- ΦΟΥΑΓΙΕ ΘΕΑΤΡΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
- Πρεμιέρα: Παρασκευή 27|02|2026, στις 21.00
«Τρία καλοκαίρια πριν είχα πένθος.
Δεν πέθανε κανένας αλλά
έχασα τη μητέρα μου»
Λαχταρώ της Sarah Kane, η νέα παραγωγή του ΚΘΒΕ, μια εκ βαθέων εξερεύνηση του ανθρώπινου ψυχισμού αντιμέτωπου με οριακές καταστάσεις, έρχεται στο Φουαγιέ του Θέατρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών σε σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία Χριστίνας Χατζηβασιλείου.
Το έργο, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε σκηνή του ΚΘΒΕ, προγραμματίζεται να κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026, στις 21.00.
Γραμμένο λίγους μήνες πριν την αυτοχειρία, το Λαχταρώ (Crave, 1998), είναι η τολμηρή απόπειρα της ίδιας της Κέιν να βυθιστεί στα μύχια των φόβων της και να τους καταγράψει μέσα από ένα παλίμψηστο δραματουργικών μοτίβων και προσωπικές της εξομολογήσεις.
Τέσσερις φωνές αλληλοσυμπληρώνονται σε μια ιδιότυπη αφήγηση -μετέωρη στον χρόνο και στον χώρο σε ένα κείμενο που μιλάει για τις επώδυνες διαδρομές διαφυγής του μυαλού από τα τραύματα.
*Kατάλληλο άνω των 16 ετών
Σημείωση περιεχομένου: η παράσταση αγγίζει ζητήματα ψυχικής υγείας και σεξουαλικής, σωματικής και αυτοστρεφούς βίας.
*Στην παράσταση “Λαχταρώ” γίνεται χρήση στομποσκοπικών εφέ (strobe lights)
Λόγω των έντονων φωτεινών αναβοσβημάτων, τα εφέ αυτά μπορεί να προκαλέσουν κρίσεις σε άτομα με φωτοευαίσθητη επιληψία ή άλλες ευαισθησίες.
Σημείωμα της σκηνοθέτριας
Οι λέξεις, οι λέξεις , οι λέξεις.
Οι λέξεις που την κρατούν στην ζωή είναι το καταφύγιό της, αν πάψει να γράφει θα πάψει να υπάρχει, εκείνη τις κατευθύνει, τις ειρωνεύεται, τις απαγχονίζει, τις ανασταίνει. Οι λέξεις μετουσιώνονται σε φωνές: Α (Αuthor, συγγραφέας) γιατί εν αρχή είναι ο λόγος και αν πάψει ο Α (ΣΥΝΕΧΙΣΕ) Β: γιατί αν είχε γεννηθεί αγόρι (Βoy) η ζωή της θα ήταν σίγουρα αλλιώς σαν του αδελφού Βrother) ΣΚΑΤΩΣΕ ΤΟ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ καμία βιογραφία μου να μη γραφτεί, κανένα ντοκιμαντέρ, καμία μεταφορά έργου μου σε ταινία, τίποτα δικό μου στα δόντια τους, ΜΕ ΣΚΟΤΩΣA μόνο σε ένα κίτρινο post it στο δωμάτιο (θέλει οργάνωση δεν είναι εύκολο πράγμα τονίζει ο Ψ), Μ: γιατί η μαμά της δεν ποτέ γιατί δεν ξέρει αν μπορεί, αν θέλει αν είχε γίνει μαμά για μένα είσαι νεκρή τρία καλοκαίρια πριν είχα πένθος δεν πέθανε κανένας αλλά έχασα τη μητέρα μου με ακολουθεί να μπορούσα να γλυτώσω από σένα χωρίς να σε χάσω.
Bubbles ροζ που σκάνε και ανθίζουν.
Μόνο η αγάπη μπορούσε να με σώσει και η αγάπη με ρήμαξε.
Ευχαριστώ για τις λέξεις σου.
Δεν βρίσκω δικές μου.
Χριστίνα Χατζηβασιλείου
Φεβρουάριος 2026
Το έργο
Πως μπορείς να τιθασεύσεις τη μνήμη που επιστρέφει ξανά και ξανά;
«Tο Crave παραμένει το πιο ερμητικό, μηδενιστικό και σκοτεινό έργο της Κέην, η οποία λαχταρά να αγαπηθεί και να αγκιστρωθεί από κάπου μέχρι και την ύστατη στιγμή. Λιτό, με μια οδυνηρή, ασάλευτη ησυχία σε σχέση με τα προηγούμενα έργα της και μια μοναξιά που γιγαντώνεται φράση τη φράση μέχρι που ο θάνατος να μοιάζει βάλσαμο».
(Χριστίνα Χατζηβασιλείου, Σύγχρονη Βρετανική Δραματουργία: Το θέατρο στα μούτρα ως ανάγνωση της κοινωνικής τοπογραφίας του 1990, ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, Θεσσαλονίκη 2020, σ. 298).
Συντελεστές
- Συγγραφέας – Σάρα Κέιν
- Μετάφραση – Αντώνης Γαλέος
- Σκηνοθεσία – Χριστίνα Χατζηβασιλείου
- Δραματουργική επεξεργασία – Χριστίνα Χατζηβασιλείου
- Σκηνικά – Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα, Ράνια Υφαντίδου
- Κοστούμια – Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα, Ράνια Υφαντίδου
- Ηχητικό περιβάλλον – Φίλιππος Θεοχαρίδης
- Φωτισμοί – Δήμητρα Αλουτζανίδου
- Βοηθός σκηνοθέτη – Αλεξία Παραμύθα
- Οργάνωση παραγωγής – Φιλοθέη Ελευθεριάδου
Διανομή
Β – Ιωάννης Αθανασόπουλος
Μ – Μομώ Βλάχου
Γ – Άννα Ευθυμίου
Α – Γιάννης Παρασκευόπουλος
