- Της Σμαράγδας Μιχαλιτσιάνου
Τη Δευτέρα ο Γιώργος Μαζωνάκης θα γυρίσει, όπως ήθελε στα παλιά και, συγκεκριμένα, στην παλιά του γειτονιά τη Νίκαια…
Στον ιερό ναό της Αγίας Τριάδος θα εκτεθεί η σωρός του δημοφιλή τραγουδιστή από αύριο Κυριακή στις 11 π.μ το πρωί κι θα συνεχιστεί στις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας , κάτι που περιμένουν οι χιλιάδες θαυμαστές του και οι απλοί άνθρωποι, που τον λάτρεψαν, γιατί γι’ αυτούς ήταν ο αγαπημένος γείτονας της διπλανής πόρτας.
Όσο για την κηδεία του θα γίνει, όπως ανακοινώθηκε, τη Δευτέρα σε στενό οικογενειακό κύκλο στο Γ΄ Νεκροταφείο.
Ο αξέχαστος Μαζωνάκης υπήρξε ένας από τους πιο ξεχωριστούς και επιδραστικούς καλλιτέχνες της ελληνικής μουσικής σκηνής. Τα παρακάτω επίθετα, που θα χρησιμοποιήσουμε αποτυπώνουν την προσωπικότητά του και κατ’ επέκταση, την καριέρα του και το απαράμιλλο στυλ του. Και βεβαίως δεν θα ασχοληθούμε με το θρίλερ του θανάτου του, που διαδραματίστηκε στο ιατρείο (;) επί της οδού Καρνεάδου στο Κολωνάκι, όπου άφησε την τελευταία του πνοή… Το θέμα είναι στα χέρια της δικαιοσύνης.
Ο Μαζωνάκης υπήρξε αυθεντικός, με την έννοια, ότι δεν προσποιήθηκε ποτέ. Έλεγε πάντα αυτό που σκεφτόταν και παρέμεινε πιστός στον εαυτό του.
Αναμφισβήτητα αντισυμβατικός, αφού κατάφερε να σπάσει τα κατεστημένα της νύχτας, των στερεοτύπων και των κοινωνικών «καλουπιών», ενώ δεν φοβόταν να πειραματιστεί μουσικά πάντα με μεγάλη επιτυχία.
Αλλά και συμπεριληπτικός, αφού αγκάλιαζε όλο τον κόσμο χωρίς διακρίσεις, ενώνοντας διαφορετικές γενιές και κουλτούρες.
Υπήρξε φιλάνθρωπος. Βοηθούσε διαρκώς όσους είχαν ανάγκη, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, γιατί ήξερε πολύ καλά , τι σημαίνει ανθρώπινος πόνος και ανέχεια
Είχε μια μοναδική, αρχοντική αύρα τόσο πάνω στην πίστα όσο και στην επαφή του με το κοινό.
Και βέβαια παρέμεινε παιδί, όπως στα δεκατρία του, που ζήτησε δουλειά ως τραγουδιστής σε μεζεδοπωλείο του Πειραιά και τα κατάφερε, ενώ ξημερώματα έφευγε από το μαγαζί για να πάει σχολείο. Ένα γλυκό παιδί, που την ίδια περίοδο επισκέφθηκε τη Μαρινέλλα στο Ρεξ και της συστήθηκε με καμάρι ως συνάδελφός της.
Πολλοί ομότεχνοι του Γιώργου τον αποχαιρέτισαν.
Εμείς εδώ όμως, Θα σταθούμε στο αντίο της μεγάλης λαϊκής τραγουδίστριας Κατερίνας Στανίση, που είχε συνεργαστεί πολλές φορές με τον Μαζωνάκη. Μάλιστα, στο ρεφρέν του τραγουδιού «Σε έχω κάνει Θεό» που έκαναν ντουέτο, εκείνος τραγουδούσε γονατιστός μπροστά της για να την τιμήσει.
Η κα. Στανίση αφού εξήρε το ταλέντο του, την ευγένεια της ψυχής του, δήλωσε απερίφραστα, ότι «πήγε τζάμπα» κι ότι έφυγε πικραμένος με τα όσα του είχαν συμβεί τελευταία…
Κι ενώ η ψυχή του Γιώργου Μαζωνάκη οδεύει στο φως, τον ακολουθεί το τραγούδι που έγραψε γι’ αυτόν ο μέγας Γιάννης Πάριος:
Ποτέ, ποτέ κακό δεν έκανα ποτέ
Και ας θέλανε οι άλλοι το κακό μου
Τι κι αν πέρναγα του πόνου τ’ όριό μου
Το κρατούσα μόνο για τον εαυτό μου
Το χαμόγελο δεν μου ‘λειψε απ’ τα χείλη
Κι ας μου κλέβανε το λάδι απ’ το καντήλι
Ποτέ, ποτέ κακό δεν έκανα ποτέ.
