Στο άρθρο 78Σ η Νέα Δημοκρατία προτείνει αναφορά στο Σύνταγμα ότι φόρος ή οποιοδήποτε άλλο οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος. Προτείνει, επίσης, ότι μπορεί να παρέχονται κίνητρα για σταθερό φορολογικό καθεστώς σε στρατηγικές για την εθνική οικονομία ιδιωτικές επενδύσεις. Στο άρθρο 79Σ, προτείνεται ρητή αναφορά ότι ο προϋπολογισμός οφείλει να διασφαλίζει τη βιώσιμη δημοσιονομική λειτουργία και η υποχρέωση κατάθεσης και δημοσιότητας ετήσιου απολογισμού εκ μέρους των φορέων που χρηματοδοτούνται άμεσα ή έμμεσα από τον προϋπολογισμό.
«Το ερώτημα στο οποίο καλούμαστε να απαντήσουμε σήμερα, είναι βαθιά πολιτικό. Στην παρούσα Βουλή δεν αποφασίζουμε το ακριβές περιεχόμενο των νέων διατάξεων. Αυτό θα κριθεί από την επόμενη Βουλή, όπου με βάση και τη στάση της αντιπολίτευσης, θα απαιτηθεί πρακτικά, ευρύτερη συναίνεση 180 ψήφων επί των ρητών διατυπώσεων. Εδώ αποφασίζουμε κάτι πιο θεμελιώδες: αν θέλουμε η δημοσιονομική πειθαρχία, η βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών και η φορολογική και επενδυτική σταθερότητα να αποκτήσουν πρόσθετη συνταγματική υπόσταση ή αν μας αρκούν οι ευρωπαϊκοί κανόνες, ειδικά για τη δημοσιονομική πειθαρχία, που ούτως ή άλλως μας δεσμεύουν. Η απάντηση της πλειοψηφίας είναι σαφής: τα άρθρα 78Σ και 79Σ πρέπει να αναθεωρηθούν, με βάση τα όσα ζήσαμε και πληρώσαμε ως χώρα και με βάση όσα έρχονται και οφείλουμε να τα προβλέψουμε», είπε ο Θεόδωρος Σκυλακάκης.
Ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας ανέφερε ότι από τη στιγμή που η Ελλάδα μπήκε στο ευρώ, δημιουργήθηκε στη συνταγματική της τάξη μια εγγενής αντίφαση: Οι ευρωπαϊκές συνθήκες δεσμεύουν τα κράτη μέλη, υπερβαίνοντας τα εθνικά συντάγματα και οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνει κάθε χώρα, του κοινού νομίσματος, σε ό,τι αφορά τους δημοσιονομικούς κανόνες, είναι εξαιρετικά ισχυρές. Οι δεσμεύσεις αυτές όμως ουδέποτε βρήκαν την ανάλογη ανταπόκριση στο ελληνικό Σύνταγμα. «Το Σύνταγμα του 1975, παρά τις αναθεωρήσεις του, μόνο εμμέσως και χωρίς πειστικό τρόπο, προασπίζει την αρχή της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Και τούτο είναι πολιτικά εξηγήσιμο. Ο πολιτικός εμπνευστής Κωνσταντίνος Καραμανλής νομοθετούσε το 75 για μια Ελλάδα που αποτελούσε, μεταπολεμικά, παράδειγμα καλής δημοσιονομικής διαχείρισης, με σχεδόν μηδενικό έλλειμμα, διαχρονικά, και πολύ μικρό χρέος. Δεν είχε διανοηθεί καν τι επρόκειτο να ακολουθήσει», είπε ο Σκυλακάκης.
Αναφερόμενος στα διδάγματα της κρίσης του 2009, ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας επισήμανε ότι το «συνταγματικό κενό» στην προάσπιση της δημοσιονομικής πειθαρχίας άφησε τη δικαιοσύνη με περιορισμένη συνταγματική βάση, τη στιγμή που «κατά καιρούς είχε διαμορφωθεί νομολογία που υπερασπιζόταν τα “δικαιώματα” των πολλών και οργανωμένων έναντι των δικαιωμάτων του ανώνυμου Έλληνα, όπως αυτά προκύπτουν από τη χρηματοδότηση των δημοσίων δαπανών από τους φορολογούμενους – και από τις γενιές που έπονται». Το κενό αυτό, όπως τόνισε, μετέθεσε στη δικαιοσύνη σταθμίσεις για τις οποίες δεν μπορούσε να έχεις κατάλληλα εργαλεία κρίσης: «Η αρχή της διάκρισης των εξουσιών δεν παραβιάζεται μόνον όταν η εκτελεστική εξουσία εισβάλλει στο πεδίο της δικαστικής· παραβιάζεται εξίσου όταν η δικαστική εξουσία, έστω και ακουσίως, ασκεί εν τοις πράγμασι δημοσιονομική πολιτική».
Παραπέμποντας στο άρθρο 109 του Γερμανικού Συντάγματος, ο Θ. Σκυλακάκης σημείωσε ότι οι προτεινόμενες ελληνικές διατυπώσεις είναι πολύ πιο ήπιες, παρότι το γερμανικό δημόσιο χρέος βρισκόταν το 2024 στο 62% του ΑΕΠ και το ελληνικό στο 154%: «Αν η Γερμανία έκρινε ότι χρειάζεται συνταγματική θωράκιση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, οι δικοί μας λόγοι είναι προφανώς ισχυρότεροι».
