Μέχρι την προσεχή Δευτέρα θα πρέπει να έχουν παραδώσει τις γραπτές εισηγήσεις τους οι γενικοί και ειδικοί εισηγητές και αγορητές, επί των προτάσεων της Νέας Δημοκρατίας, για την αναθεώρηση του Συντάγματος προκειμένου στη συνέχεια, να παραδοθεί η έκθεση της Ειδικής Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος στον Πρόεδρο της Βουλής.
Στη σημερινή Διάσκεψη των Προέδρων θα οριστικοποιηθεί το χρονοδιάγραμμα της συζήτησης της πρότασης αναθεώρησης στην ολομέλεια και της πρώτης και δεύτερης ψηφοφορίας, οι οποίες θα γίνουν με διαφορά ενός μήνα, η μία από την άλλη, όπως ορίζει το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής.
Η ψηφοφορία που έγινε χθες Τετάρτη, στην τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος, απηχεί τις θέσεις της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας, επί της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας και κατέδειξε ότι τα άρθρα και οι παράγραφοι που προτείνονται για αναθεώρηση, δεν θα λάβουν θετική ψήφο από την αντιπολίτευση που διεκδικεί ρόλο στην νομοτεχνική κατάστρωση των αναθεωρητέων διατάξεων στην επόμενη, την αναθεωρητική Βουλή. Και η ίδια η Νέα Δημοκρατία, έχει δηλώσει ότι οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος θα ψηφίσουν με βάση την ελεύθερη βούληση τους.
Το ΠΑΣΟΚ θα ψηφίσει «παρών» στα άρθρα που παρουσίασε δική του πρόταση και κατεύθυνση «η οποία είναι διαφορετική από αυτή της κυβέρνησης». Τα υπόλοιπα άρθρα θα τα καταψηφίσει. «Όχι» σε όλα τα άρθρα και τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, θα δηλώσουν τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, όπως δήλωσαν χθες στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος.
Αντικείμενο της δεύτερης ψηφοφορίας, που τοποθετείται την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου, θα είναι οι προτεινόμενες για αναθεώρηση διατάξεις του Συντάγματος που θα συγκεντρώσουν στην πρώτη ψηφοφορία 151 ψήφους και άνω. Αν στην πρώτη ψηφοφορία υπάρξουν διατάξεις που θα συγκεντρώσουν λιγότερες από 151 ψήφους, δεν θα τεθούν σε δεύτερη ψηφοφορία, ως µη εγκριθείσες κατά την πρώτη ψηφοφορία.
Οι βουλευτές θα πάρουν στα χέρια τους ψηφοδέλτιο το οποίο θα περιέχει τις διατάξεις προς αναθεώρηση και θα έχει τρεις διακρίσεις µε τετραγωνίδια «ναι», «όχι», «παρών», σύμφωνα µε τον Κανονισμό της Βουλής. Σε οποιαδήποτε περίπτωση που δεν υπάρξει σημείωση της ψήφου του Βουλευτή δίπλα από μία διάταξη µε ένα «ναι», «όχι» ή «παρών», αυτή θα θεωρηθεί ότι δεν ψηφίστηκε. Η ψηφοφορία είναι ονομαστική, φανερή και διεξάγεται για όλες τις προτεινόμενες προς αναθεώρηση διατάξεις, όπως αυτές θα αποτυπώνονται στο ψηφοδέλτιο.
Boυλή-Αναθεώρηση του Συντάγματος: οι θέσεις των κομμάτων (Μέρος Β΄)
Άρθρο 97(μικτά ορκωτά δικαστήρια), παρ. 1
Νέα Δημοκρατία: κατάργηση της ειδικής πρόβλεψης, ως προς την εκδίκαση των πολιτικών εγκλημάτων από μικτά ορκωτά δικαστήρια. Η διάταξη αυτή ουδέποτε στην ελληνική ιστορία έχει τύχει εφαρμογής. Αυτό οφείλεται αφενός στην αδυναμία ορισμού της έννοιας του πολιτικού εγκλήματος και αφετέρου στην απροθυμία να επιφυλάσσεται διαφορετική μεταχείριση σε πράξεις βίας. Η βία είναι βία από όπου και αν προέρχεται. Άλλωστε η θέση της Νέας Δημοκρατίας είναι πως πρέπει να σταματήσει στο Σύνταγμα να γίνεται ακόμα λόγος για πολιτικό έγκλημα (σ.σ. η ΝΔ έχει αναφερθεί διεξοδικά σε αυτό το θέμα κατά τη συζήτηση του άρθρου 47 παρ.3 και 4Σ).
ΠΑΣΟΚ: Το άρθρο 97Σ δεν χρειάζεται να περιληφθεί στις αναθεωρητέες διατάξεις. Στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας δεν διευκρινίζεται αν επιδιώκεται η πλήρης κατάργηση της κατηγορίας των πολιτικών εγκλημάτων γενικότερα ή αν απλώς επιδιώκεται η μεταβολή της δικαιοδοσίας, για την εκδίκαση αυτών των αδικημάτων, με την ανάθεση των σχετικών υποθέσεων σε διαφορετικό δικαστήριο. Στη δεύτερη περίπτωση, αυτό το οποίο διαγιγνώσκουμε είναι η οριστική αναίρεση πια, με τη βούλα της πλειοψηφίας, της σύνδεσης της εκδίκασης αυτών των αδικημάτων, με τα ορκωτά δικαστήρια, με το λαϊκό στοιχείο, τους λαϊκούς δικαστές που από το σύνταγμα του 1975 τουλάχιστον, συνδέονται με την εκδίκαση αυτών των αδικημάτων. Δεν κατανοούμε ποια είναι δικαιοπολιτική επιλογή πίσω από αυτή την πρόταση και ποιο το όφελος στο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης. Ούτως ή άλλως, η έννοια του πολιτικού εγκλήματος έχει ατονήσει, έχει περιοριστεί δε και νομολογιακά, ως έννοια.
ΣΥΡΙΖΑ: Πρέπει να ενισχυθεί η αρμοδιότητα των Μικτών Ορκωτών Δικαστηρίων, όπως ήταν και παλαιότερα. Να αποτελούν δηλαδή τον κανόνα, για να υπάρχει παρουσία του λαϊκού παράγοντα στην απονομή της δικαιοσύνης. Επίσης πρέπει να μειωθεί η δυνατότητα των εξαιρέσεων με τις οποίες υπάγονται στο Εφετείο Κακουργημάτων συγκεκριμένα αδικήματα. Η παρουσία των ενόρκων είναι κατάκτηση της της εποχής του Διαφωτισμού.
ΚΚΕ: Ριζική διαφωνία απέναντι στην επιχείρηση ταύτισης των εργατικών λαϊκών αγώνων και της πάλης του εργατικού λαϊκού κινήματος και τις πιο ανεβασμένες μορφές πάλης, με τα αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου. Η ποινικοποίηση των πρόσφατων αγροτικών κινητοποιήσεων είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της αντιδραστικής στρατηγικής. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η προσπάθεια να «τσουβαλιάζονται» οι εργατικοί λαϊκοί αγώνες, ως εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου, και να φορτώνεται ο μισός ποινικός κώδικας σε πρωτοπόρους αγωνιστές.
Ελληνική Λύση: Η κυβέρνηση της ΝΔ θέλει να αφαιρέσει από τα μικτά ορκωτά δικαστήρια, δηλαδή από τα δικαστήρια που συγκροτούνται και από πολίτες ενόρκους με κλήρωση, τα πολιτικά εγκλήματα. Προφανώς θέλει να αναθέσει και την εκδίκαση των πολιτικών εγκλημάτων στα τακτικά δικαστήρια, την ηγεσία των οποίων διορίζει η κυβέρνηση. Αυτό και μόνο μας κάνει πολύ καχύποπτους.
«Νίκη»: στα μικτά ορκωτά δικαστήρια επαγγελματίες δικαστές συνεισφέρουν τη νομική τους γνώση και οι ένορκοι εκφράζουν την κοινωνική αντίληψη, για το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Η ισχύουσα διάταξη του Συντάγματος αναφέρει ότι τα κακουργήματα και τα πολιτικά εγκλήματα δικάζονται από μικτά ορκωτά δικαστήρια και έχει δημοκρατικό και εγγυητικό χαρακτήρα. Εξασφαλίζει ότι οι Έλληνες πολίτες συμμετέχουν στην απονομή της δικαιοσύνης και ότι η κρίση για ιδιαίτερα σοβαρά εγκλήματα δεν ανήκει αποκλειστικά στο κράτος. Εγγυάται και ενισχύει την αμεροληψία και την κοινωνική νομιμοποίηση, ώστε να αποτρέπονται ενδεχόμενες κυβερνητικές παρεμβάσεις.
Άρθρο 99 (αγωγές κακοδικίας)
Νέα Δημοκρατία: κατάργηση του Δικαστηρίου Αγωγών Κακοδικίας και ανάθεση των σχετικών αρμοδιοτήτων στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο με τη νέα του μορφή. Στην πράξη, οι αγωγές κακοδικίας που γίνονται δεκτές στην Ελλάδα είναι ελάχιστες έως σπάνιες. Το αποτρεπτικό κόστος, ο κίνδυνος αντεκδίκησης και η συντεχνιακή κριτική έχουν οδηγήσει σε ατονία το συγκεκριμένο θεσμό. Γι’ αυτό η Νέα Δημοκρατία προτείνει στο άρθρο 99 την κατάργηση του Δικαστηρίου Αγωγών Κακοδικίας και την ανάθεση των σχετικών αρμοδιοτήτων στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο με τη νέα του μορφή, όπως την προτείνει στο άρθρο 100.
ΠΑΣΟΚ: Η Νέα Δημοκρατία δεν εξηγεί ποιο είναι το σχέδιο, πίσω από τις νέες ρυθμίσεις που προτείνει. Δεν είναι σαφές, για παράδειγμα, τι θα εισφέρει στο κράτος δικαίου και στη λειτουργία της δικαιοσύνης, η πρόταση της να καταργηθεί το Δικαστήριο Αγωγών Κακοδικίας και να μεταφερθούν οι αρμοδιότητες στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (ΑΕΔ), διότι αυτή η μεταβολή προκαλεί προβληματισμούς ως προς τον θεσμικό ρόλο του ΑΕΔ. Το ΑΕΔ δημιουργήθηκε, ως συνταγματικός θεσμός εξαιρετικής δικαιοδοσίας, επιφορτισμένο με την επίλυση συγκεκριμένων ζητημάτων μείζονος συνταγματικής και θεσμικής σημασίας, όπως είναι οι συγκρούσεις δικαιοδοσίας των ανωτάτων δικαστηρίων, η άρση αντιφατικής νομολογίας, ο έλεγχος του κύρους των βουλευτικών εκλογών, όπως είδαμε, με εμφατικό τρόπο, με την ακύρωση της εκλογής των τριών βουλευτών των Σπαρτιατών, ως καθολικών διαδόχων της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή. Αυτού του βεληνεκούς οι υποθέσεις και αυτού του πολιτικού και νομικού κύρους υποθέσεις, άγονται ενώπιον του ΑΕΔ. Άρα δεν βλέπουμε πως η ανάθεση των αγωγών κακοδικίας στο ΑΕΔ θα διαφυλάξει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα που έχει και την αποστολή του. Εμείς βλέπουμε το ακριβώς αντίθετο, ότι θα την αλλοιώσει την αποστολή του καθώς η ΝΔ, με την πρότασή της, καλεί το ΑΕΔ να επιλαμβάνεται υποθέσεων που δεν συνδέονται με τις παραδοσιακές και ιδρυτικές, συνταγματικές του αρμοδιότητες.
Ελληνική Λύση: Αλήθεια, πιστεύει κάποιος ότι δικαστές θα καταδικάσουν δικαστή, να αποζημιώσει πολίτη για απόφαση που εξέδωσε; «Ας μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας». Η Ελληνική Λύση προτείνει αγωγές κακοδικίας εναντίον δικαστών, να δικάζονται από Ειδικό Δικαστήριο που θα συγκροτείται από νομικούς στο επάγγελμα, εκτός της έδρας που υπηρετεί ο εναγόμενος δικαστής.
