Της Αργυρώς Καρακώστα
Η πολιτική έχει έναν αμείλικτο κανόνα: οι επικοινωνιακές κατασκευές έχουν ημερομηνία λήξης. Όταν η εικόνα δεν συνοδεύεται από ουσία, αργά ή γρήγορα συγκρούεται με την πραγματικότητα.
Αυτό φαίνεται να συμβαίνει σήμερα με την προσπάθεια πολιτικής επανεμφάνισης του Αλέξη Τσίπρα. Η αρχική υπερπροβολή δημιούργησε την εντύπωση μιας ακατάβλητης δυναμικής, όμως όσο περνά ο χρόνος γίνεται ολοένα και πιο εμφανές ότι οι πολίτες δεν ξεχνούν εύκολα την περίοδο διακυβέρνησής του ούτε πείθονται από μια απλή αλλαγή πολιτικής βιτρίνας.
Το πιο ενδιαφέρον, όμως, δεν είναι η πορεία του ίδιου του Τσίπρα. Είναι ο τρόπος με τον οποίο επιχειρήθηκε να διαμορφωθεί το πολιτικό σκηνικό.
Για μήνες, το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε τεχνητά γύρω από το νέο εγχείρημά του, την ώρα που το ΠΑΣΟΚ κατέγραφε σταθερή ανοδική πορεία και ενίσχυε την παρουσία του ως η σοβαρή, θεσμική και προοδευτική δύναμη της αντιπολίτευσης.
Δεν είναι λίγοι όσοι εκτιμούν ότι η υπερπροβολή του νέου φορέα λειτούργησε κυρίως ως μέσο πίεσης προς το ΠΑΣΟΚ. Όμως η κοινωνία δεν ακολουθεί πάντα τα επικοινωνιακά σενάρια. Οι πολίτες αξιολογούν πρόσωπα, διαδρομές και αξιοπιστία.
Το ΠΑΣΟΚ, με ανανεωμένο πολιτικό λόγο και σαφείς προγραμματικές θέσεις, απέδειξε ότι δεν μπορεί να παραμεριστεί από επικοινωνιακές “φούσκες”. Αντίθετα, παραμένει ο βασικός εκφραστής της δημοκρατικής παράταξης και η μόνη δύναμη που μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη εναλλακτική απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.
Ο Αλέξης Τσίπρας είχε την ευκαιρία να αναμετρηθεί με την ιστορία του. Αντί γι’ αυτό, επιχείρησε να επιστρέψει σαν να μην μεσολάβησε τίποτα. Η πολιτική, όμως, δεν λειτουργεί με επανεκκινήσεις μάρκετινγκ. Λειτουργεί με εμπιστοσύνη.
Και η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται με δημοσκοπικές προσδοκίες ούτε με τεχνητή δημοσιότητα. Κερδίζεται καθημερινά μέσα στην κοινωνία.
Στο τέλος της ημέρας, το πραγματικό δίλημμα δεν είναι “Τσίπρας ή Μητσοτάκης”. Αυτό είναι ένα δίλημμα που βολεύει και τους δύο.
Το πραγματικό ερώτημα είναι ποια δύναμη μπορεί να εκφράσει μια σύγχρονη, αξιόπιστη και προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης.
Και όσο καταρρέουν οι επικοινωνιακές φούσκες, τόσο γίνεται πιο καθαρό ότι ο φυσικός χώρος της δημοκρατικής παράταξης παραμένει το ΠΑΣΟΚ.
Γιατί οι φούσκες ξεφουσκώνουν. Οι παρατάξεις με ιστορία, θεσμική συνέπεια και πραγματική σχέση με την κοινωνία αντέχουν στον χρόνο.
