Με αφορμή την Διεύρυνση ΝΑΤΟ : Ποια τα αιτήματα της Άγκυρας; Ποια η θέση της Ελλάδας;

Γινόμαστε έτσι "ΝΑΤΟϊκότεροι του ΝΑΤΟ", ενός οργανισμού που ως χθες εθεωρείτο από κάποιους Ευρωπαίους ηγέτες "κλινικά νεκρός" και τον οποίο νεκρανάστησε ο πόλεμος στην Ουκρανία

  • ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
  • g.papagian3@yahoo.gr

Ένα από τα παρεπόμενα της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και του εκεί  συνεχιζόμενου πολέμου , είναι η πρόθεση της Φινλανδίας και της Σουηδίας, χωρών έως σήμερα “ουδέτερων” να υποβάλλουν αίτημα για την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ. Σε αυτό το αίτημα των δύο χωρών αντιτίθεται (προς το παρόν) η Τουρκία. (γνωστή διαχρονικά για τα “ανατολίτικα παζάρια” της).

Τι λέει η Άγκυρα; “Η Σουηδία πρέπει να διακόψει τους δεσμούς της με μία κουρδική οργάνωση από τη Συρία διαφορετικά η Τουρκία θα συνεχίσει να μπλοκάρει την αίτηση της στο ΝΑΤΟ”.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν, κατηγόρησε τις δύο χώρες επειδή απέρριψαν τα τουρκικά αιτήματα να εκδώσουν 30 άτομα που κατηγορούνται για διασυνδέσεις με τρομοκρατικές ομάδες. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται, ειδικά για την Στοκχόλμη, στην σχέση της με τις “Μονάδες Προστασίας του Λαού” (YPG).

Το YPG είναι μια ένοπλη κουρδική πολιτοφυλακή που πρωτοστάτησε στην εκστρατεία κατά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) στη Συρία, από το 2014.

Το YPG έχει στενούς δεσμούς με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), το οποίο διεξάγει έναν αιματηρό ένοπλο αγώνα κατά του τουρκικού κράτους από τη δεκαετία του 1980 – αναγνωρίζεται ως τρομοκρατική οργάνωση από τη Σουηδία όπως και από ΕΕ και ΗΠΑ.

Πέραν όμως αυτής τηες πρόφασης,η Άγκυρα απαιτεί από τις ΗΠΑ να καταργήσουν τις κυρώσεις που έχουν επιβάλει από το 2019 για την πώληση στρατιωτικού υλικού.

– Την ίδια στιγμή, το Ελληνικό ΥΠΕΞ χαιρετίζει “την «ιστορική απόφαση της Φινλανδίας και της Σουηδίας να υποβάλουν αίτημα προσχώρησης στο ΝΑΤΟ”.

Σύμφωνα με το ΥΠΕΞ, «η ένταξη δύο επιπλέον Ευρωπαίων εταίρων, με βαθιά ριζωμένες δημοκρατικές παραδόσεις και σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, στην οικογένεια του ΝΑΤΟ θα ενισχύσει περαιτέρω τη συλλογική ασφάλεια της Ευρώπης, την ενότητά μας και την εμπέδωση των κοινών αξιών».

Γινόμαστε έτσι “ΝΑΤΟϊκότεροι του ΝΑΤΟ”, ενός οργανισμού που ως χθες εθεωρείτο από κάποιους Ευρωπαίους ηγέτες “κλινικά νεκρός” και τον οποίο νεκρανάστησε ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Aξίζει εδώ να υπενθυμίσουμε ότι το “αντίπαλο δέος” του ΝΑΤΟ την εποχή του Ψυχρού Πολέμου”, το “Σύμφωνο της Βαρσοβίας”, έχει διαλυθεί από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90, πολλές δε από της χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που ήταν σε αυτό το Σύμφωνο, είναι εδώ και χρόνια κράτη- μέλη του ΝΑΤΟ…

Είναι όμως “πολιτικά ορθή” για εμάς ως Χώρα, η συνεχής επέκταση του ΝΑΤΟ, η ολοένα και ποιο διευρυμένη εξάρτησή μας από αυτό; η υπαγωγή μας σε σχεδιασμούς που δεν συνάδουν ΠΑΝΤΑ με τα Εθνικά μας συμφέροντα; Με ΝΑΤΟϊκή χώρα, την Τουρκία, να μας απειλεί καθημερινά;