«Νίκη»: η κακοδικία αφορά συγκεκριμένα αδικήματα: δόλο, βαριά παράβαση των καθηκόντων, άρνηση απονομής δικαιοσύνης. Ο θεσμός του Δικαστηρίου Αγωγών Κακοδικίας θεμελιώθηκε για να προστατεύονται οι δικαστές από καταχρηστική άσκηση αγωγών εναντίον τους και για να διασφαλίζεται η λογοδοσία τους. Η δικαστική λειτουργία δεν σημαίνει απόλυτη ασυλία. Όταν ένας δικαστής ενεργεί με δόλο ή διαπράττει ιδιαίτερα σοβαρή παράβαση των καθηκόντων του, πρέπει να υπάρχει δυνατότητα αποκατάστασης της ζημίας, την οποία υπέστη ο πολίτης. Ιδίως στην εποχή αυτή που οι πολίτες έχουν χάσει σε πολύ μεγάλό βαθμό την εμπιστοσύνη τους στη δικαιοσύνη, ο θεσμός αυτός έχει τεράστια σημασία. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας; δεν θα επιφέρει ουσιαστική αλλαγή ή βελτίωση ενώ ένα δικαστήριο, όπως το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, και με τον τρόπο που πολιτεύεται η κυβέρνηση, θα μπορούσε να είναι «ελεγχόμενο».
Άρθρο 100 (Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο)
Νέα Δημοκρατία: να προστεθούν στις υφιστάμενες αρμοδιότητες του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου: α) Ο προληπτικός έλεγχος συνταγματικότητας για ψηφισμένο νομοσχέδιο. Η απόφαση περί συνταγματικότητας ψηφισμένου νομοσχεδίου, από το ΑΕΔ, να δεσμεύει στη συνέχεια όλα τα δικαστήρια κατά τον έλεγχο συνταγματικότητας. Σκοπός της διάταξης που προτείνουμε είναι η ενίσχυση της ασφάλειας δικαίου, με την ταχύτερη επίλυση ζητημάτων συνταγματικών αμφισβητήσεων. Αν ένας νόμος κριθεί αντισυνταγματικός πριν εφαρμοστεί, γλιτώνουμε την κοινωνία, τις επιχειρήσεις και τους πολίτες από το χάος που δημιουργείται, αν στηριχτούν σε έναν νόμο που μετά από χρόνια θα «πέσει» στα δικαστήρια. Επίσης ενισχύεται η προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αφού θα μπορεί να αποτρέψει την εφαρμογή αντισυνταγματικών διατάξεων που πιθανόν θα θίξουν θεμελιώδη δικαιώματα πολιτών, έστω και προσωρινά. Τέλος θα συμβάλει στην αποσυμφόρηση των Δικαστηρίων, δηλαδή μειώνει τις μελλοντικές δίκες. Αν ο νόμος «διορθωθεί» πριν γεννηθεί, δεν θα υπάρξουν χιλιάδες προσφυγές στα δικαστήρια εναντίον του β) οι αγωγές κακοδικίας κατά δικαστικών λειτουργών κατά το άρθρο 99 παρ. 1 Σ, και το αρμόδιο δικαστήριο (Δικαστήριο Αγωγών Κακοδικίας), που προβλέπεται σήμερα στο Σύνταγμα να καταργηθεί και η αρμοδιότητα αυτή να περάσει το ΑΕΔ. γ) οι πειθαρχικές ποινές αργίας ή έκπτωσης στα αιρετά όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης να είναι αρμοδιότητα του ΑΕΔ. «Με την πρότασή μας αυτή, αυξάνονται οι θεσμικές εγγυήσεις σε υποθέσεις που δικάζονται δικαστικοί λειτουργοί και αιρετά όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης». Η Νέα Δημοκρατία «προκειμένου να αντιμετωπιστούν δυσλειτουργίες του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου που προκαλούν οι ιδιαιτερότητες της συγκρότησής του», προτείνει στη σύνθεση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου να παραμείνουν οι Πρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου και του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Όμως, οι σύμβουλοι της Επικρατείας και οι Αρεοπαγίτες που ορίζονται με κλήρωση να μειωθούν από τέσσερις σε δύο, ενώ οι δύο τακτικοί καθηγητές νομικών μαθημάτων των νομικών σχολών που επίσης ορίζονται με κλήρωση μετέχουν μόνιμα στη σύνθεση.
ΠΑΣΟΚ: Αυτό το οποίο διαφαίνεται είναι ότι η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να κατοχυρώσει, να καθιερώσει, να διαμορφώσει ένα συνταγματικό δικαστήριο στην Ελλάδα, χωρίς να το λέει. Και μάλιστα χωρίς να λαμβάνονται οι πρόνοιες, εγγυήσεις, οι διασφαλίσεις και χωρίς να προηγηθεί νομική, συνταγματική, πολιτική συζήτηση, για μια τέτοια μεγάλη μεταρρύθμιση. Η εμπειρία συνταγματικών δικαστηρίων σε άλλες έννομες τάξεις της Ευρώπης δεν προσφέρει ισχυρά επιχειρήματα στην άποψη που θέλει την ίδρυση συνταγματικού δικαστηρίου στην πατρίδα μας. Αν είναι να ανοίξει μια τέτοια συζήτηση, πρέπει πρώτα να συζητήσουμε για τις εγγυήσεις και τις διασφαλίσεις, και στη συνέχεια να μιλήσουμε για την ίδρυση ενός τέτοιου δικαστηρίου. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας οδηγεί σε μια συγκεντρωτική μέθοδο ελέγχου της συνταγματικότητας των νομοσχεδίων. Στην πράξη, η πρόταση οδηγεί σε ουσιώδη περιορισμό του συστήματος ελέγχου της συνταγματικότητας του νόμου, που είναι ο παρεμπίπτων διάχυτος έλεγχος της συνταγματικότητας, ο οποίος και αποτελεί πάγιο χαρακτηριστικό της ελληνικής έννομης τάξης για περισσότερο από 130 έτη. Ταυτοχρόνως, αποδυναμώνεται η σημαντική τεχνογνωσία που έχουν αναπτύξει τα άλλα δικαστήρια στον έλεγχο της συνταγματικότητας, ιδίως το ΣτΕ που έχει διαμορφώσει εκτενή νομολογία σε ζητήματα προστασίας των συνταγματικών δικαιωμάτων και ελέγχου της νομιμότητας της διοικητικής δράσης. Με την πρόβλεψη δε, της πρότασης της ΝΔ, για τη δεσμευτικότητα των αποφάσεων του ΑΕΔ, ουσιαστικά περιορίζεται η δυνατότητα όλων των δικαστηρίων της χώρας να συμβάλλουν στη διαμόρφωση της συνταγματικής νομολογίας, ακόμη και του Αρείου Πάγου. Ήδη το ΣτΕ έχει διατυπώσει ισχυρότατες επιφυλάξεις, ως προς τη συμβατότητα της ρύθμισης που προτείνει η πλειοψηφία, με τις θεμελιώδεις αρχές του ελληνικού δικαστικού ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων. Θα μπορούσε δε κάποιος να πει ότι αυτό το άρθρο προσκρούει και στο άρθρο 110 Σ διότι θίγει την αρχή του κράτους δικαίου, η οποία συνιστά ουσιαστικό όριο της αναθεωρητικής διαδικασίας. Γιατί εφόσον η κρίση του ΑΕΔ, σύμφωνα με την πρόταση της ΝΔ, θα δεσμεύει το σύνολο των δικαστηρίων, ο πολίτης που θίγεται από την εφαρμογή ενός νόμου, στερείται ουσιαστικά της δυνατότητας να αμφισβητήσει τη συνταγματικότητα του. Άρα αυτή η πρόταση θίγει το κράτος δικαίου. Προκύπτουν δε και ζητήματα που προσκρούουν στο ενωσιακό δίκαιο, γιατί τα κατώτερα δικαστήρια δεν θα μπορούν να υποβάλλουν προδικαστικά ερωτήματα προς το Δικαστήριο της ΕΕ.
ΣΥΡΙΖΑ: ο διάχυτος έλεγχος συνταγματικότητας είναι κατάκτηση. Δεν συμφωνούμε με την ίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου που είναι από άλλες συνταγματικές παραδόσεις. Η προτεινόμενη διάταξη θα πρέπει να συζητηθεί με κάθε λεπτομέρεια στην Αναθεωρητική Βουλή, γιατί «ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις αλλά ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες». Είναι ένα ζήτημα για το οποίο θα πρέπει να συζητήσουμε πολύ καθαρά, με την έννοια ότι πολλές φορές μπορεί να πολιτικοποιείται η δικαιοσύνη, και θα πρέπει να βρούμε μια χρυσή τομή. Το σημαντικό είναι να μην υποκαταστήσει το ΑΕΔ, να μην γίνει εκ πλαγίου και δια της διολισθήσεως, Συνταγματικό Δικαστήριο. Εμείς είμαστε υπέρ του διάχυτου ελέγχου συνταγματικότητας.
ΚΚΕ: Είναι αποκαλυπτική η προσπάθεια της κυβέρνησης, να αναβαθμίσει, και μέσα από τη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης, τον ρόλο του ΑΕΔ, ανοίγοντας το δρόμο για την μελλοντική του κατοχύρωση, ως Συνταγματικού Δικαστηρίου. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας δίνει στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο την αρμοδιότητα να ασκεί προληπτικό έλεγχο συνταγματικότητας, είτε σε ψηφισμένο νομοσχέδιο είτε σε υπό ψήφιση νόμο. Προτείνει επίσης η απόφαση αυτή που θα βγάλει το ΑΕΔ, να δεσμεύει όλα τα δικαστήρια. Και μάλιστα αυτή την πρόταση, η Νέα Δημοκρατία την πλασάρει ως αναγκαία για να ενισχυθεί η ασφάλεια δικαίου. Αφού πρώτα, Αφού πρώτα εξασφάλισαν νομοθετικά να «τρέχουν» γρήγορα οι υποθέσεις προκλητικής στήριξης των επιχειρηματικών συμφερόντων, σε ειδικά τμήματα στα δικαστήρια, αφού έκαναν ιδιώνυμο ως και τις κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς, τώρα έρχονται να προτείνουν τη θεσμοθέτηση μιας ακόμα πιο αποτελεσματικής συνταγματικής βούλας, με συνοπτικές διαδικασίες, μέσα από τις αποφάσεις του ΑΕΔ, ως ενός οιονεί συνταγματικού δικαστηρίου. Είναι χαρακτηριστικές οι αποφάσεις της πιλοτικής δίκης για τη διευκόλυνση των funds και των servicers στους πλειστηριασμούς, η απόφαση που έβαλε ταφόπλακα στην επιστροφή των συντάξεων μετά τις περικοπές των μνημονίων, η απόφαση για την έγκριση της εγκατάστασης των ΑΠΕ σε δίκτυο NATURA και Ζώνες Ειδικής Προστασίας. Τώρα πάνε, με τη συνταγματική βούλα, να καθιερώσουν ακόμα πιο σφιχτό έλεγχο της νομολογίας.
Ελληνική Λύση: το ΑΕΔ πρέπει να αλλάξει ονομασία, σε Συνταγματικό Δικαστήριο, και να γίνει πραγματικό ανεξάρτητο Συνταγματικό Δικαστήριο. Ωστόσο η κυβέρνηση εμπαίζει τις πολιτικές δυνάμεις και τον ελληνικό λαό, γιατί αντί να επιδιώξει να δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο Συνταγματικό Δικαστήριο, που θα μπορεί να ακυρώνει νόμο, προτείνει «δήθεν» προληπτικό έλεγχο της συνταγματικότητας, προτού δημοσιευθεί ψηφισμένο νομοσχέδιο. Ποιος θα μπορεί να το ζητήσει αυτό; Αυτό θα μπορεί να το κάνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και μόνο για ένα νόμο, ανά έτος, θα μπορεί να το ζητήσει ο Πρωθυπουργός και η κυβερνητική πλειοψηφία. Είναι κοροϊδία ή όχι αυτό; Και τι θα γίνει με όλους τους υπόλοιπους νόμους, με τον ανύπαρκτο διάχυτο έλεγχο συνταγματικότητας των νόμων, όταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Πρωθυπουργός και Βουλή δεν θα προτείνουν έλεγχο;
«Νίκη»: Μέχρι να αλλάξει ουσιαστικά και επί το δημοκρατικότερο, ο τρόπος ανάδειξης της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας, διαρκώς θα πλανάται, πάνω από την πολιτική ζωή, αν υπάρχει πράγματι δικαιοσύνη ή αν υπάρχει πολιτική συγκάλυψη. Φαίνεται ότι η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας είναι να μην ισχύουν διαφορετικές ερμηνείες του Συντάγματος από διαφορετικά δικαστήρια. Όσο όμως η ηγεσία των ανωτάτων δικαστηρίων, καθορίζεται από την κυβέρνηση, η «Νίκη» θα συνεχίσει να υποστηρίζει τον διάχυτο έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων.
