«Στο πατρικό σπίτι με τους σκεπασμένους καθρέφτες, μόνοι τους ο Μιχαήλ και η Ελένη προσπαθούν να ζήσουν. Πάνε δεκατρία χρόνια που η Αντιγόνη έφυγε και οι μέρες είναι βουτηγμένες στη σιωπή και την αρρώστια. Ώσπου μια μέρα έρχεται ο έρωτας κι όλα αλλάζουν. Η Ελένη όμως είναι ο τελευταίος άνθρωπος στη γη που θα μπορούσε να αγαπηθεί. Το αγόρι με το σημαδεμένο πρόσωπο, η Λεονώρα, ο νεαρός ποδηλάτης, ο Δημήτριος συμμετέχουν στο παιχνίδι ενός παράξενου, δίχως όρια πάθους.
Ο Έρως φαρμακοποιός θα αφηγηθεί μια μαγική ιστορία, δωρίζοντας στο τέλος την πιο μεγάλη, την πιο εξαίσια ανατροπή» (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).
«Δεν μίλησε για κείνην. Η εικόνα της έγινε ακόμα πιο θαμπή στο μυαλό της. Μια φωτογραφία που ήρε φως. Όσο έμεναν μαζί, θα μπορούσε κάτι να κάνει για αυτό. Να δοκιμάσει, παραδείγματος χάριν, να αγγίξει το σώμα της, να χαϊδέψει τα μακριά μαύρα μαλλιά της, να πεισθεί για τη ζωντάνια της. Δεν το έκανε ποτέ. Τότε ήταν νωρίς. Τώρα είναι αργά. Ήταν μια υπόθεση που έκλεισε. Μια υπόθεση που είχε από πριν κλείσει» (σελ. 65).
Πρόκειται για ένα ψυχολογικό μυθιστόρημα, που εξερευνά και με λογοτεχνικό τρόπο περιγράφει τη δύναμη του έρωτα, τη μοναξιά, την ψυχική ευαλωτότητα και τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία. Ο έρωτας παρουσιάζεται ως μια δύναμη που μπορεί να λειτουργήσει ως λύτρωση και αναγέννηση αλλά και ως πηγή εξάρτησης, αυταπάτης και οδύνης.
Πηγή: Φωτεινή Τσαλίκογλου. (1997). Έρως φαρμακοποιός. Εκδόσεις Καστανιώτη.
Posted by Κουραβάνας Νικόλαος- Παπαδοπούλου Ελένη, Ψυχολόγοι, MSc
