Η Πολεμική Αεροπορία του Ισραήλ, είναι άτρωτη, όπως αποδείχθηκε κατά τον τελευταίο πόλεμο εναντίον του Ιράν… Photo via X, Israeli Air Force, @IAFsite
Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Defence Point
Κι όμως, με όλα τα «εάν» και τα «εφόσον», πρόκειται για σκέψη που κατέθεσε ενυπογράφως μια βαριά ισραηλινή υπογραφή, σε άρθρο γνώμης στη χθεσινή «Israel Hayom»…
Πρόκειται για τον Shay Gal, στρατηγικό σύμβουλο και αναλυτή με εξειδίκευση στη διεθνή ασφάλεια, την αμυντική πολιτική, τη διαχείριση γεωπολιτικών κρίσεων και τη στρατηγική επικοινωνία.
- Διετέλεσε Αντιπρόεδρος Εξωτερικών Σχέσεων στην κρατική Israel Aerospace Industries (IAI), ενώ προηγουμένως κατείχε σημαίνοντα συμβουλευτικό ρόλο σε ισραηλινά υπουργεία, με αντικείμενο τη διαχείριση κρίσεων, τη διαμόρφωση πολιτικής και τη επίτευξη στρατηγικής επιρροής.
Πλέον, ο Shay Gal είναι ανεξάρτητος σύμβουλος κυβερνήσεων, στρατιωτικών ηγετών, ενώ έχει και περαιτέρω διεθνή δραστηριότητα, συμβουλεύοντας για το δέον γενέσθαι στο σύγχρονο σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον, παγκόσμια και σε περιφερειακό επίπεδο. Συμβουλεύει για την αμυντική στρατηγική και τις διεθνείς στρατηγικές συνεργασίες. Αυτά σε μια πρώτη γνωριμία με τον υπογράφοντα το άρθρο που θα παρουσιαστεί ακολούθως.
- Χωρίς περιστροφές, περνά στο «παρασύνθημα» από την εισαγωγική παράγραφο. Παρόλο που δεν είναι ούτε επιθυμία ούτε ο ρόλος του εβραϊκού κράτους η απελευθέρωση της κατεχόμενης βόρειας Κύπρου, εάν η απειλή που εκπροσωπεί η Τουρκία για τα εθνικά συμφέροντα και αυτή καθαυτή την ασφάλεια του Ισραήλ, ξεκαθαρίζει ότι η στρατηγική θέση του Ισραήλ πρέπει να μεταβληθεί:
- Σε συνεργασία με την Ελλάδα και την Κύπρο, θα πρέπει να έχουν σχεδίαση (contingency planning) για την απελευθέρωση του κατεχόμενου κυπριακού βορρά…
Όπως αναφέρει, με πρόσφατη την επέτειο μισού αιώνα και ενός έτους (51 χρόνια) από την εισβολή του 1974 και την κατοχή μέρους της νήσου «μια διαρκή πληγή για τους Ελληνοκύπριους», μπορεί στο παρελθόν το Κυπριακό να αντιμετωπιζόταν στο Ισραήλ ως μια μακρινή διένεξη Ελλάδας-Τουρκίας, πλέον πρέπει να αναγνωρίσει τη νέα πραγματικότητα…
“Παράδεισος” τρομοκρατών και οργανωμένου εγκλήματος
Δεν πρόκειται πλέον απλά για ένα ελληνοτουρκικό πρόβλημα, είναι πλέον και ισραηλινό! Και εξηγεί: Σε πρακτικούς όρους, η βόρεια Κύπρος είναι μια διεθνής ουδέτερη ζώνη (no man’s land), που όμως επιτρέπει στην Τουρκία και τρομοκρατικές οργανώσεις όπως η Χαμάς και η Δύναμη Κουντς (Quds Force) του Ιράν, άνευ ορίων επιχειρησιακή αυτονομία! Και ο αρθρογράφος συνεχίζει, με αναφορές που στη σύγχρονη Ελλάδα θεωρούνται ως μη πολιτικά ορθές…
Η τουρκική παρουσία έχει σιωπηρά μετασχηματιστεί. Τα Κατεχόμενα έχουν μετατραπεί σε προκεχωρημένη βάση για τον τουρκικό Στρατό, φιλοξενώντας προηγμένα οπλικά συστήματα, υποδομή κατάλληλη για επιτήρηση του διαδικτύου (cyber surveillance) και υποκλοπή σημάτων κάθε λογής (SIGINT: Signals Intelligence) του ισραηλινού πολιτικού και στρατιωτικού τομέα, παράλληλα με εγκαταστάσεις πάσης λογής τρομοκρατικών οργανώσεων υποστηριζόμενων από την Άγκυρα.
Όπως μας πληροφορεί, σύμφωνα με έγγραφα μυστικών υπηρεσιών που έχουν διαρρεύσει, ανώτεροι Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν χαρακτηρίσει την κατεχόμενη βόρεια Κύπρο ως μια ιδανική τοποθεσία «όπου οτιδήποτε μπορεί να γίνει χωρίς ανάμειξη της αστυνομίας ή έλεγχο από τις νομικές-δικαστικές αρχές».