Συνταυτίζεται η μονομέρεια και η εθελοδουλεία των ελληνικών “ελίτ” με τα Λαϊκά συμφέροντα, με την Προάσπιση της Ανεξαρτησίας, της Κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας;

Όπως σε τόσα κρίσιμα ζητήματα της περιόδου, έτσι και στο ζήτημα της διεύρυνσης (αλλά και της ενίσχυσης) του ΝΑΤΟ, ερχόμαστε αντιμέτωποι με την ανεπάρκεια και την ολιγωρία του σημερινού πολιτικού συστήματος, στον Εθνομηδενισμό και ωχαδελφισμό που κυριαρχεί και διαμορφώνει συνειδήσεις. Απέναντι σε αυτά, πρέπει να επιδιωχθεί από τις υγιείς λαϊκές δυνάμεις, η μέγιστη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, η «Εθνική- Λαϊκή Ενότητα» του Σήμερα.

Για την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας, για την Άμυνα της Χώρας, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που – με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία- επανεμφανίστηκε θρασύς και απειλητικός ο Αναθεωρητικός (κακός) γείτονας..

Θεωρώ αυτονόητο ότι οι Σοσιαλιστές, εμπνευσμένοι και προσηλωμένοι στις Αξίες της Εθνικής ανεξαρτησίας – της Λαϊκής Κυριαρχίας – της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, οφείλουμε να συμμετάσχουμε ενεργά στην πραγμάτωσή της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ και στην έκφρασή της σε πανελλήνιο επίπεδο μέσω μιας “Πολιτικής Πρωτοβουλίας”.

The following two tabs change content below.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Μετά το τέλος των Γυμνασιακών του σπουδών από το Γυμνάσιο Αρρένων Καλλιθέας, σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Φλωρεντίας την περίοδο 1971-77. Στη συνέχεια αποφοίτησε από το Ελληνικό Μεσογειακό Κέντρο Αραβικών και Ισλαμικών Σπουδών και την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Εργάζεται στο ΥΠΕΧΩΔΕ. Στα χρόνια της 7χρονης δικτατορίας είχε ενεργό δράση στο φοιτητικό κίνημα καθώς και στον αντιστασιακό αγώνα από τις γραμμές του Π.Α.Κ. Γράφει άρθρα γνώμης, σχόλια, βιβλιοκριτική, επιφυλλίδες σε περιοδικά και εφημερίδες. Είναι τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας Παρόν, των περιοδικών Άρδην, Τετράδια, Λιμπρέτο και άλλων τοπικών εφημερίδων και εντύπων. Εργογραφία: Έχει συγγράψει τα βιβλία: «Η σκοτεινή πλευρά του ήλιου», εκδ. Οδυσσέας, μαρτυρία, 1989, «Βροχή στη Δαλματία, καφές στο Τίτογκραντ», νουβέλα, α΄ έκδοση Δελφίνι, 1997, β΄ έκδοση εκδόσεις Αντίκτυπος, 2006, «Ευρώπη των σχισμών», διηγήματα, εκδ. Ίνδικτος 2002, «2017-Η Ελλάδα υπό Νέο-Οθωμανική κατοχή», Εναλλακτικές εκδόσεις, 2009. "Αιθιοπία (Αβησσυνία), ένα μικρό Βυζάντιο στο Κέρας της Αφρικής", Γόρδιος , α' έκδοση Μάης 2016, β' έκδοση Δεκέμβρης 2016. Έχει συμμετοχή στα συλλογικά έργα: «Η ελληνική Ουτοπία», Εναλλακτικές εκδόσεις και Αιγαίον, 1993, «Vivere Pericolosamente. 26 ιστορίες από την Ιταλία», εκδ. Αντίκτυπος, 2005, «Έξι χρόνια κωμωδίας», πρόλογος σε ανατύπωση έκδοσης στη Φλωρεντία το 1973, Direct 2005, «Κεφαλονίτες και Ιθακήσιοι στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973», Αργοστόλι 2009. Έχει γράψει τον Πρόλογο στο βιβλίο της Γεωργίας Μπίρμπα: “Τα χρόνια που με σφράγισαν. Φοιτήτρια στην Ιταλία 1972-1979”, εκδόσεις ¨Φίλντισι”, Φθινόπωρο 2021.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή