- Του Νίκου Τσούλια
Είτε λάβουμε υπόψη μας τις δημοσκοπήσεις – ως ένα από τα βασικά εργαλεία της πολιτικής ανάλυσης και όχι ως μοναδικά, όπως επιδιώκει το “σύστημα εξουσίας” – είτε όχι, μπορούμε να σταθμίσουμε κάποια ουσιώδη στοιχεία και κάποιες ανάλογες εκτιμήσεις για το πως θα κινηθούν οι οσονούπω ερχόμενες εθνικές εκλογές.
Τα κοινωνικά προβλήματα έχουν διογκωθεί και θυμίζουν τον σκληρό πυρήνα της κρίσης. Το κυβερνητικό αφήγημα της Ν.Δ. έχει αποδομηθεί. Η ατζέντα του Μαξίμου είναι σκορποχώρι και δεν ενδιαφέρει κανέναν πολίτη παρά μόνο έναν στενό κομματικό πυρήνα, που και αυτός απλώς “υπάρχει” και δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
Παρ’ όλες τις ενταγμένες στη καταφανή σκοπιμότητα να αναδειχθεί ως βασικό δίδυμο το γνωστό μας τοξικό σχήμα “Μητσοτάκης – Τσίπρας”, και παρά τον ευτελισμό των δημοσκοπήσεων των προηγούμενων εκλογών του 2023, και παρά την οικονομική ενίσχυση από τα επιχειρηματικά συμφέροντα του πάλαι ποτέ αντικαπιταλιστή και μέγα δημαγωγού Τσίπρα, φυσικά και του Μητσοτάκη (το Ταμείο Ανάκαμψης στα καρτέλ δεν πήγε;), το σενάριο δεν τους βγαίνει… Ξεφουσκώνει ο πολλαπλά εκλογικά ηττημένος και σήμερα χαϊδεμένος των ΜΜΕ, Τσίπρας.
Το ΠΑΣΟΚ είτε ως πρώτο κόμμα είτε ως δεύτερο και – κατά τη γνώμη μου – κοντά με το πρώτο, σε αυτή την περίπτωση, είναι το μόνο κόμμα που έχει ανοικτές δυνατότητες να κάνει άλμα στις δεύτερες εκλογές. Είναι το μόνο κόμμα που μπορεί στις δεύτερες εκλογές να συσπειρώσει κοινωνικές δυνάμεις και από την ευρύτερη αριστερά και από τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους του λεγόμενου “Κέντρου”. Όλοι αυτοί εντάσσονται στο ρεύμα να φύγει η ΝΔ και ο Μητσοτάκης.
Στο δίπολο των δεύτερων εκλογών “Μητσοτάκης – Ανδρουλάκης”, θα διαμορφωθεί ισχυρό ρεύμα κατά του Μητσοτάκη και τίποτα δεν τον σώζει από την ήττα και μάλιστα στρατηγικής σημασίας. Αν θεωρητικά υπήρχε η εκδοχή για δίπολο “Μητσοτάκη – Τσίπρα”, τότε ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ, που πέρασε τις δύσκολες και μαύρες ημέρες του, θα επιβεβαιώσει την ψήφο της πρώτης Κυριακής. Κανένας δεν θα πάει ούτε προς τον Μητσοτάκη ούτε προς τον Τσίπρα. Στοιχειώδης γνώση του εσωκομματικού τοπίου του ΠΑΣΟΚ το καταδεικνύει με σαφή τρόπο. Το ΠΑΣΟΚ είτε θα κυβερνήσει ως πρώτο κόμμα με προοδευτικές συνεργασίες είτε θα είναι αντιπολίτευση.
Η απόλυτα συντονισμένη συμπεριφορά των καναλαρχών να μη δείξουν την ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη από το Ηράκλειο για την τόσο συμβολική και ιστορική σημασία της ιδρυτικής πράξης του ΠΑΣΟΚ της 3ης Σεπτέμβρη –τη μόνη που γνωρίζει ο λαός– και να ασχολούνται με σκύβαλα, αποκάλυψε πλήρως τον ρόλο τους. Αν υπήρχαν κάποια υπολείμματα δημοσιογραφίας, τα πήρε όλα ο μπουχός. Τώρα οι δημοσιογραφικές πένες απέδειξαν πόσο ανελεύθερες και πόσο χειραγωγημένες είναι. Όλοι κατανόησαν τις αγάπες της ολιγαρχίας και των πρόθυμων…
Στο ετοιμόρροπο σκηνικό της ΝΔ έρχονται νέα μαντάτα. Οι Καραμανλικοί έχουν ξεκαθαρίσει τη θέση τους. Θεωρούν ότι η σημερινή ΝΔ δεν είναι η ΝΔ του ιδρυτή Καραμανλή. Δεν κρατούν απλώς αποστάσεις. Έχουν κόψει την όποια απόπειρα αναπαραγωγής ελέγχου της ΝΔ από το σύστημα Μητσοτάκη. Ο Σαμαράς πάει ένα βήμα πιο πέρα. Θεωρεί ότι η σημερινή ΝΔ δεν εκφράζει τις στρατηγικές και τις αξίες της παραδοσιακής δεξιάς και ασκεί πολιτική ευθείας αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση στα εθνικά θέματα αλλά και σε κρίσιμα –κατά τη γνώμη του– κοινωνικά ζητήματα όπως ο γάμος των ομοφύλων, ο προσδιορισμός του φύλου, το σχετικό περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων κλπ.
Στη ΔΕΘ ο Μητσοτάκης είχε από τώρα την εικόνα του ηττημένου. Δεν έπεισε κανέναν. Το κακό γι’ αυτόν είναι ότι έχει χάσει και μια διέξοδο, που προετοίμαζε για την ΕΕ. Το ομόλογο με τη ΝΔ Ευρωπαϊκό κόμμα μετά τα Τέμπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις Υποκλοπές, τον έλεγχο της Δικαιοσύνης κλπ έκοψε όχι κάθε συζήτηση αλλά και κάθε σκέψη…
Εκτιμώ ότι οι επόμενες εκλογές θα είναι ιστορικές. Θα γίνουν ευρείες ανακατατάξεις, που θα επηρεάσουν την πορεία της χώρας σε κρίσιμες στρατηγικές επιλογές. Το βασικό ερώτημα έχει ήδη τεθεί: προοδευτική διακυβέρνηση με επικεφαλής το ΠΑΣΟΚ ή συντηρητική με ακροδεξιά και κρυπτοδεξιά και των καναλαρχών κόμματα; Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα…
