- Γράφει ο ΑΛΕΞΗΣ ΚΟΛΥΒΑΣ
Τώρα που ξεψυχάει η «επανάσταση των ατάκτων αγροτών» καθώς ο Μητσοτάκης τους αντιμετώπισε με αριστοτεχνικό και δημοκρατικό τρόπο χωρίς να τους ηρωοποιήσει, είναι ώρα να δούμε κάποιες αλήθειες σχετικά με το αγροτικό πρόβλημα της χώρας που είναι μεγάλο και δύσκολο να λυθεί. Πρόβλημα που με τις επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις αφορά του σύνολο των πολιτών και την λειτουργία της Δημοκρατίας σε αυτή τη χώρα, καθώς δεν είναι δημοκρατία μια ισχνή μειοψηφία καθοδηγούμενη από ένα κόμμα το ΚΚΕ, που υπάρχει ακόμη γιατί δεν είναι κόμμα αλλά οικονομική επιχείρηση, να προκαλεί τόσο μεγάλη ζημιά σε άλλους επαγγελματίες και να επηρεάζει αρνητικά σχεδόν το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας.
Δεν θα σταθώ όμως στο γενικότερο πρόβλημα, αλλά θα εξατομικεύσω το πρόβλημα που δημιουργούν κάθε χρόνο, τις περιόδους που δεν έχουν δουλειά να κάνουν, για να ζητούν περισσότερα χρήματα από τις επιδοτήσεις που προέρχονται και από δικά μου χρήματα, ενώ ταυτόχρονα να μου στερούν το ύψιστο αγαθό που για να υπάρχει έχει χυθεί πολύ αίμα, την ελευθερία μου.
Υποτίθεται ότι ζω σε μια ελεύθερη χώρα και είμαι ελεύθερος πολίτης με το δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης μέσα στην χώρα μου. Αμ δε. Πολύ καιρό τώρα τα μπλόκα έχουν καταστρατηγήσει αυτό το δικαίωμά μου. Αισθάνομαι ότι με αμποδίζουν να «βαδίσω» όπως έχει γράψει σε ένα ποίημά του ο Ναζίμ Χικμέτ. Θα μου πείτε που θα τον μάθουν οι «επαναστάτες» τον Ναζίμ Χικμέτ, αφού δεν συναντάται στα σκυλάδικα που έχουν κατακλύσει την επαρχία, και είναι υπεύθυνα για μια πολιτιστική υποβάθμιση που έχει παίξει σοβαρό ρόλο στον μαρασμό της υπαίθρου και που συντηρούνται από τα χρήματα των επιδοτήσεων.
Το κακό αυτό μεγαλώνει από την τραγική συμπεριφορά της εκάστοτε αντιπολίτευσης που στέκεται με το «όπλο παρά πόδας» να πυροβολήσει την όποια κυβέρνηση ενεργήσει έστω και βίαια για να υπερασπιστεί και να αποκαταστήσει το ύψιστο αγαθό που έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν οι πολίτες, την ελευθερία.
Γίνεται δε ακόμη πιο τραγική η κατάσταση στις τελευταίες κινητοποιήσεις καθώς πρωτοστατεί στην υπεράσπιση των τραμπούκων που στερούν την ελευθερία των πολιτών μια αντιπολίτευση που θέλει να ονομάζεται προοδευτική, από το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ του Ανδρουλάκη μέχρι το ΜέΡΑ25 του Βαρουφάκη.
Αυτή η αναφορά στο ΠΑΣΟΚ οδηγεί τη μνήμη μου πολλά χρόνια πίσω προς το τέλος της πρώτης κυβερνητικής του θητείας του ΠΑΣΟΚ όταν ένας σπουδαίος διανοούμενος που δυστυχώς έφυγε σχετικά νωρίς από τη ζωή, γιατί τότε το ΠΑΣΟΚ είχε διανοούμενους που σκέφτονταν την γενικότερη πρόοδο και όχι πως θα κάνουν πολιτική καριέρα και θα γίνουν Βουλευτές, αλλά και λειτουργούσε ως συλλογικός διανοούμενος, μου είπε ότι έχουμε υποστεί μια πολιτική και ιδεολογική ήττα που θα την πληρώσουμε και σαν κόμμα, αλλά και σαν χώρα. Ποια είναι αυτή τον ρώτησα.
Πήραν πολλά λεφτά οι αγρότες και δεν ιδρύθηκε ούτε ένα πολιτιστικό κέντρο, ούτε μια βιβλιοθήκη, ούτε καν επενδύθηκαν σε παραγωγικές δραστηριότητες, αλλά αγόρασαν δεύτερη BMW ή μερσεντές και γέμισε η επαρχία με χαμαιτυπεία. Αυτή η απάντηση έρχεται στο μυαλό μου κάθε χρόνο που έχουμε αγροτικές κινητοποιήσεις και «πεδίον δόξης λαμπρό» σε διάφορους πολιτικούς να λαϊκίζουν επισκεπτόμενοι τα τρακτέρ που στερούν την ελευθερία μου να μετακινηθώ όπου θέλω μέσα στη χώρα μου, να ανέβουν σε αυτά και να συμπαρασταθούν σε αυτούς που με εμποδίζουν να βαδίζω.
Θέλω να πιστεύω ότι από αυτό το κομμάτι βγαίνει ότι τι αγροτικό και το πρόβλημα της Ελληνικής επαρχίας δεν είναι οικονομικό και οι επιδοτήσεις. Είναι βαθιά πολιτισμικό. Απαιτείται ριζική αλλαγή νοοτροπίας που θα την φέρουν λαμπρά παραδείγματα νέων αγροτών και όχι μόνο, αλλά και άλλων οικονομικών δραστηριοτήτων και μια ποιοτική πολιτιστική δραστηριότητα που θα ολοκληρώνει και θα κάνει τουλάχιστον ικανοποιητική την επιβίωση στην Ελληνική επαρχία. Τα απολιθώματα μιας εποχής που έχει περάσει ανεπιστρεπτί ας κάνουν στην άκρη.
- Οφείλω να ζητήσω συγνώμη, γι’ αυτή την εξατομίκευση, από τους καρκινοπαθείς της Κρήτης που δεν έκαναν την προγραμματισμένη θεραπεία τους, γιατί οι αγρότες εκεί απέκλεισαν το αεροδρόμιο και δεν έφτασε το φάρμακο, που δεν αντέχει πολύ χρόνο, από την Αθήνα με αποτέλεσμα η θεραπεία τους να πάει πολύ πίσω.