Αρθρο 29 (πολιτικά κόμματα)
Νέα Δημοκρατία: Τα κόμματα λαμβάνουν υπ΄όψιν αρχές δημοκρατικής λειτουργίας. Νόμος ορίζει τις προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας πολιτικού κόμματος. Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο του άρθρου 100 ελέγχει τη συνδρομή των προϋποθέσεων συμμετοχής του πολιτικού κόμματος στις εκλογές. «Είναι ανάγκη να διασφαλιστεί και συνταγματικά ότι τα κόμματα λειτουργούν με εσωτερική δημοκρατία. Η Νέα Δημοκρατία προτείνει ρητή συνταγματική αναφορά στις αρχές δημοκρατικής λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων. Η προσθήκη αυτή είναι αναγκαία διότι αναγνωρίζει ότι η δημοκρατική νομιμοποίηση αρχίζει από τον τρόπο που τα ίδια τα κόμματα οργανώνονται και λειτουργούν. Περισσότερη δημοκρατία μέσα στα κόμματα, σημαίνει τελικά ισχυρότερη δημοκρατία και στο ίδιο το αντιπροσωπευτικό μας σύστημα». Η Νέα Δημοκρατία, προτείνει επίσης ο κοινός νομοθέτης να μπορεί να καθορίζει τις προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων. Η πρόταση αυτή δεν αποσκοπεί στη διεύρυνση της κρατικής παρέμβασης στην πολιτική ζωή, αποσκοπεί στη διαμόρφωση ενός σαφούς και διαφανούς θεσμικού πλαισίου το οποίο θα παρέχει ασφάλεια δικαίου και θα εξειδικεύει τη συνταγματική επιταγή του άρθρου 29». Προτείνεται παράλληλα να ανατεθεί στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο ο έλεγχος της συνδρομής των προϋποθέσεων συμμετοχής των πολιτικών κομμάτων στις εκλογές. Η επιλογή αυτή έχει ιδιαίτερη θεσμική σημασία, γιατί η κρίση δεν ανατίθεται στην εκάστοτε κυβέρνηση ή στην εκάστοτε κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ανατίθεται στο ανώτατο δικαιοδοτικό όργανο της χώρας, ώστε η προστασία της δημοκρατικής διαδικασίας να ασκείται με θεσμικές δικαιοδοτικές εγγυήσεις και όχι με πολιτικά κριτήρια».
ΠΑΣΟΚ: Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για την αναθεώρηση του άρθρου 29 είναι υποκριτική με δεδομένη τη στάση της στην περίπτωση με τους «Σπαρτιάτες». Στις εκλογές του Ιουνίου του 2023, επειδή δεν προηγήθηκε ενδελεχής έρευνα, αυτό το μόρφωμα μπήκε στη Βουλή. Το ζήτημα αντιμετωπίστηκε από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο κατόπιν προσφυγής δύο υποψηφίων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε τροπολογίες για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της συμμετοχής, στις δημοτικές εκλογές, καταδικασμένου για εγκληματική οργάνωση, τις οποίες η κυβέρνηση αγνόησε. Η κυβέρνηση αγνόησε και την τροπολογία του ΠΑΣΟΚ για την αναστολή και παύση της χρηματοδότησης τέτοιου είδους μορφωμάτων. Όταν κατέστη αντιληπτό, μετά από σχετική ερώτηση του ΠΑΣΟΚ προς τον Υπουργό Εσωτερικών, ότι δόθηκε 1.000.000 ευρώ στο λεγόμενο κόμμα «Σπαρτιάτες», η κυβέρνηση την τελευταία στιγμή, τον Δεκέμβριο νομοθέτησε, εν όψει του γεγονότος ότι θα έπαιρναν άλλες μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ οι κύριοι αυτοί που υποκρύπτουν εγκληματική οργάνωση, κατά την απόφαση που ήρθε αργότερα του δικαστηρίου.
ΣΥΡΙΖΑ: Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας είναι μια προσπάθεια να καλύψει τις ευθύνες της, για την εγκληματική οργάνωση που παρεισέφρησε στο κοινοβούλιο, με το μανδύα πολιτικού κόμματος. Το Σύνταγμα του 75 θεσπίστηκε σε μια περίοδο τομή, για τη σύγχρονη ιστορία, μετά τη νομιμοποίηση του παράνομου, επί δεκαετίες ΚΚΕ, με την πίεση του λαϊκού παράγοντα που αντιλήφθηκε ότι η καχεκτική δημοκρατία της προδικτατορικής περιόδου τελικώς υπήρξε το θερμοκήπιο της εκτροπής και της επιβολής της δικτατορίας. Αντιληφθήκαμε όλοι εκείνη την εποχή, ότι δεν υπάρχει κολοβή ελευθερία, δεν υπάρχει ολίγον από ελευθερία. Αυτό αποτυπώθηκε στο άρθρο 29. Μετά από 50 χρόνια, η πλειοψηφία θέτει ζητήματα της προσαρμογής του άρθρου 29 σε τρέχουσες απόψεις, όμως το Σύνταγμα πρέπει να είναι λιτό, ευσύνοπτο και απόλυτα προσηλωμένο στις συνταγματικές αρχές. Κάθε τι που προστίθεται, υποτίθεται για να λύσει ένα πρόβλημα, εκτρέπει τη λειτουργία του συντάγματος και από κορυφαίο νομοθέτημα, το καθιστά τυφλοσούρτη της πολιτικής πραγματικότητας». Την ίδια ώρα, η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας αφήνει τα μείζονα και ουσιώδη εκτός της συνταγματικής τάξης. Θα έπρεπε να ανοίξει η συζήτηση, για την παρ. 3 του άρθρου 29, ώστε να μην στερείται πολιτικών δικαιωμάτων μεγάλος αριθμός πολιτών, των οποίων η επαγγελματική ιδιότητα, υπερτερεί της ιδιότητας του πολίτη (δικαστικοί, στρατιωτικοί κλπ).
ΚΚΕ: Στόχος της πρότασης αναθεώρησης του άρθρου 29, είναι να φτιαχτεί ένα συνταγματικό πλαίσιο με το οποίο, στο όνομα της δήθεν δημοκρατικής λειτουργίας των κομμάτων, θα τίθενται περιορισμοί στη δράση τους, ακόμη και απαγορεύσεις στην ίδια τους την εκλογική συμμετοχή. Και επειδή δεν είναι δυνατόν αυτοί οι περιορισμοί να αφορούν τον εαυτό σας, τα κόμματα δηλαδή που υπηρετούν και υπερασπίζονται το σημερινό βάρβαρο σύστημα, η στόχευση αφορά εκείνους που το αμφισβητούν και το αντιπαλεύουν, όπως είναι το ΚΚΕ. Η κυβέρνηση φέρνει ένα αντιδραστικό συνταγματικό πλαίσιο, έτοιμο για κάθε χρήση, γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι οι εξελίξεις, διεθνείς και εγχώριες, θα τροφοδοτήσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια, θα τροφοδοτήσουν και την ταξική πάλη. Θέλετε να προλάβετε την ενίσχυση ενός ρεύματος αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής και γι΄αυτό θέλετε να βάλετε και στην Ελλάδα, συνταγματική βούλα, στο κυνήγι μαγισσών.
Ελληνική Λύση: η κυβέρνηση θέλει να ασκεί ουσιαστικό έλεγχο στην ίδια την εσωτερική λειτουργία των αντίπαλων κομμάτων. Το κατάχρεο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, το εξαρτώμενο από τραπεζίτες, από ολιγάρχες, μιντιάρχες και από δημοσκόπους, έχει το απύθμενο πολιτικό θράσος να θέλει να ελέγχει την εσωτερική λειτουργία αντίπαλων κομμάτων. Ζητάτε και λευκή επιταγή για να αποφασίζει το ολοκληρωτικό επιτελικό κράτος, δηλαδή το Μαξίμου, με την στρατευμένη πλειοψηφία των 151 βουλευτών, σε ποιον θα δίνει το δικαίωμα να υπάρχει στην πολιτική ζωή του τόπου και σε ποιον όχι. Αυτό είναι αντιδημοκρατικό και είναι και απαράδεκτο. Η Ελληνική Λύση προτείνει να απαγορεύεται η συμμετοχή στις εκλογές κόμματος που έχει παντός είδους χρέη προς το δημόσιο, προς εργαζόμενους, προς τράπεζες, προς ασφαλιστικά ταμεία και προς Οργανισμούς Κοινής Ωφέλειας. Προτείνει μη συμμετοχή στις εκλογές ή αποβολή από τη Βουλή κόμματος που δεν αποτελείται από Έλληνες πολίτες ή που ισχυρίζεται ότι δεν αποτελείται από Έλληνες πολίτες ή θα εκφράζει απόψεις που θίγουν την ιστορία και την εδαφική της χώρας ή τάσσεται υπέρ των συμφερόντων ξένου κράτους ή ανακινεί μειονοτικά ζητήματα.
«Νίκη»: η πρόταση της ΝΔ παραπέμπει σε νόμο τον ορισμό των προϋποθέσεων που θα πρέπει να πληρούνται, στην οργάνωση και λειτουργία κάθε πολιτικού κόμματος Νόμο δηλαδή «τον οποίο θα φτιάξει η κυβέρνηση, θα τον ψηφίσει η κυβέρνηση, εκείνη θα καθορίσει τις προϋποθέσεις και στη συνέχεια, το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο εμμέσως ελέγχει η κυβέρνηση, θα αποφαίνεται για τη συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών». Είναι εξωφρενικό και προκλητικό αφ΄ης στιγμής η ανάδειξη της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων γίνεται από την κυβέρνηση. Είναι μια πρόταση να καθιερωθεί στο Σύνταγμα η πολιτική ολιγαρχία. Η «Νίκη» προτείνει να απαγορεύεται ο τραπεζικός δανεισμός των πολιτικών κομμάτων ώστε να προστατευθεί η ακεραιότητα των αποφάσεων του νομοθετικού και εκτελεστικού σώματος. Η χρηματοδότηση να προέρχεται μόνο από κρατική επιχορήγηση, ίδιους πόρους και ιδιωτικές εισφορές που σαφώς και καθορισμένα προβλέπονται από το νόμο. Προτείνει επίσης να μην παραγράφονται οι οφειλές κομμάτων και να εξυπηρετούνται με εγγύηση τις περιουσίες τους, να γίνεται συμψηφισμός των χρεών με την κρατική χρηματοδότηση, διαφορετικά να αναστέλλεται η κρατική επιχορήγηση, μέχρι την εξόφληση των οφειλών τους. Το ύψος των οφειλών ενός κόμματος να συνδέεται με τη δυνατότητα του να είναι υποψήφιο στις εκλογές.