Στρατιωτική διάσταση της απειλής
Η Τουρκία μπορεί να χρησιμοποιήσει το [παράνομο] αεροδρόμιο του Λευκονίκου για να αναπτύξει μη επανδρωμένα αεροχήματα για επιχειρήσεις στην ανατολική Μεσόγειο -π.χ. κάποια διένεξη για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων της περιοχής- πολύ πιο σύντομα συγκριτικά με αεροπορικές βάσεις στην τουρκική ενδοχώρα.
- Από τον Μάιο του 2021 στην περιοχή σταθμεύουν οπλισμένα Bayraktar TB2, αλλά και τα πιο προηγμένα Akinci, τα οποία παρέλασαν επιδεικτικά σε στρατιωτική παρέλαση τον Ιούλιο του 2024.
Τα αεροχήματα αυτά μπορούν να στοχοποιήσουν και να πλήξουν ταχέως, ισραηλινές πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου, μονάδες επιφανείας και στρατηγικής σημασίας τοποθεσίες. Επιπρόσθετα, οι Τούρκοι μπορούν να επιχειρήσουν με τους προηγμένου πυραύλους εδάφους-επιφανείας (επάκτιες συστοιχίες) τύπου ATMACA με βεληνεκές που υπερβαίνει τα 200 χιλιόμετρα!
Στην ανάλυσή του, ο Shay Gal δεν εξαιρεί ούτε καν τον νέο βαλλιστικό πύραυλο των Τούρκων, τον Tayfun, με δυνατότητα πλήγματος ακριβείας (σ.σ. DP: σύμφωνα με τις τουρκικές δηλώσεις-διακηρύξεις) μέχρι και 560 χιλιόμετρα μακριά.
Προσθέτει δε, ότι δυτικές μυστικές υπηρεσίες αναφέρονται στη δημιουργία στρατιωτικών βάσεων στην Κερύνεια και στην Αμμόχωστο, που θα φιλοξενήσουν τους πυραύλους. Θα πρόκειται για την πρώτη ευθεία βαλλιστική απειλή της Τουρκίας προς το Ισραήλ, αφού θα έχουν εντός εμβέλειας ισραηλινές μεγαλουπόλεις όπως το Τελ Αβίβ και την Ιερουσαλήμ.
Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει τη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας με την Άγκυρα, παρότι η Τουρκία κατέχει ευρωπαϊκό έδαφος (εφόσον η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος-μέλος και ουδείς έχει αναγνωρίσει τα Κατεχόμενα ως κράτος). Πρόκειται για αντίφαση που πλήττει την αξιοπιστία της ΕΕ, κυρίως όμως δημιουργώντας πρόβλημα ασφαλείας σε Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ!
Αφού αναφέρει ότι η ιδιότητα της Τουρκίας ως κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ επί της ουσίας εξουδετερώνει κάθε δυνατότητα συμμαχικής αντίδρασης, θυμίζει ότι τα Κατεχόμενα είναι πολλά περισσότερα από απλή στρατιωτική απειλή.
Η απουσία αποτελεσματικού διεθνούς ελέγχου, τα Κατεχόμενα έχουν καταστεί το επίκεντρο, ένας παράδεισος κάθε λογής δραστηριότητας του οργανωμένου εγκλήματος, όπως η χρηματοδότηση της τρομοκρατίας και το ξέπλυμα μαύρου χρήματος από Τούρκους και Ιρανούς.
- Επίσης, τα υπό τουρκικό ξενοδοχεία, τα καζίνο, τα πανεπιστήμια και τα λιμάνια, έχουν εξελιχθεί σε συγκεκαλυμμένα κέντρα κατασκοπείας, εκβιασμών και επιχειρήσεων υπηρεσιών πληροφοριών, σε συντονισμό με τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και τα υπό τουρκικό έλεγχο δίκτυα του οργανωμένου εγκλήματος.
Αυτοί είναι οι λόγοι που το Ισραήλ καλείται να επαγρυπνεί, σύμφωνα με τον αρθρογράφο. Θα πρέπει να είναι έτοιμο να εξουδετερώσει επιχειρήσεις ανεφοδιασμού των τουρκικών δυνάμεων στα κατεχόμενα, να καταστείλει την τουρκική αεράμυνα εκεί, να είναι έτοιμο να καταστρέψει εγκαταστάσεις συλλογής πληροφοριών, κέντρα διοίκησης και εν τέλει να απομακρύνει τις τουρκικές δυνάμεις από τη νήσο, αποκαθιστώντας τη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή κυριαρχία.
Προτείνει δε και γλαφυρή ονομασία για την επιχείρηση… «Η οργή του Ποσειδώνα» (Poseidon’s Wrath). Ο λόγος είναι ότι η ονομασία αυτή θα εκπροσωπεί την αποφασιστικότητα του Ισραήλ να περιφρουρήσει τα συμφέροντά του στην ανατολική Μεσόγειο, να διατηρήσει ανοικτές τις κρίσιμες για την εθνική του ασφάλεια θαλάσσιες οδούς.