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας στις προκλήσεις του μέλλοντος, καθώς η τεχνητή νοημοσύνη και η αυτοματοποίηση απειλούν τη χρηματοδοτική βάση των αναδιανεμητικών ασφαλιστικών συστημάτων και εγκυμονούν μακροχρόνιο τεχνολογικό αποπληθωρισμό, που αυξάνει το πραγματικό βάρος του χρέους: «Χώρες με υψηλό χρέος και αναδιανεμητικά συστήματα – όπως η δική μας – είναι διπλά εκτεθειμένες».
‘Αρθρο 78
Για το άρθρο 78, ο εισηγητής της πλειοψηφίας τάχθηκε υπέρ της πλήρους απαγόρευσης της αναδρομικής φορολογίας και της συνταγματικής πρόβλεψης ρήτρας σταθερού φορολογικού καθεστώτος για στρατηγικές επενδύσεις: «Καμία σοβαρή επένδυση δεν σχεδιάζεται σε περιβάλλον όπου οι κανόνες μπορούν να αλλάξουν αναδρομικά. Δεν πρόκειται για προνόμιο· πρόκειται για συμβόλαιο προβλεψιμότητας».
‘Αρθρο 79
Για το άρθρο 79, υποστήριξε την πρόβλεψη ότι ο προϋπολογισμός διασφαλίζει τη βιώσιμη δημοσιονομική διαχείριση, καθώς και την υποχρέωση ετήσιου απολογισμού των φορέων που χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό: «Ο πολίτης που χρηματοδοτεί με τους φόρους του εκατοντάδες φορείς δικαιούται να γνωρίζει όχι μόνο πού πήγαν τα χρήματα, αλλά και τι αποτέλεσμα έφεραν».
Απαντώντας στο επιχείρημα της αντιπολίτευσης ότι αρκούν οι ευρωπαϊκοί κανόνες, ο κ. Σκυλακάκης ανέφερε ότι «αν οι κανόνες μάς δεσμεύουν ούτως ή άλλως, η συνταγματική τους αποτύπωση δεν προσθέτει βάρος· προσθέτει σαφήνεια, εσωτερική νομιμοποίηση και ασφαλή βάση για τη δικαιοσύνη».
«Θα ακουστεί – ακούγεται ήδη – το επιχείρημα ότι η δημοσιονομική πειθαρχία δεν χρειάζεται συνταγματική κατοχύρωση, αφού μας δεσμεύουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες. Το επιχείρημα αποδεικνύει το αντίθετο από αυτό που επιδιώκει. Αν οι κανόνες μάς δεσμεύουν ούτως ή άλλως, η συνταγματική τους αποτύπωση δεν προσθέτει βάρος· προσθέτει σαφήνεια, εσωτερική νομιμοποίηση και ασφαλή βάση για τη δικαιοσύνη. Αν πάλι κάποιοι ελπίζουν ότι η συνταγματική σιωπή αφήνει περιθώρια παράκαμψης των κανόνων, τότε η ανάγκη της αναθεώρησης είναι ακόμη πιο επιτακτική. Η χώρα δοκίμασε το 2009 τι σημαίνει να θεωρεί τους κανόνες προαιρετικούς. Το κόστος το πλήρωσαν οι πιο αδύναμοι», είπε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας.
Κλείνοντας, ο Θ. Σκυλακάκης κάλεσε το Σώμα να υπερψηφίσει την υπαγωγή των δύο άρθρων στην αναθεωρητική διαδικασία. «Η ιστορία μάς έχει διδάξει με τον σκληρότερο τρόπο ότι η δημοσιονομική χρεοκοπία δεν είναι λογιστικό μέγεθος· μπορεί να οδηγήσει σε εθνική ταπείνωση, κοινωνική καταστροφή και -το ξεχνάμε συχνά- απώλεια πραγματικής κυριαρχίας. Το μέλλον, με τις τεχνολογικές ανατροπές που ήδη διαφαίνονται, θα δοκιμάσει τα δημόσια οικονομικά μας με τρόπους που δεν έχουμε ξαναδεί και θα εμπεριέχει και τεράστιες ευκαιρίες. Απέναντι στο παρελθόν που γνωρίζουμε και στο μέλλον που δεν μπορούμε πλήρως να προβλέψουμε, η απάντηση είναι η ίδια: θεσμοί σαφείς, κανόνες προβλέψιμοι, Σύνταγμα που μιλά, εκεί όπου μέχρι σήμερα σιωπούσε», είπε ο κ. Σκυλακάκης και πρόσθεσε:
«Καλώ, συνεπώς, το Σώμα να υπερψηφίσει την υπαγωγή των άρθρων 78 και 79 στην αναθεωρητική διαδικασία, προς την κατεύθυνση της δημοσιονομικής ισορροπίας και βιωσιμότητας και της φορολογικής και επενδυτικής σταθερότητας. Όπως έλεγαν και οι αρχαίοι μας πρόγονοι: «Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού». Και η Ελλάδα δεν έχει χρεοκοπήσει μια φορά, έχει χρεοκοπήσει τουλάχιστον τρεις! Ας φροντίσουμε, αυτή τη φορά με το Σύνταγμα σύμμαχο, αυτό το όνειδος να μην ξανασυμβεί».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
