Την κατάργηση των προνομίων που απολαμβάνουν όσοι αποκομίζουν υπέρογκα κέρδη από τα φθηνά καύσιμα στο Ιράν ζήτησε ο πρόεδρος της χώρας, Μασούντ Πεζεσκιάν, καθώς οι οικονομικές συνέπειες της πολεμικής αναμέτρησης με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ περιορίζουν τις δυνατότητες του κράτους να χρηματοδοτεί τις ενεργειακές επιδοτήσεις.
Ο Πεζεσκιάν, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης με αντικείμενο την ενεργειακή πολιτική της χώρας, εμφανίστηκε ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι σε όσους αξιοποιούν προς ίδιον όφελος τις χαμηλές τιμές των καυσίμων, τη στιγμή που χιλιάδες οικογένειες δυσκολεύονται να καλύψουν ακόμη και στοιχειώδεις ανάγκες.
«Πρέπει να σταματήσουμε εκείνους που επωφελούνται από την προνομιακή μεταχείριση. Κάποιοι εκμεταλλεύονται τα δικαιώματα όλων των υπολοίπων. Βάλτε τέλος σε αυτό», δήλωσε.
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της άνισης κατανομής των κρατικών ενισχύσεων παρουσίασε την περίπτωση των παραγωγών που δραστηριοποιούνται στον κλάδο των θερμοκηπίων. Όπως εξήγησε, προμηθεύονται ντίζελ στην τιμή των 300 τομάν το λίτρο, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 0,0011 δολάρια, την ώρα που διαθέτουν την παραγωγή τους έναντι ακόμη και τεσσάρων δολαρίων ανά κιλό.
Ο Ιρανός πρόεδρος τάχθηκε υπέρ της ανακατανομής των διαθέσιμων πόρων προς όφελος των οικονομικά ασθενέστερων πολιτών.
«Ακόμη και μια μικρή οικονομική βοήθεια έχει σημασία για μια οικογένεια που αναγκάζεται να δανειστεί χρήματα για να αγοράσει ψωμί», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σε ασφυκτικό οικονομικό κλοιό η Τεχεράνη
Η συζήτηση για τις αλλαγές στην τιμολογιακή πολιτική των καυσίμων άνοιξε σε μια περίοδο κατά την οποία η Ισλαμική Δημοκρατία βρίσκεται αντιμέτωπη με αυξανόμενες δημοσιονομικές πιέσεις. Οι περιορισμοί στις θαλάσσιες μεταφορές που έχουν επιβάλει οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν συρρικνώσει τις πετρελαϊκές εξαγωγές, πλήττοντας έναν από τους βασικότερους πυλώνες της ιρανικής οικονομίας.
Παράλληλα, οι καταστροφές που έχουν υποστεί εγκαταστάσεις του ενεργειακού τομέα κατά τη διάρκεια του πολέμου, σε συνδυασμό με τα προϋπάρχοντα προβλήματα επάρκειας καυσίμων, καθιστούν ολοένα δυσκολότερη τη χρηματοδότηση της πολιτικής των χαμηλών τιμών.
Η ιρανική ηγεσία καλείται πλέον να εξισορροπήσει δύο αντικρουόμενες ανάγκες: αφενός να περιορίσει τις κρατικές δαπάνες και αφετέρου να προστατεύσει τους πολίτες από ένα νέο κύμα ανατιμήσεων που θα μπορούσε να πυροδοτήσει η περικοπή των επιδοτήσεων.
Με τα εισοδήματα να χάνουν διαρκώς την αξία τους εξαιτίας του πληθωρισμού, οποιαδήποτε παρέμβαση στο κόστος των καυσίμων αποτελεί μια εξαιρετικά ευαίσθητη πολιτική απόφαση για την κυβέρνηση Πεζεσκιάν.