Άρθρο 60 (Δικαίωμα ψήφου, παραίτηση από το αξίωμα):
Νέα Δημοκρατία: θωράκιση θεσμικού ρόλου του βουλευτή κατά την άσκηση της νομοθετικής και ελεγκτικής του αρμοδιότητας και κατά την επικοινωνία με την εκλογική του περιφέρεια, σύμφωνα με το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής και αντίστοιχη υποχρέωση των μελών της Κυβέρνησης να ανταποκρίνονται στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Η εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών ανέδειξε ότι η τυπική κατοχύρωση της ανεξαρτησίας του βουλευτή δεν αρκεί από μόνη της. Η νομοθεσία γίνεται όλο και πιο σύνθετη, η άσκηση κοινοβουλευτικού ελέγχου απαιτεί εξειδικευμένη γνώση, επαρκή υποστήριξη και έγκαιρη πρόσβαση στην πληροφορία. Ταυτόχρονα, η εκτελεστική εξουσία διαθέτει, εκ των πραγμάτων, πολλαπλάσια οργανωτικά και διοικητικά μέσα. Υπό τις συνθήκες αυτές, η ουσιαστική άσκηση της αντιπροσωπευτικής λειτουργίας προϋποθέτει, όχι μόνο συνταγματική ελευθερία αλλά και πραγματικές θεσμικές δυνατότητες άσκησης των καθηκόντων του βουλευτή. Ο βουλευτής πρέπει να διαθέτει τις αναγκαίες θεσμικές εγγυήσεις, για την άσκηση της νομοθετικής και ελεγκτικής του αρμοδιότητας, και για την εκπλήρωση της αντιπροσωπευτικής του αποστολής και της διαρκούς επικοινωνίας του με τους πολίτες της εκλογικής του περιφέρειας, πάντα σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους κανόνες της Βουλής. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατία καθιερώνει και ρητή συνταγματική υποχρέωση των μελών της κυβέρνησης να ανταποκρίνονται στον κοινοβουλευτικό έλεγχο ο οποίος είναι αναγκαία προϋπόθεση της δημοκρατικής λογοδοσίας της εκτελεστικής εξουσίας, απέναντι στο αντιπροσωπευτικό Σώμα.
ΠΑΣΟΚ: η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας μιλά για «θωράκιση θεσμικού ρόλου του βουλευτή κατά την άσκηση νομοθετικής και ελεγκτικής του αρμοδιότητας» αλλά στην πραγματικότητα επιχειρεί να «συνταγματοποιήσει» το… «ρουσφέτι». . Γιατί δεν λέτε, «το πελατειακό κράτος προστατεύεται από το Σύνταγμα»; Ε, κάντε μια πελατειακή, προεδρευόμενη κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Λοιπόν, δεν γίνεται. Ό,τι είναι να προστατευθεί, προστατεύεται από τις ήδη ισχύουσες διατάξεις. Όλα τα άλλα είναι σαν απολογητικό υπόμνημα επί ήδη εκκρεμουσών υποθέσεων.
ΣΥΡΙΖΑ: Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία πρέπει να εξηγήσει γιατί το ισχύον Σύνταγμα εμποδίζει τον βουλευτή στην άσκηση της νομοθετικής και της ελεγκτικής του αρμοδιότητας. Ο Κανονισμός της Βουλής και η συνείδησή μας είναι επαρκές πλαίσιο για να ασκήσουμε τον ελεγκτικό μας ρόλο. Αυτό που δεν διαλαμβάνεται, και είναι θέμα πολιτικής αντίληψης, είναι η υποχρέωση των υπουργών να απαντούν στον κοινοβουλευτικό έλεγχο και να απαντούν επί της ουσίας. Ο περιορισμός του ελεγκτικού ρόλου του βουλευτή δεν έχει βάση σε κάποιο έλλειμμα του Συντάγματος. Έχει τη βάση του σε μια αυταρχική αντίληψη της κυβέρνησης η οποία επαναπαυμένη στην πλειοψηφία, απαντά με τρόπο που δεν προσιδιάζει σε ελεγχόμενο. Ενδεικτική περίπτωση είναι οι εξεταστικές επιτροπές που συγκροτήθηκαν μετά από αιτήματα της αντιπολίτευσης αλλά «προσέκρουσαν στην άρνηση της πλειοψηφίας για διακομματικό προεδρείο ενώ εμποδίστηκε και κατάρτιση του καταλόγου μαρτύρων». Συνεπώς, είναι επαρκώς κατοχυρωμένος ο ρόλος του βουλευτή στο Σύνταγμα και αυτό που υποβαθμίζει και υπονομεύει την ελεγκτική του αρμοδιότητα, είναι η συμπεριφορά των μελών της κυβέρνησης και της πλειοψηφίας.
ΚΚΕ: Διαχρονικά οι κυβερνήσεις έχουν επιτρέψει την άσκηση διώξεων σε βουλευτές του ΚΚΕ επειδή έχουν δείξει την αλληλεγγύη τους και τη στήριξή τους σε εργατικούς-λαϊκούς αγώνες. Αυτήν ακριβώς τη δραστηριότητα και αυτόν τον ρόλο θέλει να παρεμποδίσει και να περιορίσει η ΝΔ. Και σε αυτήν τη συνταγματική αναθεώρηση επιδιώκεται να συρρικνωθούν περαιτέρω τα καθήκοντα των βουλευτών και να περιοριστεί η δραστηριότητά τους στους τοίχους της Βουλής. Είναι δε άλλο πράγμα να υπηρετείς τον λαό, να ακούς και να προωθείς τα αιτήματα των εργαζομένων, και μέσα στη Βουλή και στην κυβέρνηση και στα υπουργεία, και εντελώς άλλο να ταΐζεις με νόμιμο και παράνομο τρόπο μεγάλα και μικρά τρωκτικά σε βάρος του ίδιου του λαού ή να συντηρείς τη διαφθορά και τη σαπίλα του συστήματος και της ΕΕ, όπως αναδείχθηκε και με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ελληνική Λύση: η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας έχει συμπεριλάβει την «πονηρή» διατύπωση για τη θεσμική θωράκιση της επικοινωνίας του βουλευτή, κατά την επικοινωνία, με την εκλογική του περιφέρεια. Αυτό στην κοινή νεοελληνική, σημαίνει συνταγματική κατοχύρωση του ρουσφετιού. Είναι απορίας άξιο πως επιβιώνει αυτή η χώρα, όταν νομοθετούν για να προστατεύουν τους κομματάρχες τους. Από πότε η επικοινωνία ενός βουλευτή με τους ψηφοφόρους του, χρειάζεται θεσμική θωράκιση, αν δεν επιχειρείται με απροκάλυπτο τρόπο να μπει στο Σύνταγμα της χώρας το…ραγιάδικο ρουσφέτι;
«Νίκη»: Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας είναι άκρως προσχηματική και συνδέεται με το ξεσκέπασμα του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ και τις συνομιλίες που κατέγραψαν οι επισυνδέσεις. Για το πούμε πιο απλά, δεν έφτανε στην κυβέρνηση ότι είχε εγκαθιδρύσει μηχανισμό ελέγχου μέσα στην τοπική κοινωνία, σε πλαίσιο μιας σχέσης δούναι και λαβείν, που υποβίβασε και εξευτέλισε την ψήφο σε αντικείμενο συναλλαγής, τώρα θέλει να κατοχυρώσει και συνταγματικά το ρουσφέτι. Ο βουλευτής μπορεί να αξιοποιήσει τα μέσα κοινοβουλευτικού ελέγχου για να πληροφορηθεί την εξέλιξη ενός θέματος, αν υπάρχει και για ποιο λόγο υπάρχει πρόβλημα και, δια της θεσμικής οδού, να πιέσει για την επίλυση του.
Άρθρο 73 (Δικαίωμα πρότασης νόμων), παρ.1
Νέα Δημοκρατία: Συνταγματική κατοχύρωση αρχών καλής νομοθέτησης: Επαρκούς προνομοθετικής διαβούλευσης, αξιολόγησης της εφαρμογής του νόμου και μέτρων κωδικοποίησης της νομοθεσίας. Ένας νόμος που καταρτίζεται χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, χωρίς αξιολόγηση των συνεπειών του, χωρίς παρακολούθηση της εφαρμογής του και χωρίς ένταξη σε ένα συνεκτικό νομοθετικό πλαίσιο, δεν παράγει μόνο κακή νομοθέτηση, παράγει και έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης.
ΠΑΣΟΚ: Ούτε η ίδια η κυβέρνηση εφαρμόζει όλα όσα αναφέρονται στον δικό της νόμο για το επιτελικό κράτος. Αρκεί να δει κανείς πώς εφαρμόζονται οι διατάξεις του, περί εξετάσεως παραδειγμάτων του εξωτερικού, ή η ανάλυση συνεπειών ρύθμισης ή η αιτιολογική έκθεση, για να διαπιστώσει ότι εκεί στα νομοσχέδια καταγράφονται απίθανα πράγματα. Πάει κάποιος να διαβάσει μια αιτιολογική έκθεση και την ανάλυση των συνεπειών ή τη σύγκριση με το εξωτερικό, και βλέπει την εξής στερεότυπη φράση «εξετάστηκαν τα ισχύοντα σε άλλες έννομες τάξεις του εξωτερικού, όπως τέσσερις τυχαίες χώρες, και τελεία». Λοιπόν, αν ένας νόμος είναι ανεφάρμοστος, ή αν έναν νόμο δεν θέλετε να τον εφαρμόσετε, σε αυτά του τα στοιχεία, γιατί και στα άλλα τα συγκεντρωτικά, και στη δημιουργία της παρακυβέρνησης εντός της κυβέρνησης, μια χαρά τον εφαρμόζετε, δεν είναι λύση να συνταγματοποιείτε κάτι το οποίο δεν εφαρμόζετε εσείς νομοθετικά.
ΣΥΡΙΖΑ: έχει γίνει σύστημα, σε όλα τα νομοσχέδια που εισάγονται για συζήτηση και επεξεργασία στις επιτροπές και την ολομέλεια, να παραβιάζονται οι προβλέψεις του Κανονισμού της Βουλής, σε ό,τι αφορά τις προθεσμίες. Ιδίως στις επιτροπές όλα προχωρούν με επείγουσες διαδικασίες, χωρίς να υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος. Αντιθέτως, ενώ στην προηγούμενη αναθεώρηση προβλέφθηκε η λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία, εκεί η κυβέρνηση δεν βιάστηκε καθόλου και με δική της ευθύνη, ουδέποτε ήρθε στη Βουλή ο εφαρμοστικός νόμος. Η πρόταση της ΝΔ θα μπορούσε τουλάχιστον να περιλάβει δέσμευση για τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθεί μια λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία, όπως η υπογραφή 80.000 πολιτών με δικαίωμα ψήφου, ο αριθμός των λαϊκών νομοθετικών πρωτοβουλιών που μπορούν να εισαχθούν προς ψήφιση, ποιος θα είναι εκείνος που την καταθέτει-εισηγείται. Και βέβαια πρέπει να τεθούν αυστηρές διατάξεις για τις λεγόμενες εκπρόθεσμες τροπολογίες, τις οποίες κάνει δεκτές ο εκάστοτε υπουργός.
ΚΚΕ: συνιστά απίστευτη υποκρισία να γίνεται μια τέτοια συζήτηση, όταν εδώ και χρόνια, ιδιαίτερα από την περίοδο των μνημονίων και μετά, όλες οι κυβερνήσεις, εφάρμοσαν fast track διαδικασίες νομοθέτησης, ψήφιση με ένα νόμο και ένα άρθρο, εκπρόθεσμες και άσχετες τροπολογίες σε άσχετα νομοσχέδια κοκ.
Ελληνική Λύση: Αναρωτιόμαστε, τι δεν πήγε καλά με τον νόμο για το επιτελικό κράτος, για να επιδιώκει τώρα η κυβέρνηση να τον βάλει στο Σύνταγμα. Η Νέα Δημοκρατία μιλάει για προνομοθετική διαβούλευση, αλλά έχει αγνοήσει συστηματικά και εμπαίζει τους πολίτες, οι οποίοι επιφυλάσσουν σχόλια για τα νομοθετήματά της και νομίζουν ότι κάποιος από την κυβέρνηση τα διαβάζει και θα τα λάβει υπόψη. Τώρα τι μας λέει; Ότι θα βάλει τη διαβούλευση στο Σύνταγμα; Ότι θα βάλει την κωδικοποίηση στο Σύνταγμα; Γιατί δεν κωδικοποιεί τόσα χρόνια; Την εμποδίζει κανείς; Η Ελληνική Λύση προτείνει το δικαίωμα πρότασης νόμου να ανήκει στη Βουλή, στην κυβέρνηση και εφόσον το ζητήσουν, σε 30.000 πολίτες, για κάθε θέμα. Προτείνει σε όλες τις περιπτώσεις, ο Πρόεδρος της Βουλής, να υποχρεώνεται να φέρει όλες τις ανωτέρω προτάσεις νόμων, προς συζήτηση και ψήφιση.
