ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ
… και ας γίνει της Πόπης
Τα φρούτα και τα λάχανα δουλειά είν’ του μπαξεβάνη
και όσοι δεν χορταίνουνε… ας τρώνε παντεσπάνι`
γέμισε η πολιτική σκηνή με ψώνια, φρούτα
μ’ ανθρώπους που η σκέψη τους είναι λειψή και «χούτα»
που στα «κανάλια» τριγυρνούν και αμολούν «κοτσάνες»
με σκέψεις «τηγανόψωμα» και και λογικές «κατσάνες»
για να επηρεάσουνε… μέλλοντες ψηφοφόρους
σαν θα ιδρύσουν κόμματα… χωρίς αρχές και όρους
μ’ ένα μονάχα σύνθημα… πως έχουνε «απίδια»
ενώ οι άλλοι είναι γνωστοί ως «μία από τα ίδια»!…
*
Έτσι κυλούν μερόνυχτα κι η λογική καθεύδει
και ο καθείς σωτήρας μας να γίνει θέλει – σπεύδει
κι υπόσχεται απ’ το «γυαλί» κι από το «φεϊσμπούκι»
πως μπαίνει σε τρελών χορό και μες στο τουρλουμπούκι
γιατί ο τόπος ρήμαξε. Κι έρχονται αυτοί σωτήρες
με τα μυαλά στα κάγκελα και σαν οδοστρωτήρες
να φέρουν στο Γραικυλιστάν ανατροπής αέρα
την θέση μας ν’ αλλάξουμε μες στην υδρόγειο σφαίρα
να γίνουμε απ’ Ανατολή η Δύση της Ευρώπης
κι από Βορρά εις τον Νοτιά… και ας γίνει της Πόπης!…
*
Έτσι φυτρώνουν κόμματα νέα των … αομμάτων
απ’ της Αλίκης τα παιδιά… της Χώρας των Θαυμάτων
που υποσχέσεις δίνουνε: «Ψηλά στα μανταλάκια
όλες οι παθογένειες και τα μεγάλα τζάκια»!
Με… διαχείριση ορθή και μέτρα τελεσφόρα
από «επιτροπές σοφών»` τέρμα στην κατηφόρα…
Και τραμπαλίζονται οικτρά, σε κούνιες και τραμπάλες
σαν τα παιδιά της γειτονιάς που παίζουν στις αλάνες
γιατί θαρρούν «πολιτική είναι να κλέβεις ψήφους
να εκλέγεσαι για την Βουλή, κι εκεί να λύνεις γρίφους»!>>>
*
–Πατρίδα των απάτριδων, οικόπεδο εμπόρων
άλσος θηρίων κι ερπετών, εμπόρευμα ευπόρων
γη ευκολόπιστων θνητών και αρουραίων χθόνα
-οι άνθρωποι εδώ, παλιά, χτίσαν τον Παρθενώνα!-
τώρα πώς μεταλλάσσονται σε όρνιθα και κούρκο
κυλιούνται στα λασπόνερα σαν χοίροι μες στον βούρκο
κι ανάβουνε στον «τάφο» της στο μπόι τους λαμπάδα
κι αναφωνούν ξεδιάντροπα; «Ζήτω μαμά Ελλάδα»!…
*
–Όσοι άλλαζαν κόμματα ήτανε αποστάτες
τώρα τους ονομάζουνε «μεταγραφές σταράτες»
και χαίρονται τα κόμματα που ’χουνε τέτοια μέλη
οπού βουτούν το δάχτυλο στην ζάχαρη, στο μέλι
κατόπιν μες στο στόμα τους το βάζουν και το γλείφουν
ή στο ψωμί με βούτυρο περίτεχνα αλείφουν
γιατί το πήραν είδηση – το ’χουν κρυφό καμάρι
πως είναι ο Νεοέλληνας υπομονής γομάρι
κι ούτε περνάει από τον νου μην κάποτε ξυπνήσει
το σάπιο τους το σύστημα … βίαια το κλοτσήσει!…
