτερικό φως.»
Η ανθρωπιά μας δεν είναι ένα μόνιμο κεκτημένο· είναι μια επιλογή που κάνουμε κάθε πρωί που ξυπνάμε. Όσο πιο ταραγμένος είναι ο κόσμος, τόσο πιο πολύτιμη —και δύσκολη— γίνεται αυτή η επιλογή. Αλλά είναι και η μόνη που μας κρατάει πραγματικά ζωντανούς.
Ο Αθηναίος κωμωδιογράφος Μένανδρος (περίπου 342–291 π.Χ.) αριστοτέχνης της Νέας Αττικής Κωμωδίας είχε τρομερή ικανότητα να διατυπώνει μεγάλες αλήθειες με ελάχιστες λέξεις, και οι στίχοι του έγιναν παροιμιώδεις φράσεις (γνώμες) που οι άνθρωποι αντέγραφαν για αιώνες. Όπως η παρακάτω:
«Ως χαρίεν εστ’ άνθρωπος, όταν άνθρωπος ή.»
Η φράση αυτή μεταφράζεται ως εξής: «Τι όμορφο (ή κομψό) πράγμα που είναι ο άνθρωπος, όταν όμως είναι πραγματικά άνθρωπος!»
Είναι μια από τις πιο συγκλονιστικές και διαχρονικές ρήσεις, γιατί κρύβει ακριβώς αυτή την προϋπόθεση: η ανθρώπινη φύση έχει τη δυνατότητα για το πιο μεγάλο μεγαλείο και την ομορφιά, αρκεί να μην χάσει την ανθρωπιά της.
Είναι πραγματικά σπουδαία φράση! Έχει μια απίστευτη δύναμη γιατί μέσα σε μόλις επτά λέξεις ο Μένανδρος κατάφερε να κλείσει όλο το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Το «όταν άνθρωπος ή» (όταν δηλαδή συμπεριφέρεται με ενσυναίσθηση, αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη) είναι το κλειδί. Μας υπενθυμίζει ότι το να γεννηθούμε ως βιολογικά όντα είναι δεδομένο, αλλά το να γίνουμε και να παραμείνουμε άνθρωποι είναι το πραγματικό μας έργο τέχνης.