«Νίκη»: η κυβέρνηση μιλάει για δημοκρατία, μιλάει για αντιπροσωπευτικό σύστημα και τον κυρίαρχο ελληνικό λαό αλλά δεν κατέθεσε ποτέ τον εφαρμοστικό νόμο για τη λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία. Την ίδια στιγμή, μόνο τυπικά η νομοθετική εξουσία ανήκει στη Βουλή, γιατί στην πράξη ασκείται από την κυβέρνηση, διότι οι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας δεν λειτουργούν ανεξάρτητα αλλά λειτουργούν ως όργανα επικύρωσης των κυβερνητικών αποφάσεων και κυβερνητικών νομοθετικών πρωτοβουλιών. Η «Νίκη» προτείνει δυνατότητα δημοψηφισμάτων, με πρωτοβουλία πολιτών, δυνατότητα λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας με πολύ μικρότερο αριθμό υπογραφών, από τις 500.000 υπογραφές που αναφέρονται στο ισχύον Σύνταγμα, τα αποτέλεσμα των εθνικών δημοψηφισμάτων να γίνονται εφαρμόσιμα με την ενσωμάτωση της ανάλογης νομοθεσίας μέσα σε σύντομο και δεσμευτικό χρονικό διάστημα, ενίσχυση της διαβούλευσης των νόμων ώστε αυτή να διαρκεί περισσότερο. Προτείνει ενημέρωση «εθνικού χαρακτήρα» των πολιτών, για τα νομοσχέδια που τίθενται σε διαβούλευση.
Άρθρο 77 (Αυθεντική ερμηνεία των νόμων), παρ.3
Νέα Δημοκρατία: Δυνατότητα παραπομπής ζητημάτων αντισυνταγματικότητας του νόμου, μετά την ψήφιση και πριν από τη δημοσίευσή του από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό ή τη Βουλή, στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να παραπέμπει έως ένα ψηφισμένο νομοσχέδιο ανά βουλευτική σύνοδο. Για την παραπομπή από τη Βουλή απαιτείται η κατάθεση αιτήματος της απόλυτης πλειοψηφίας του όλου αριθμού των βουλευτών. Τα ψηφισμένα νομοσχέδια των άρθρων 51 και 54 παραπέμπονται υποχρεωτικά στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο πριν από τη δημοσίευσή τους. Έως την έκδοση της απόφασης του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου κωλύεται η δημοσίευση του νόμου. Η πρόταση αυτή εισάγει έναν περιορισμένο και αυστηρά οριοθετημένο μηχανισμό προληπτικού ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων, ώστε να υπάρχουν αυξημένες εγγυήσεις ασφάλειας δικαίου, για θεσμική σταθερότητα και εμπιστοσύνη των πολιτών.
ΠΑΣΟΚ: η εισαγωγή στοιχείων Συνταγματικού Δικαστηρίου, κατά το στάδιο του προληπτικού ελέγχου της συνταγματικότητας, μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από ό,τι θα επιλύσει. Η Νέα Δημοκρατία μιλάει για ένα μισοσυγκεντρωτικό σύστημα προληπτικού ελέγχου που έχει τον κίνδυνο να οδηγήσει σε πάρα πολλά άτοπα». Με λίγα λόγια, οι προτάσεις που φέρνει η κυβέρνηση είτε προσπαθούν να παρηγορήσουν την κοινοβουλευτική της ομάδα για ήδη συμβαίνοντα, είτε προσπαθούν να συνταγματοποίησουν σταθμίσεις που έλαβαν χώρα στο μυαλό των δικών της βουλευτών, σε σχέση με πολύ προβληματικά σημεία, είτε παριστάνουν ότι κάνουν μια μεταρρύθμιση, ενώ είναι σε μια λογική εμβαλωματική που δεν μπορεί να λειτουργήσει σωστά δίπλα δίπλα με τις ήδη ισχύουσες διατάξεις.
ΣΥΡΙΖΑ: η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για τη δυνατότητα παραπομπής ψηφισμένου νομοσχεδίου στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, προκειμένου να κρίνει τη συνταγματικότητά του, αποτελεί εκ πλαγίου παραβίαση της αρχής του διάχυτου ελέγχου της συνταγματικότητας. Ο διάχυτος έλεγχος συνταγματικότητας καλώς υπάρχει και βεβαίως δεν συμφωνούμε με τη λειτουργία Συνταγματικού Δικαστηρίου.
ΚΚΕ: Η όλη συζήτηση για την καλή νομοθέτηση θα οδηγήσει στη συνταγματοποίηση της πιλοτικής δίκης και ενός προσταδίου ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων με την ταυτόχρονη κατάργηση του διάχυτου συνταγματικού ελέγχου. Στόχος είναι να διαμορφωθεί μια συμπαγής νομολογία και αντιλαϊκή, από την οποία κανένα δικαστήριο, δεν θα μπορεί να ξεφεύγει ρούπι. Δεν είναι τυχαίο δε ότι όλες οι δικαστικές ενώσεις, στο ζήτημα αυτό έχουν εκφράσει αρνητική γνώμη.
Ελληνική Λύση: αντί για ένα πραγματικό Συνταγματικό Δικαστήριο, η κυβέρνηση εισάγει έναν νόθο προληπτικό έλεγχο συνταγματικότητας, δημιουργεί ένα σύνταγμα γεμάτο κόφτες και ένα σύνταγμα γεμάτο σοφίσματα. Η Ελληνική Λύση προτείνει συγκεντρωτικό ουσιαστικό έλεγχο συνταγματικότητας, δηλαδή δυνατότητα παραπομπής για έλεγχο συνταγματικότητας σε συνταγματικό δικαστήριο, οποιασδήποτε διάταξης νόμου, ακόμη και ψηφισμένων διεθνών συμβάσεων. Προτείνει κάθε ελληνικό δικαστήριο να μπορεί προσφύγει σε ένα ανεξάρτητο συνταγματικό δικαστήριο προκειμένου να κρίνει τη συνταγματικότητα ενός νόμου.
«Νίκη»: Αυτός ο έλεγχος, που προτείνει η Νέα Δημοκρατία, θα δεσμεύει όλες τις δικαστικές αρχές της χώρας στη συνέχεια. Όσο η ηγεσία των ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας, ορίζεται από τον πρωθυπουργό και όσο οι δικαστές του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου ορίζονται πάλι, εμμέσως, από την κυβέρνηση, θεωρούμε ότι η πρόταση αυτή αποσκοπεί να ελέγξει η κυβέρνηση πλήρως τη δικαιοσύνη και να ερμηνεύσει τους νόμους έτσι ώστε να έχει τον απόλυτο έλεγχο της πολιτικής ζωής της χώρας, ειδικά μάλιστα όταν αφορούν θέμα εκλογής βουλευτών, εκλογικού δικαιώματος, εκλογικών περιφερειών, εκλογικού συστήματος και βουλευτών επικρατείας.
Άρθρο 78 (Νόμοι φορολογικού περιεχομένου) παρ.2,6
Νέα Δημοκρατία: Φόρος ή οποιοδήποτε άλλο οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος. Μπορεί να παρέχονται κίνητρα για σταθερό φορολογικό καθεστώς σε στρατηγικές για την εθνική οικονομία ιδιωτικές επενδύσεις. Η πρόταση μας τάσσεται υπέρ της πλήρους απαγόρευσης της αναδρομικής φορολογίας και υπέρ μιας συνταγματικής πρόβλεψης ρήτρας σταθερού φορολογικού καθεστώτος για στρατηγικές επενδύσεις. Καμία σοβαρή επένδυση δεν σχεδιάζεται σε περιβάλλον όπου οι κανόνες μπορούν να αλλάξουν αναδρομικά. Δεν πρόκειται για προνόμιο. Πρόκειται για συμβόλαιο προβλεψιμότητας.
ΠΑΣΟΚ: η απαγόρευση της αναδρομικής φορολόγησης ή της επιβολής άλλων οικονομικών βαρών, που προτείνει η ΝΔ, κατοχυρώνεται ήδη σε μεγάλο βαθμό από το ισχύον συνταγματικό πλαίσιο, ιδίως μέσω των αρχών του κράτους δικαίου, της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου. Το ισχύον άρθρο 78 του Συντάγματος ήδη περιλαμβάνει ειδικούς περιορισμούς ως προς την αναδρομικότητα των φορολογικών νόμων. Όσον δε αφορά στη συνταγματική κατοχύρωση κινήτρων για σταθερό φορολογικό καθεστώς στις στρατηγικές επενδύσεις, το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο ήδη προβλέπει ειδικά καθεστώτα και φορολογικά κίνητρα για στρατηγικές επενδύσεις, τα οποία μπορούν να προσαρμόζονται ανάλογα με τις ανάγκες της οικονομίας χωρίς να απαιτείται συνταγματική αναθεώρηση.
ΣΥΡΙΖΑ: η προτεινόμενη αναδιατύπωση, σύμφωνα με την οποία, ‘φόρος ή άλλο οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος, που εκτείνεται πέραν του οικονομικού έτους κατά το οποίο επιβλήθηκε’, είναι μεν τυπικώς ορθή, αλλά το άρθρο 78 του Συντάγματος, το προβλέπει. Το Σύνταγμα πρέπει να είναι λιτό, ευσύνοπτο και εύστοχο και δεν πρέπει να πειράζουμε διατάξεις οι οποίες έχουν τη λειτουργικότητα που τους έχει προσδώσει εμπειρία.
ΚΚΕ: η βασική τροποποίηση που επιχειρεί η κυβέρνηση είναι να ενταχθεί στο σταθερό φορολογικό σύστημα η προστασία των στρατηγικού χαρακτήρα επενδύσεων. Πρόκειται για ρύθμιση η οποία υπηρετεί τις ανάγκες όλο και μεγαλύτερης φορολογικής ασυλίας, για το μεγάλο κεφάλαιο. Το φορολογικό σύστημα πλέον σε συνθήκες διεθνοποίησης της καπιταλιστικής οικονομίας, αποτελεί παράγοντα δημιουργίας ενός ευνοϊκότερου επιχειρηματικού περιβάλλοντος για τους επιχειρηματικούς ομίλους και αυτό έχει ως συνέπεια όλο και μεγαλύτερο μέρος των φορολογικών βαρών να πέφτει στις πλάτες του λαού. Από αυτή την άποψη λοιπόν οι όποιες αλλαγές στο άρθρο 78 τονίζουν ακόμα περισσότερο το βαθύτατα αντιλαϊκό χαρακτήρα του φορολογικού συστήματος.
Ελληνική Λύση: Η κυβέρνηση προτείνει προκλητικά ότι μπορεί να παρέχονται κίνητρα για σταθερό φορολογικό καθεστώς σε στρατηγικές, για την εθνική οικονομία, ιδιωτικές επενδύσεις. Θέλει να εγγυηθεί ένα απυρόβλητο, συνταγματικά κατοχυρωμένο, σταθερό φορολογικό καταφύγιο για ελάχιστους μεγάλους, ξένους ή εγχώριους ομίλους. Την ίδια ώρα, ο Έλληνας μικρομεσαίος επιχειρηματίας, ο καταστηματάρχης της γειτονιάς, ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο επιστήμονας, θα συνεχίσουν να ζουν μέσα σε φορολογική καταιγίδα.
«Νίκη»: Τίθεται το ερώτημα ποιες είναι οι μεγάλες στρατηγικές επενδύσεις και γιατί να προβλέπονται τέτοιες εγγυήσεις φορολογικής σταθερότητας γι΄αυτές και όχι για όλους τους Έλληνες πολίτες, μισθωτούς και επαγγελματίες, που στηρίζουν την ελληνική οικονομία. Αυτή η πρόταση θα μπορούσε συνεπώς να θεωρηθεί μια αδικαιολόγητη διάκριση και άνιση μεταχείριση υπέρ πολυεθνικών και εις βάρος των ελληνικών νοικοκυριών.
