- Γράφει ο ΑΛΕΞΗΣ ΚΟΛΥΒΑΣ
Δεν είχα την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Πάνος Καμμένος θα προστατευθεί και δεν θα έχει την παραμικρή συνέπεια για τα έργα και τις ημέρες του από τη θέση του Υπουργού Εθνικής Αμύνης στην οποία τον τοποθέτησε ο Αλέξης Τσίπρας. Είχαν καταγγελθεί πολλά για κάποια βλήματα που πωλήθηκαν, την επισκευή άχρηστων αεροπλάνων που ήταν πεταμένα λεφτά, αφού και μετά την επισκευή άχρηστα θα παρέμεναν μέχρι επισκέψεις σε κρατητήρια νύχτα και παρεμβάσεις στο έργο δικαστικών λειτουργών.
Όλα αυτά ξεχάστηκαν και ο συγκεκριμένος εξαφανίστηκε και εμφανίστηκε μετά από πολύ καιρό ανανεωμένος και αδυνατισμένος. Αυτά δεν είναι τυχαία. Ο Π. Καμμένος έχει την προστασία του βαθέος καραμανλικού κράτους και φυσικά του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Ορισμένα πράγματα προσπαθούν να τα περάσουν ως απλά λάθη, αλλά δεν είναι έτσι.
Δεν ήταν τυχαίο ότι ο Τσίπρας δεν μίλησε με κανένα από τα δημοκρατικά κόμματα για να κάνει κυβέρνηση. Είχε γίνει πριν κερδίσει τις εκλογές ο Τσίπρας η διαστροφική συμμαχία με την καραμανλική δεξιά. Δεν ήταν μόνο ο Καμμένος. Ήταν και ο Παπαγγελόπουλος, ο «Τουρίστας των εθνών» ο Κουίκ, που τον έκανε ο Τσίπρας υφυπουργό εξωτερικών για να γυρίσει τον κόσμο με τα δικά μας χρήματα και πολλοί ακόμη που δεν είναι της ώρας.
Αντίθετα της ώρας είναι οι αποκαλύψεις για τις σχέσεις του τ. υπουργού Εθνικής Αμύνης Π. Καμμένου με τον επικεφαλής μιας από τις πολλές μαφίες της Κρήτης που αφορούν την προσπάθεια να επιβάλουν έναν μητροπολίτη. Οι διάλογοι που κατέγραψαν οι υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ. σοκάρουν. Αποκαλύπτεται ένας «όμορφος κόσμος ηθικός αγγελικά πλασμένος».
Το ζήτημα όμως δεν είναι προσωπικό είναι βαθιά πολιτικό και αυτή τη διαστροφή της συνεύρεσης του Τσίπρα με τους Καραμανλικούς υπάρχουν πολλές πιθανότητες να την ξαναβρούμε μπροστά μας και θα είναι ότι πιο συντηρητικό και καρκίνωμα για την χώρα και την δημοκρατία. Μπορεί να λέμε ευτυχώς που δεν είχαμε και χειρότερα σαν χώρα όταν υπουργός Άμυνας είναι ο Καμμένος, αλλά το έργο δεν έχει τελειώσει.
Αν παρακολουθήσει κανείς την στήριξη των μέσων επικοινωνίας στον Τσίπρα και στην προοπτική να κάνει δικό του προσωποπαγές κόμμα μπορεί να καταλάβει πολλά. Στην Ελλάδα το «λούμπεν προλεταριάτο» δεν ευδοκίμησε. Αντίθετα τμήματα της αστικής τάξης μπορούμε να τα πούμε λούμπεν, για τις μεθόδους που διέρχονται για να πλουτίζουν περισσότερο. Ολοι αυτοί για την προστασία τους μπαίνουν στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Δεν είναι πολλοί ούτε αντιπροσωπευτικοί της αστικής τάξης της χώρας μας , αλλά είναι αυτοί που φαίνονται πιο πολύ και εκτός του ότι κάνουν τις δουλειές τους υπό προστασία, θέλουν να δείχνουν ότι αυτοί είναι οι κυρίαρχοι. Αυτοί στηρίζουν τον Τσίπρα, έναν άνθρωπο που έχει δείξει ότι δεν έχει κανέναν ηθικό φραγμό και δεν ξέρω τι μπορεί να έχει παιχτεί ήδη στα παρασκήνια.
Οι δημοκρατικοί θεσμοί άντεξαν στην επίθεση που δέχτηκαν για μια πενταετία από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, κάτι που με κάνει να αισιοδοξώ πως η χώρα μου δεν θα γίνει ούτε Ρωσία, ούτε Αμερική του Τραμπ, ούτε Ουγγαρία και πόσο μάλλον ούτε Βόρεια Κορέα. Ότι δεν θα ξεκοπεί από την Ευρωπαϊκή όαση για να παραδοθεί σε ψεκασμένες λογικές που για να μην γελιόμαστε υπηρετούν μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, δημιουργώντας ανώμαλες καταστάσεις. Όπως είναι γνωστό στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται.