Αυτό πρέπει να παραμείνει επιχειρησιακό σχέδιο διά παν ενδεχόμενο, αλλά να υπάρχει καλού-κακού… Και τα ισραηλινά πλήγματα στην πυρηνική υποδομή του Ιράν, ξεκίνησαν από το να εκπροσωπούν ένα απίθανο σενάριο.
Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου όμως και απέδειξε ότι οι φόβοι ενίοτε γίνονται πραγματικότητα. Και η Τουρκία κατασκευάζει πολύ κοντά, με ρωσική βοήθεια, στο Ακούγιου στις ακτές τις Μεσογείου, πυρηνικό σταθμό. Οι Ρώσοι τον εγκαταλείπουν, αναγνωρίζοντας τα ρίσκα…
Αντί επιλόγου
Ήταν στις αρχές του 2000 όταν ο γράφων είχε ενημερωθεί για την πραγματική οπτική εθνικής ασφαλείας του κράτους του Ισραήλ απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο. Είχε ενημερωθεί για τη μεγάλη ανησυχία για την πορεία που είχαν πάρει τα Κατεχόμενα.
Η Κύπρος αποτελεί στρατηγικό βάθος για το Ισραήλ που δεν καταλαμβάνει παρά μια λωρίδα γης. Σε συνδυασμό με την Ελλάδα, είναι το προγεφύρωμα του εβραϊκού κράτους που εξασφαλίζει την πρόσβαση προς τους δυτικούς θεσμούς συνεργασίας και ασφάλειας…
Με απλά λόγια. Δεν μας αγάπησαν ξαφνικά. Στο διακρατικό επίπεδο δεν υφίσταται αυτή η λέξη. Εάν υπάρχουν θετικές προδιαθέσεις ενός λαού προς έναν άλλον, τόσο το καλύτερο για μια στρατηγική σχέση. Οι στρατηγικές σχέσεις όμως πάντα θα στηρίζονται στα στρατηγικά συμφέροντα. Στην περίπτωση Ελλάδας και Ισραήλ, η ιστορία απέδειξε πως όσοι προειδοποιούσαν ότι ήταν απλώς θέμα χρόνου η στοχοποίηση του εβραϊκού κράτους από του νεοθωμανούς, είχαν δίκιο.
Το ζήτημα είναι εάν η Ελλάδα έχει διάθεση να αντιληφθεί τους κινδύνους ασφαλείας, ή θα συνεχίσει την τακτική της στρουθοκαμήλου και της ψευδαίσθησης των «ήρεμων νερών» που εξασφαλίζονται με βαρύ αλλά αθέατο σε πρώτη ματιά κόστος. Τη διαιώνιση της αυτοπαραίτησης του Ελληνισμού από τα νόμιμα δικαιώματά του.
Η συμμαχία με το Ισραήλ στη δεδομένη ιστορική συγκυρία προσφέρει μια στρατηγική ευκαιρία πολλαπλών επιπέδων στην Ελλάδα για να ανακατέψει βίαια την τράπουλα στην περιοχή προς όφελός της. Μόνο όσοι κρύβονται είτε επειδή αυτό βολεύει τα ιδιοτελή τους συμφέροντα και τις ιδεοληψίες τους, είτε διότι… γνήσια φοβούνται και κρύβονται, δεν το αντιλαμβάνονται. Επίσης, η στρατηγική συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ φοβίζει πολλούς για τις δυνητικές και άμεσες εφαρμογές της…
Τούτων λεχθέντων, ίσως ο ρόλος των «ακτιβιστών» που «υποδέχονται» τους Ισραηλινούς τουρίστες στα ελληνικά νησιά, στη δεδομένη συγκυρία, θα πρέπει να επανεξεταστεί. Πάντα με βάση το ποιοι ευνοούνται από αυτή τη δράση. Διότι μεταξύ αυτών βρίσκονται και οι χρηματοδότες τέτοιων δράσεων. Ποιοι άραγε θα είχαν συμφέρον να προκαλέσουν ζημία στις σχέσεις Αθήνας-Ιερουσαλήμ;
Όποιος βέβαια επιθυμεί να παραμείνει σε ερμηνείες περί ειρηνιστικών και αντιπολεμικών κινήτρων, είναι ελεύθερος να το κάνει. Απλά μην απαιτούν να φαίνονται αφελείς, όσοι διαθέτουν στοιχειώδη ιστορική γνώση των μεθόδων των ανά τον κόσμο υπηρεσιών πληροφοριών με στόχο τη χειραγώγηση ακόμα και των πιο αγνών ανθρώπινων ιδανικών.
Πάντα κατά προσέγγιση και υπαρκτό το περιθώριο λάθους, όμως η εν λόγω περίπτωση μοιάζει να είναι βγαλμένη από «εγχειρίδιο»… Εάν είχαν επιδείξει παρόμοια ευαισθησία για τους Κούρδους, τους Γιαζίντι, τους Δρούζους και τους Αρμένιους του Άρτσαχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ), σίγουρα ο υπογράφων θα ήταν λιγότερο καχύποπτος.
* O Μιχαήλ Βασιλείου είναι αρθρογράφος του ιστότοπου Defence Point