Άρθρο 79 (Προϋπολογισμός, απολογισμός, γενικός ισολογισμός)
Νέα Δημοκρατία: Ο προϋπολογισμός οφείλει να διασφαλίζει τη βιώσιμη δημοσιονομική λειτουργία. Υποχρέωση κατάθεσης και δημοσιότητας ετήσιου απολογισμού εκ μέρους φορέων που χρηματοδοτούνται, άμεσα ή έμμεσα, από τον κρατικό προϋπολογισμό. Η χώρα δοκίμασε το 2009 τι σημαίνει να θεωρεί τους κανόνες προαιρετικούς. Το κόστος το πλήρωσαν οι πιο αδύναμοι. Η ιστορία μάς έχει διδάξει με τον σκληρότερο τρόπο ότι η δημοσιονομική χρεοκοπία δεν είναι λογιστικό μέγεθος· μπορεί να οδηγήσει σε εθνική ταπείνωση, κοινωνική καταστροφή και απώλεια πραγματικής κυριαρχίας. Απέναντι στο παρελθόν που γνωρίζουμε και στο μέλλον που δεν μπορούμε πλήρως να προβλέψουμε, η απάντηση είναι η ίδια: θεσμοί σαφείς, κανόνες προβλέψιμοι, Σύνταγμα που μιλά εκεί όπου μέχρι σήμερα σιωπούσε.
ΠΑΣΟΚ: Ως προς τη δημοσιονομική βιωσιμότητα, η πρόταση της ΝΔ βρίσκεται σε σύμπνοια με την αντίστοιχη αναθεωρητική πρόταση του ΠΑΣΟΚ για το άρθρο 106 και την ανάγκη άσκησης δημοσιονομικής πολιτικής με γνώμονα τόσο τη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών όσο και τη διαφύλαξη του εθνικού πλούτου προς διασφάλιση της διαγενεακής δικαιοσύνης. Η διατύπωση αυτή που προτείνουμε συνδέει τη δημοσιονομική πειθαρχία όχι μόνο με τη σταθερότητα των δημόσιων οικονομικών, αλλά και με τη διαγενεακή δικαιοσύνη και την προστασία του εθνικού πλούτου. Κατανοούμε την ανάγκη να αποτυπωθούν στο Σύνταγμα τα διδάγματα της μεγάλης κρίσης. Το αναγνωρίζουμε αυτό σε επίπεδο μάλλον συμβολικό. Διότι οι διατυπώσεις που προτείνονται, από τη Νέα Δημοκρατία, φαίνονται αυτονόητα διακηρυκτικές.
ΣΥΡΙΖΑ: Η προσπάθεια της ΝΔ να μπει δημοσιονομικό όριο στο Σύνταγμα είναι η σημαντικότερη, από πλευράς ιδεολογικού χαρακτήρα, μαζί με το άρθρο 16 για τα ιδιωτικά ΑΕΙ και την κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων με το πρόσχημα της αξιολόγησης. Είναι ένα άρθρο με έντονο πολιτικό και ιδεολογικό φορτίο. Η πρόταση της κυβέρνησης για εισαγωγή στο Σύνταγμα του δημοσιονομικού ορίου, θα ανοίξει το δρόμο για εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου τρίπτυχου που περιλαμβάνει: μείωση άμεσης φορολογίας, περιορισμό δημόσιων δαπανών και περαιτέρω συρρίκνωση των αναδιανεμητικών πολιτικών. Και αυτό το μίγμα, θα γίνει εκρηκτικότερο στο μέλλον, μετά το πρόγραμμα Rearm Europe για τον επανεξοπλισμό της ΕΕ που θα στερήσει πόρους από το κοινωνικό κράτος. Θα οδηγήσει σε περαιτέρω αύξηση ανισοτήτων και αφυδάτωση του πολιτικού πλουραλισμού.
ΚΚΕ: η εισαγωγή του κανόνα της δημοσιονομικής πειθαρχίας στον κρατικό προϋπολογισμό τον κάνει ακόμα πιο αντιδραστικό και εντάσσεται και στους ίδιους τους κανόνες της ΕΕ για να διασφαλίζεται η υλοποίηση της ταξικής πολιτικής της. Οι δημοσιονομικοί κόφτες δεν είναι για όλους, είναι μόνο για το λαό και τις λαϊκές ανάγκες. Εξαιρούνται από αυτή τη δημοσιονομική πειθαρχία, οι πολεμικές δαπάνες και οι δαπάνες για την πολεμική προετοιμασία. Εξαιρούνται τα διάφορα επενδυτικά προγράμματα τα οποία χρηματοδοτούνται από ευρωπαϊκά κονδύλια. Εξαιρούνται ευρωπαϊκά προγράμματα τα οποία επί της ουσίας χρηματοδοτούν τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων και βέβαια στις σημερινές συνθήκες θέλετε να επιβάλλετε αυτό το κανόνα δημοσιονομικής πειθαρχίας για να υπάρχει ρητή απαγόρευση στο σύνταγμα για οποιαδήποτε δαπάνη μπορεί να ικανοποιήσει λαϊκές ανάγκες.
Ελληνική Λύση: ακούγεται αθώα πρόταση αλλά στην πραγματικότητα σημαίνει το συνταγματικό άλλοθι, για τη διαρκή λιτότητα. Όταν αύριο κοπούν πόροι από την υγεία, την παιδεία, την κοινωνική πρόνοια, θα επικαλείστε το σύνταγμα για να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα. Θέλετε να μετατρέψετε το Σύνταγμα σε μόνιμο κόφτη των κοινωνικών δαπανών. Η Ελληνική Λύση, για το άρθρο 79Σ προτείνει να ορίζεται ότι η κυβέρνηση θα συντάσσει υποχρεωτικά και θα καταθέτει στη Βουλή, μαζί με τον προϋπολογισμό και ισολογισμό του κράτους, δηλαδή τη δημόσια λογοδοσία για την πιστή τήρηση του προϋπολογισμού του προηγούμενου έτους. Προτείνει επίσης να αποτελεί συνταγματική υποχρέωση η πιστή τήρηση του προϋπολογισμού.
«Νίκη»: Η συνταγματοποίηση του μηδενικού ελλείματος αλλοιώνει τον πυρήνα της διάταξης του άρθρου 79Σ, γατί η Βουλή φαίνεται ότι παύει να αποφασίζει πολιτικά για κοινωνικές προτεραιότητες και μετατρέπεται σε όργανο επικύρωσης δεσμεύσεων. Έτσι ο προϋπολογισμός από εργαλείο πολιτικής επιλογής μετατρέπεται σε μηχανισμό συμμόρφωσης.
Άρθρο 81 (Υπουργικό Συμβούλιο), παρ.2
Νέα Δημοκρατία: Δυνατότητα επανακαθορισμού με νόμο που ψηφίζεται με αυξημένη πλειοψηφία των ασυμβιβάστων του αξιώματος του Υπουργού και του Υφυπουργού προς άλλα έργα ή ιδιότητες. Δυνατότητα διορισμού Αντιπροέδρων του Υπουργικού Συμβουλίου και μη υπουργών. Η πρότασή μας, για το άρθρο 81Σ, στόχο έχει να ανοίξει μια ευρύτερη συζήτηση για το τι αλλαγές μπορεί και πρέπει να γίνουν στις σχέσεις των βουλευτών με την κυβέρνηση. Θα ήταν άτοπο, παράλογο και πολιτικά απρόσφορο, να μην συζητήσουμε και κάποιες αλλαγές στο πολιτικό προσωπικό, αλλαγές που μας αφορούν άμεσα και αντιθέτως, να στείλουμε το μήνυμα στην ελληνική κοινωνία ότι θέλουμε να αλλάξουμε όλων των υπολοίπων αλλά όχι τα οίκου μας. Αυτή είναι και η δικαιολογητική βάση για την πρόταση αλλαγής του άρθρου 81Σ. Η πρόταση αυτή δεν είναι κατ΄ανάγκη συγκεκριμένη. Έχει να κάνει περισσότερο με το άνοιγμα μιας συζήτησης, ακούγονται όλες οι προτάσεις των βουλευτών. Άλλωστε, η συζήτηση της Συνταγματικής Αναθεώρησης είναι κατεξοχήν, και πρέπει να είναι, μια ελεύθερη συζήτηση, μια κατά συνείδηση συζήτηση, αδέσμευτη και απροϋπόθετη, από την πλευρά των συμμετεχόντων βουλευτών.
ΠΑΣΟΚ: Η θέση μας είναι σαφής. Η πρόταση Μητσοτάκη, για ασυμβίβαστο υπουργού-βουλευτή, πάει να πει ένα σύστημα περιστρεφομένων θυρών, στο οποίο η σύνθεση του κοινοβουλίου θα αλλάζει με βάση τις επιθυμίες του πρωθυπουργού. Σε μια κυβέρνηση περίπου 60 ατόμων, σαν κι αυτή που έχουμε σήμερα, αν αφαιρεθούν οι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί, τότε καμιά 40αριά με 50 άτομα, θα πηγαινοέρχονται στη Βουλή. Θα γίνονται υπουργοί και υφυπουργοί, θα έρχονται οι αναπληρωτές τους, θα παύονται από υπουργοί, θα ξαναγίνονται βουλευτές. Άρα η σύνθεση του κοινοβουλίου, άρα και η σύνθεση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, θα εξαρτάται από μια σύνθεση του κοινοβουλίου την οποία θα καθορίζει ο πρωθυπουργός. Επιπλέον, έχει καταφέρει αυτή η πρόταση να είναι η πιο αποτελεσματική πρόταση ενίσχυσης του πελατειακού κράτους, διότι πιστεύει στον ελεύθερο ανταγωνισμό του ρουσφετιού.
ΣΥΡΙΖΑ: η λαϊκή εντολή δεν μπορεί να τεθεί σε αναστολή. Ο κυρίαρχος λαός αποφασίζει ποιος θα είναι βουλευτής και αυτή την λαϊκή εντολή πρέπει να την τιμήσει. Με την ρύθμιση που εισηγείται η κυβέρνηση, τίθεται σε αναστολή η λαϊκή εντολή εάν ο βουλευτής γίνει υπουργός και όταν πάψει να είναι υπουργός τότε αναβιώνει η εντολή. Θα έχουμε δηλαδή ακύρωση της ισχύος και της διάρκειας της λαϊκής εντολής. Και βέβαια αυτή η πρόταση δεν αντιμετωπίζει το ρουσφέτι και τις “εξυπηρετήσεις” των βουλευτών. Αντίθετα, υπονομεύει ακόμη περισσότερο τη λειτουργία του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος και συντελεί στην περαιτέρω απονομιμοποίηση των βουλευτών.
ΚΚΕ: Δεν μπορεί να κρυφτεί ότι πραγματικός στόχος της κυβέρνησης, με τις προτάσεις της για την Αναθεώρησης του Συντάγματος, είναι η εξασφάλιση της πολυπόθητης πολιτικής κυβερνητικής σταθερότητας. Στην πραγματικότητα, σας ανησυχεί ότι ακόμα και στις αστικές μετρήσεις και στατιστικές, πάνω από τα 2/3 των Ελλήνων δηλώνουν ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, στη Βουλή, στη δικαιοσύνη. Αυτό που προσπαθείτε να φτιάξετε είναι υπουργούς ακόμα πιο ασύδοτους, ακόμα πιο θωρακισμένους, για να προχωράνε ανενόχλητοι την αντιλαϊκή σας πολιτική, χωρίς καμία πίεση, από τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, δηλαδή στην πραγματικό τον έλεγχο από το λαό.
Ελληνική Λύση: Αντί η κυβέρνηση να φροντίσει ώστε το Σύνταγμα να θέτει φραγμούς στη διαπλοκή, εκείνη ανοίγει κερκόπορτα ώστε υπουργοί να μπορούν να διατηρούν σχέσεις με ιδιότητες και με έργα που έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με το δημόσιο λειτούργημα. Προτείνει επίσης να μπορούν να διορίζονται αντιπρόεδροι του υπουργικού συμβουλίου και μη υπουργοί, να δημιουργηθεί δηλαδή μια κάστα μάνατζερ, τοποτηρητών του πρωθυπουργού. Οι οποίοι μάλιστα δεν θα έχουν την πολιτική ευθύνη ενός χαρτοφυλακίου αλλά θα κινούν τα νήματα της εξουσίας, στο παρασκήνιο. Η Ελληνική Λύση προτείνει απόλυτο ασυμβίβαστο, μεταξύ της ιδιότητας του βουλευτή και του υπουργού, ώστε όποιος βουλευτής διορίζεται υπουργός, να παραιτείται αυτοδικαίως της βουλευτικής ιδιότητας, χωρίς να μπορεί να επανέρχεται. Επίσης να μην μπορεί να ορίζεται κανένας μέλος της κυβέρνησης αν δεν έχει προηγουμένως ασκήσει επάγγελμα τουλάχιστον για μια 5ετία και δεν έχει κολλήσει ένσημα.
