H έκθεση “Botero in New York”, με έργα προς πώληση του αείμνηστου καλλιτέχνη Φερνάντο Μποτέρο (Fernando Botero) της περιόδου από το 1960 έως το 1973, που σηματοδότησε την ανάδυση του χαρακτηριστικού στυλ του, φιλοξενείται στην έδρα του οίκου δημοπρασιών Sotheby’s, στη Νέα Υόρκη.
Αυτή η έκθεση η οποία παρουσιάζεται από τις 22 Ιουλίου έως και 7 Σεπτεμβρίου 2026, θα περιλαμβάνει σημαντικά έργα δανεισμένα από το Ίδρυμα Μποτέρο (Botero Foundation), καθώς και μια επιλογή έργων προς πώληση. Ως η πρώτη έκθεση αφιερωμένη σε έναν μόνο καλλιτέχνη στο εμβληματικό κτίριο Breuer, η έκθεση “Botero in New York” έρχεται στο απόγειο της θερινής περιόδου, προσφέροντας στους επισκέπτες μια σπάνια ευκαιρία να γνωρίσουν το έργο του Μποτέρο σε μια από τις πιο ζωντανές πρωτεύουσες τέχνης στον κόσμο.
Ο Φερνάντο Μποτέρο, είναι γνωστός για τους παραστατικούς πίνακες και τα γλυπτά του που χαρακτηρίζονται από υπερβολικές, ογκώδεις φόρμες που αποπνέουν χιούμορ, τρυφερότητα και πολιτική κριτική. Τα έργα του, που φυλάσσονται σε μεγάλα Μουσεία παγκοσμίως, έχουν ισχυρή παρουσία στην αγορά.
Σχετικά με τον Φερνάντο Μποτέρο
Ο Φερνάντο Μποτέρο γεννήθηκε στις 19 Απριλίου 1932 στο Μεντεγίν της Κολομβίας.
Το 1948, σε ηλικία 16 ετών, δημοσίευσε τις πρώτες του εικονογραφήσεις στο κυριακάτικο περιοδικό El Colombiano, μια από τις σημαντικότερες εφημερίδες του Μεντεγίν. Ένα χρόνο αργότερα άρχισε να συμμετέχει σε ομαδικές εκθέσεις. Αφού τελείωσε το 1950 τις σπουδές του στο γυμνάσιο, μετακόμισε το 1951 στη Μπογκοτά. Έκανε την πρώτη ατομική του έκθεση το 1952 στη Μπογκοτά και αμέσως μετά ταξίδεψε στη Μαδρίτη για να παρακολουθήσει μαθήματα στην Royal Academy of Fine Arts of San Fernando πριν μετακομίσει στο Παρίσι και στη συνέχεια στη Φλωρεντία, στην San Marco Academy in Florence όπου εκπαιδεύτηκε στη ζωγραφική.
Όταν άρχισε να ζωγραφίζει, εμπνεύστηκε από την προκολομβιανή και ισπανική αποικιακή τέχνη που τον περιέβαλε καθώς και από το πολιτικό έργο του Ντιέγκο Ριβέρα (Diego Rivera). Είχε επηρεαστεί από τους Πάμπλο Πικάσο (Pablo Picasso), Πολ Γκογκέν (Paul Gauguin), Φρανθίσκο Γκόγια (Francisco de Goya), Ντιέγο Βελάθκεθ (Diego Velázquez), Πάολο Ουτσέλλο (Paolo Uccello), Πιέρο ντέλλα Φραντσέσκα (Piero della Francesca), Τζιότο (Giotto) και πολλούς άλλους.
Αρχές του 1960 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και δυσκολεύτηκε πολύ σε ένα περιβάλλον στο οποίο οι κυρίαρχες τάσεις ήταν η Ποπ Αρτ και ο Αφηρημένος Εξπρεσιονισμός. Βοήθησε όμως μια τυχαία συνάντηση με την επιμελήτρια Ντόροθι Μίλερ (Dorothy Miller) του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης (MoMA) που είδε το έργο του “Mona Lisa, Age Twelve” και το αγόρασε για το μουσείο. Αυτό ήταν και η αρχή της καριέρας του. Όλη αυτή την δεκαετία πειραματίστηκε με την ζωγραφική και την γλυπτική και μέχρι το τέλος της, είχε κατασταλάξει στην τεχνική για την οποία είναι γνωστός. Το 1977 εξέθεσε τα γλυπτά του για πρώτη φορά στο Grand Palais στο Παρίσι.
Παρουσίασε το 2004 μια σειρά από 27 σχέδια και 23 πίνακες που ασχολούνταν με τη βία στην Κολομβία και τα οποία δώρισε στο Εθνικό Μουσείο της Κολομβίας, που εκτέθηκαν για πρώτη φορά. Την επόμενη χρονιά κέρδισε μεγάλη προσοχή για την σειρά έργων “Abu Ghraib”. Ξεκινώντας με μια ιδέα που είχε σε ένα ταξίδι με αεροπλάνο, δημιούργησε περισσότερους από 85 πίνακες και 100 σχέδια που απεικονίζουν πράξεις βασανιστηρίων που έγιναν από Αμερικανούς στρατιώτες στη φυλακή του Αμπού Γκράιμπ κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ.
Τον Μάιο 2006 η Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα οργάνωσε αναδρομική έκθεση όπου παρουσίασε 142 πίνακές του.
Το 2009, το Μουσείο Τέχνης του Μπέρκλεϋ απέκτησε (ως δώρο από τον καλλιτέχνη) 56 πίνακες και σχέδια από τη σειρά του Άμπου Γκράιμπ υπό τον όρο να εκτίθενται κάθε χρόνο σε ειδική έκθεση με θέμα .
Το 2000 ιδρύθηκε το Μουσείο Μποτέρο (Museo Botero) στη Μπογκοτά όπου ο καλλιτέχνης δώρισε από την συλλογή του 208 έργα τέχνης. Η συλλογή περιλαμβάνει 123 δικά του έργα από τις τελευταίες περιόδους και 85 έργα άλλων καλλιτεχνών όπως των Μπαλτίς (Balthus), Ζωρζ Μπρακ (Georges Braque), Μαρκ Σαγκάλ (Marc Chagall), Σαλβαδόρ Νταλί (Salvador Dali), Ζουάν Μιρό (Joan Miró), Πάμπλο Πικάσο, Κλοντ Μονέ (Claude Monet), Ανρί Ματίς (Henri Matisse), Αλμπέρτο Τζιακομέτι (Alberto Giacometti), Έντγκαρ Ντεγκά (Edgar Degas), Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ (Henri de Toulouse-Lautrec), Γκούσταφ Κλιμτ (Gustav Klimt), Φράνσις Μπέικον (Francis Bacon) και Λούσιεν Φρόιντ (Lucian Freud).
Παντρεύτηκε τρεις φορές. Με την πρώτη του σύζυγο απέκτησε τρία παιδιά. Με την δεύτερη είχαν έναν γιο ο οποίος σκοτώθηκε το 1979 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο οποίο τραυματίστηκε και ο ίδιος. Η τρίτη σύζυγος του ήταν η Ελληνίδα καλλιτέχνης Σοφία Βάρη με την οποία διέμενε στο Παρίσι και το Μόντε Κάρλο μέχρι τον θάνατό της τον Μάιο 2023.
Ο Φερνάντο Μποτέρο πέθανε από επιπλοκές πνευμονίας στις 15 Σεπτεμβρίου 2023, σε ηλικία 91 ετών στο Μονακό.
Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, Sotheby’s, Wikipedia