«Νίκη»: Η Νέα Δημοκρατία προτείνει, να μπορεί να φτιάξει ένα νόμο, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της, ανάλογα με την πολιτική σκοπιμότητα της στιγμής, για να τροποποιεί τα ασυμβίβαστα. Εισάγει και θεμελιώνει, κατά απαράδεκτο τρόπο, το πελατειακό κράτος στο σύνταγμα. Αυξάνει το δέλεαρ, για τον οποιονδήποτε που έχει επιθυμία να αναβαθμιστεί, να είναι ποδηγετούμενος και να είναι απολύτως ελεγχόμενη η πολιτική συμπεριφορά του από την κυβέρνηση. Η «Νίκη», για την πλήρη διάκριση των εξουσιών, προτείνει καθολικό ασυμβίβαστο με τη θέση του υπουργού. Όποιος θέλει να γίνει υπουργός, να παραιτείται οριστικά από το βουλευτικό αξίωμα. Οριστικά και αμετάκλητα.
Άρθρο 82 (Κυβέρνηση, Πρωθυπουργός, Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής)
Νέα Δημοκρατία: Ετήσια έγκριση Ενιαίου Σχεδίου Κυβερνητικής Πολιτικής του επόμενου έτους, το οποίο δημοσιοποιείται και συζητείται σε ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής. Η συγκεκριμένη πρόταση αφορά τους κανόνες καλής κυβερνητικής λειτουργίας και τη συνταγματοποίηση μιας σειράς πρακτικών που και σήμερα έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται, όπως κατεξοχήν το σχέδιο κυβερνητικής δράσης, το οποίο εγκρίνει το υπουργικό συμβούλιο, κάθε Δεκέμβριο και δεσμεύει τον προγραμματισμό και τη λειτουργία της κυβέρνησης για το επόμενο έτος, δηλαδή «μια σειρά από τέτοιες πρακτικές που μπορεί να φέρουν καλύτερο σχεδιασμό, περισσότερη συνοχή, αποτελεσματικότητα και διαφάνεια στο κυβερνητικό έργο».
ΠΑΣΟΚ: δεν απαιτείται αναθεώρηση στο Σύνταγμα γι΄αυτό που προτείνει η κυβέρνηση.
ΣΥΡΙΖΑ: να προβλεφθεί δημιουργία Ανώτατου Συμβουλίου Δημόσιας Διοίκησης, ενός συλλογικού οργάνου που θα έχει την ευθύνη του ελέγχου των όρων λειτουργίας των δημοσίων υπηρεσιών και των Μονάδων εσωτερικού ελέγχου των κρατικών φορέων, σύμφωνα με τους όρους του νόμου και την αρχή της αποτελεσματικότητας.
ΚΚΕ: Για το λαό, δεν είναι πρόβλημα το αν η κυβέρνηση θα υποβάλει για ετήσια έγκριση ενιαίο σχέδιο κυβερνητικής πολιτικής στη Βουλή, αφού στη Βουλή η κυβέρνηση έχει την πλειοψηφία και Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει. Το πρόβλημα είναι η αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις, η μια μετά την άλλη.
Ελληνική Λύση: η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει ως μεταρρύθμιση, κάτι που μπορεί να κάνει με απλό νόμο. Σκοπό έχει να στήσει ένα «επικοινωνιακό σόου», υποκαθιστώντας τον γνήσιο κοινωνικό διάλογο με μια ετήσια «προσχεδιασμένη φιέστα», μετατρέποντας μάλιστα το σύνταγμα σε «φτηνό προεκλογικό φυλλάδιο».
«Νίκη»: Εν ολίγοις, θα έχουμε ένα σχέδιο από την κυβέρνηση, για την κυβέρνηση, που θα το ψηφίζει η κυβέρνηση. Η πρόταση είναι άνευ ουσίας και για τα μάτια του κόσμου.
Άρθρο 101 (διοικητική αποκέντρωση) παρ.3,5
Νέα Δημοκρατία: -Κατάργηση τεκμηρίου αρμοδιότητας υπέρ αποκεντρωμένων διοικήσεων -Η εφαρμογή του αποκεντρωτικού συστήματος μπορεί να γίνει με ύπαρξη αποκεντρωμένης κρατικής δομής και/ή με ύπαρξη αποκεντρωμένων υπηρεσιών των υπουργείων και των λοιπών φορέων του δημοσίου τομέα-Κρατική μέριμνα για τη στήριξη του πρωτογενούς τομέα και την ανάπτυξη της ελληνικής περιφέρειας, ώστε να εξασφαλίζεται ίση πρόσβαση σε δημόσια αγαθά σε όλη την επικράτεια-Αρχές της χρηστής διοίκησης, της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της αξιοκρατίας. Συνταγματική κατοχύρωση Εθνικής Αρχής Διαφάνειας.
ΠΑΣΟΚ: Τα πρόσωπα που στελεχώνουν τις ανεξάρτητες αρχές πρέπει να έχουν τα ανάλογα προσόντα, όπως νόμος ορίζει. Η επιλογή τους γίνεται με απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής. Η απόφαση λαμβάνεται με πλειοψηφία των τριών πέμπτων των μελών της. Αν η απαιτούμενη πλειοψηφία δεν επιτευχθεί σε τρεις διαδοχικές ψηφοφορίες, η επιλογή ανατίθεται σε ειδική επιτροπή που αποτελείται από τον Πρόεδρο της Βουλής, εννέα βουλευτές που επιλέγονται ανάλογα με τη δύναμη των κοινοβουλευτικών ομάδων και των ανεξαρτήτων, τους αμέσως προηγούμενους επικεφαλής των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών, τρεις Πρυτάνεις δημοσίων πανεπιστημίων της Χώρας, οι οποίοι ορίζονται με κλήρωση, και τον Πρόεδρο της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων. Η θητεία των μελών των ανεξάρτητων αρχών παρατείνεται έως το διορισμό νέων μελών. Τα σχετικά με τη διαδικασία επιλογής των μελών των ανεξάρτητων αρχών και της λειτουργίας και των αρμοδιοτήτων της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής ορίζονται από τον Κανονισμό της Βουλής.
ΣΥΡΙΖΑ: Η κυβέρνηση έχει δώσει δείγμα γραφής και είμαστε καχύποπτοι απέναντί της. Έχουμε την οδυνηρή εμπειρία της συμπεριφοράς της κυβερνητικής πλειοψηφίας στην ΑΔΑΕ, όπου αιφνιδίως ο τότε Πρόεδρος της Βουλής και νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θεώρησε ότι το λιγότερο από τα 3/5 ισούται με τα 3/5, στη λογική ότι το μισό είναι… υπέρ του μαθητού. Και έτσι με μια λαθροχειρία ξαφνικά απέκτησε η ανεξάρτητη Αρχή διοίκηση, ενώ δεν συγκέντρωνε τις συνταγματικές προβλέψεις».
ΚΚΕ: η πρόταση για την κατάργηση του τεκμηρίου αρμοδιότητας υπέρ αποκεντρωμένων διοικήσεων εντάσσεται στις αντιλαϊκές αλλαγές που προωθούνται για την ενίσχυση του αστικού κράτους.
Ελληνική Λύση: Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας αναιρεί κάθε ουσιαστική αρμοδιότητα των αποκεντρωμένων κρατικών οργάνων και τα όργανα της περιφέρειας περιθωριοποιούνται εντελώς. Αντικαθίσταται από όργανα και υπηρεσίες των υπουργείων. Αυτό δεν είναι εκσυγχρονισμός. Είναι η αποθέωση του κρατικού συγκεντρωτισμού.
«Νίκη»: Η κατάργηση του τεκμηρίου αρμοδιότητας υπέρ αποκεντρωμένων διοικήσεων μειώνει τη συνταγματική προστασία της διοικητικής αποκέντρωσης, είναι πρόταση εσφαλμένη και ενισχυτική του κράτους- «δυνάστη».
Άρθρο 101Α (ανεξάρτητες αρχές
Νέα Δημοκρατία: Επιλογή Προέδρων και Μελών ανεξαρτήτων αρχών από κοινοβουλευτική επιτροπή από κατάλογο τριών υποψηφίων που προτείνονται από Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων μετά από δημόσια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Στο Συμβούλιο συμμετέχουν ex officio ο Διοικητής της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού, ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ο Πρόεδρος του συλλογικού οργάνου των δημοσίων πανεπιστημίων της χώρας και ο επικεφαλής του συλλογικού οργάνου που εκπροσωπεί τους ΟΤΑ α’ ή β’ βαθμού. «Μολονότι στο διάστημα που μεσολάβησε, από το 2019 μέχρι σήμερα, αντιμετωπίστηκε σε σημαντικό βαθμό η αδυναμία ανάδειξης νέων διοικήσεων των ανεξαρτήτων αρχών, αμφισβητήθηκαν έντονα από την αντιπολίτευση τα κριτήρια επιλογής των προσώπων. Για να θεραπευτεί θεσμικά και αυτή η αδυναμία, η Νέα Δημοκρατία επαναπροσδιορίζει τον τρόπο επιλογής των διοικήσεων».
ΠΑΣΟΚ: Τα πρόσωπα που στελεχώνουν τις ανεξάρτητες αρχές πρέπει να έχουν τα ανάλογα προσόντα, όπως νόμος ορίζει. Η επιλογή τους γίνεται με απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής. Η απόφαση λαμβάνεται με πλειοψηφία των τριών πέμπτων των μελών της. Αν η απαιτούμενη πλειοψηφία δεν επιτευχθεί σε τρεις διαδοχικές ψηφοφορίες, η επιλογή ανατίθεται σε ειδική επιτροπή που αποτελείται από τον Πρόεδρο της Βουλής, εννέα βουλευτές που επιλέγονται ανάλογα με τη δύναμη των κοινοβουλευτικών ομάδων και των ανεξαρτήτων, τους αμέσως προηγούμενους επικεφαλής των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών, τρεις Πρυτάνεις δημοσίων πανεπιστημίων της Χώρας, οι οποίοι ορίζονται με κλήρωση, και τον Πρόεδρο της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων. Η θητεία των μελών των ανεξάρτητων αρχών παρατείνεται έως το διορισμό νέων μελών. Τα σχετικά με τη διαδικασία επιλογής των μελών των ανεξάρτητων αρχών και της λειτουργίας και των αρμοδιοτήτων της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής ορίζονται από τον Κανονισμό της Βουλής.
ΣΥΡΙΖΑ: Η κυβέρνηση έχει δώσει δείγμα γραφής και είμαστε καχύποπτοι απέναντί της. Έχουμε την οδυνηρή εμπειρία της συμπεριφοράς της κυβερνητικής πλειοψηφίας στην ΑΔΑΕ, όπου αιφνιδίως ο τότε Πρόεδρος της Βουλής και νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θεώρησε ότι το λιγότερο από τα 3/5 ισούται με τα 3/5, στη λογική ότι το μισό είναι… υπέρ του μαθητού. Και έτσι με μια λαθροχειρία ξαφνικά απέκτησε η ανεξάρτητη Αρχή διοίκηση, ενώ δεν συγκέντρωνε τις συνταγματικές προβλέψεις».
ΚΚΕ: Όσα φύλλα συκής περί δήθεν ανεξαρτησίας και ουδετερότητας των κρατικών αρχών και λειτουργών και αν προσθέσουν, δεν θα κρύψουν τη γυμνή αλήθεια της αστικής δημοκρατίας που δεν είναι άλλη από τη δικτατορία του κεφαλαίου, όπου οι διάφορες ανεξάρτητες, τάχα, αρχές και η δικαιοσύνη συμπλέκονται, σφιχταγκαλιάζονται με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, αναλαμβάνοντας η καθεμιά τον δικό της ρόλο στην υπεράσπιση και προώθηση των σκοπών του κεφαλαίου και του κράτους.
Ελληνική Λύση: να καταργηθούν όλες οι ανεξάρτητες αρχές εκτός από τις πέντε αρχές που ρητά προβλέπονται στο ισχύον Σύνταγμα, να επιστραφούν στο λαό τα χρήματα που έχουν σπαταληθεί για τις λοιπές αρχές και να επιστραφούν στη δημόσια διοίκηση και οι αρμοδιότητές τους. Η επιλογή των μελών των πέντε ανεξάρτητων αρχών να επιστρέψει στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής και να απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία 4/5.
«Νίκη»: Η Νέα Δημοκρατία προτείνει η επιλογή των ανεξάρτητων να γίνεται από συμβούλιο εμπειρογνωμόνων και τον τελικό λόγο να έχει αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, όπου πάλι η κυβέρνηση θα έχει τον έλεγχο. Είναι η ίδια μεθόδευση που πρότεινε η Νέα Δημοκρατία και για την ανάδειξη της ηγεσίας των δικαστηρίων. Η «Νίκη» προτείνει να αποχωριστεί η επιλογή των μελών των ανεξάρτητων αρχών από το πολιτικό σύστημα και την επιλογή τους να αναλάβει ανεξάρτητο μικτό όργανο
Άρθρο 102 (Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης)
Νέα Δημοκρατία: Νόμος καθορίζει τους βαθμούς τοπικής αυτοδιοίκησης οι οποίοι είναι έως δύο (2). Με αποφάσεις των αρμοδίων οργάνων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης μπορούν να επιβάλλονται τοπικοί ή ειδικοί φόροι ή βάρη οποιασδήποτε φύσης (φορολογική αποκέντρωση). Οι προϋπολογισμοί των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης καταρτίζονται μετά από επαρκή δημόσια διαβούλευση με τους κατοίκους των οικείων περιοχών και οφείλουν να διασφαλίζουν τη δημοσιονομική ισορροπία. Οι πειθαρχικές ποινές αργίας/έκπτωσης στα αιρετά όργανα των ΟΤΑ επιβάλλονται με απόφαση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου.
ΠΑΣΟΚ: να ενισχυθεί η αρχή της αυτοδιοίκησης με τη σαφέστερη κατοχύρωση του τεκμηρίου αρμοδιότητας, υπέρ των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και τη θέσπιση αυξημένων εγγυήσεων, για τη μεταβολή των αρμοδιοτήτων τους. Να διευρυνθεί η διοικητική και κανονιστική αυτοτέλεια των ΟΤΑ, να περιοριστεί η κρατική εποπτεία στον έλεγχο νομιμότητας και να ενισχυθεί η θεσμική προστασία των αιρετών οργάνων. Ειδική μέριμνα για την οικονομική αυτοτέλεια, με πρόβλεψη επαρκών πόρων και με κανόνες διαφάνειας και δημοσιονομικής ισορροπίας. Θεσμοί άμεσης δημοκρατίας και συμμετοχής των πολιτών στη λήψη αποφάσεων σε τοπικό επίπεδο με σκοπό την ενίσχυση της λογοδοσίας και της δημοκρατικής λειτουργίας της τοπικής αυτοδιοίκησης.
ΚΚΕ: Στόχος της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας, είναι δήμοι και περιφέρειες, ως τμήμα του αστικού κρατικού μηχανισμού, να έχουν μεγαλύτερο ρόλο στην υλοποίηση του σχεδιασμού του κεφαλαίου και με το πρόσχημα της φορολογικής αποκέντρωσης, να έχουν τη δυνατότητα επιβολής φορολογικών χαρατσιών στους δημότες για τη συγκέντρωση φορολογικών εσόδων. Οι προτάσεις της κυβέρνησης αναφέρουν ότι πρέπει να διατηρείται η «δημοσιονομική ισορροπία», δηλαδή η ευθυγράμμιση με τις λεγόμενες «αντοχές της οικονομίας» στα γνωστά «κοστολογημένα» μέτρα, που στην πράξη σημαίνει ούτε ευρώ για τις ανάγκες των λαϊκών οικογενειών.
ΣΥΡΙΖΑ: η διοίκηση των τοπικών υποθέσεων ανήκει στους ΟΤΑ α΄και β΄βαθμού. Υπέρ των ΟΤΑ συντρέχει τεκμήριο αρμοδιότητας για την άσκηση αρμοδιοτήτων επί των τοπικών υποθέσεων και την ανάπτυξη τοπικών δημόσιων πολιτικών. Νόμος να καθορίζει το εύρος και τις κατηγορίες των τοπικών υποθέσεων και την κατανομή τους στους επιμέρους βαθμούς. Με νόμους μπορεί να ανατίθεται στους ΟΤΑ η άσκηση αρμοδιοτήτων που συνιστούν αποστολή του κράτους, στο οποίο εξακολουθεί να παραμένει ο σχεδιασμός, η παρακολούθηση και ο έλεγχος των εθνικών δημόσιων πολιτικών. Οι ΟΤΑ πρέπει να έχουν διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, οι αρχές να εκλέγονται με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία, όπως νόμος θα ορίσει.
Ελληνική Λύση: να αναγνωριστεί καθολικό τεκμήριο αρμοδιότητας των δήμων (σ.σ. η πρόταση αφορά όποιες αρμοδιότητες δεν προβλέπονται από το Σύνταγμα ότι ανήκουν στην κεντρική κυβέρνηση), οικονομική και αυτοδιοικητική ανεξαρτησία τους μέσω της μεταβίβασης της δημόσιας περιουσίας εκεί που ανήκει, στους ίδιους τους πολίτες, με τρόπο ώστε να κοπεί η εξάρτηση των δήμων από τις κρατικές επιχορηγήσεις-ψίχουλα και να είναι εφεξής οικονομικά αυτόνομοι.. Να αναγνωριστεί αμεσοδημοκρατία με τη θεσμοθέτηση των τοπικών δημοψηφισμάτων και με δίκαιο εκλογικό σύστημα.
«Nίκη»: Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, για την αναθεώρηση του άρθρου 102 του Συντάγματος και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αυξάνει τον κίνδυνο της φορολογικής επιβάρυνσης των δημοτών, της μείωσης των κρατικών επιχορηγήσεων αφού η κυβέρνηση θα επικαλείται ότι πλέον οι δήμοι θα μπορούν να χρηματοδοτούνται ενώ οδηγεί και σε ανισότητες, με πλούσιους και φτωχούς δήμους, γιατί οι εύπορες περιοχές έχουν μεγαλύτερη φορολογική βάση. Εκείνο που πρέπει να γίνει είναι το Σύνταγμα να εγγυηθεί με σαφήνεια σταθερούς κρατικούς πόρους για τους ΟΤΑ, αντικειμενικά κριτήρια χρηματοδότησης, ουσιαστική μεταφορά αρμοδιοτήτων μαζί με τους αντίστοιχους οικονομικούς πόρους.
Άρθρο 103 (δημόσιοι υπάλληλοι)
Νέα Δημοκρατία: Υποχρέωση αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων, με βάση τις αρχές της αμεροληψίας, της ουδετερότητας, της επαγγελματικής ικανότητας και της αποδοτικότητας, με δυνατότητα συμμετοχής και του Ανωτάτου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού. Η αξιολόγηση γίνεται αμφίδρομα, ήτοι και από τους υφισταμένους προς τους προϊσταμένους τους. Νόμος ορίζει τη διαδικασία της αξιολόγησης, τα κριτήρια, τις επιβραβεύσεις πέραν του βασικού μισθού που συνδέονται με τα προσόντα και την απόδοση και τις συνέπειες που αυτή μπορεί να επιφέρει, συμπεριλαμβανομένης της οριστικής παύσης, ύστερα από απόφαση του υπηρεσιακού συμβουλίου.
ΠΑΣΟΚ: Το πρόβλημα δεν είναι η μονιμότητα. Το πρόβλημα είναι η διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, για την οποία, αργά ή γρήγορα, θα υπάρξει μια πλήρης έρευνα. Επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, έχουμε τους διπλάσιους μετακλητούς υπαλλήλους, τα δικά τους παιδιά δηλαδή, από όσους είχαμε προ δεκαετίας ενώ άγνωστο είναι που καταλήγουν τα χρήματα του ελληνικού από τις συμβουλευτικές εταιρείες που συναλλάσσονται με την κυβέρνηση. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για το άρθρο 103 συνιστά μια διακήρυξη που καλύπτει την πλήρη αδυναμία της κυβέρνησης να διαχειριστεί το πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων. Από όσα λέει η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, τίποτα δεν υπάρχει που να μην μπορεί να εφαρμοστεί με κοινό νόμο ή που δεν υπάρχει ήδη.
ΚΚΕ: Όλοι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο και όλοι οι λαϊκοί άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι ο πραγματικός στόχος είναι να πειθαναγκάσει το αστικό πολιτικό σύστημα, με την απειλή της απόλυσης, τους δημοσίους υπαλλήλους, να στοιχίζονται, χωρίς δεύτερη κουβέντα στους αντιλαϊκούς στόχους. Στόχος είναι το αστικό κράτος να γίνει πιο αποτελεσματικό στην επίθεση ενάντια στο λαό και τις ανάγκες του, που θα γίνεται ολοένα και πιο επιθετικό, όταν η αξιολόγηση των κρατικών υπαλλήλων θα γίνεται με τη ζυγαριά του κόστους οφέλους της ΕΕ και με μέτρα και σταθμά που υπαγορεύουν τα κέρδη και τα σχέδια των διαφόρων ομίλων και όχι οι πραγματικές ανάγκες του λαού.
ΣΥΡΙΖΑ: Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας αποτυπώνει τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη της Νέας Δημοκρατίας, η οποία θεωρεί κάθε τι δημόσιο ως αντιπαραγωγικό και κακό και ότι οποιοσδήποτε δεν ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις και προδιαγραφές της υπηρεσίας, αυτό συμβαίνει επειδή είναι ‘αδιάφορος’, ‘κακός’ και ‘τεμπέλης’ δημόσιος υπάλληλος και πρέπει να απομακρυνθεί, όπως η τρίχα από το ζυμάρι. Στο Σύνταγμα πρέπει να προσδιορίζεται η επαγγελματική εξέλιξη του υπαλλήλου, ως προστατευόμενο πεδίο. Να αναγράφεται ρητά η αρχή της αξιοκρατίας, στην επαγγελματική πορεία του υπαλλήλου. Να προβλεφθεί η συγκρότηση των κρίσιμων οργάνων που αποφασίζουν για τη σταδιοδρομία των υπαλλήλων, με αξιοκρατικά κριτήρια. Στα πειθαρχικά συμβούλια ο προεδρεύων να είναι εκπρόσωπος του ΝΣΚ.
Ελληνική Λύση: Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη πρόταση, ως προπέτασμα καπνού. Θέλει να χαϊδέψει τα αυτιά ενός ακραίου ακροατηρίου, εκείνων των ψηφοφόρων που τρέφουν τυφλό μίσος για το δημόσιο υπάλληλο. Η κυβέρνηση επιδιώκει τον στραγγαλισμό των δημοσίων υπαλλήλων την ώρα του…πάρτι της στρατιάς των μετακλητών. Δεν ψάχνει την αξιολόγηση αλλά μηχανισμό εξόντωσης των αντιφρονούντων και όπλο κομματικής τρομοκρατίας και διώξεων.
«Νίκη»: ο δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας προβλέπει ήδη και συστήματα αξιολόγησης και πειθαρχικό δίκαιο και δυνατότητα αργίας και οριστικής παύσης και υπηρεσιακά συμβούλια και δυνατότητες προσφυγής. Αν κάτι πρέπει να βελτιωθεί, αυτό είναι απλά η ορθή εφαρμογή του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου ώστε να μην τίθενται υπό κομματική προστασία τα στελέχη των κομμάτων, να παρακάμπτουν το νόμο και να μένουν παράνομα στη θέση τους, ακόμα και αν δεν το δικαιούνται. ηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Συνημμένα το α΄μέρος με τις θέσεις των κομμάτων για τα άρθρα που έχουν συζητηθεί μέχρι σήμερα στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος
Συνημμένο Αρχείο
