- Timesnews.gr
Η ελληνική κοινωνία σήμερα, έχοντας περάσει μέσα από διαδοχικές, αλλεπάλληλες κρίσεις –από τη βαθιά και παρατεταμένη οικονομική ύφεση και την πρωτόγνωρη υγειονομική δοκιμασία της πανδημίας, μέχρι την πρόσφατη ενεργειακή και πληθωριστική στενότητα– βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο καμπής. Αντιμετωπίζοντας τις σύνθετες και ρευστές προκλήσεις της δεκαετίας του 2020, οι πολίτες κουβαλούν μια συσσωρευμένη κόπωση, αλλά ταυτόχρονα και μια ώριμη ανάγκη για ουσιαστική αλλαγή.
Σε αυτό το περιβάλλον των συνεχών μεταβολών, η κοινωνία δεν αναζητά πλέον προσωρινές λύσεις ή επιφανειακές παροχές. Αντίθετα, δείχνει να έχει ανάγκη από μερικούς πολύ συγκεκριμένους, δομικούς πυλώνες που θα εγγυώνται τη σταθερότητα, θα αποκαθιστούν την εμπιστοσύνη και θα θωρακίζουν την καθημερινότητα. Μόνο μέσα από τη θεμελίωση αυτών των πυλώνων θα μπορέσει ο συλλογικός ιστός της χώρας να νιώσει πραγματική ασφάλεια, να ξεπεράσει την εσωστρέφεια και να κοιτάξει τελικά μπροστά με αυθεντική, χειροπιαστή αισιοδοξία.
Αν μπορούσαμε να κωδικοποιήσουμε τις βασικότερες ανάγκες της, αυτές θα επικεντρώνονταν στα εξής:
Σταθερότητα και Ανακούφιση από το Κόστος Ζωής: Η ακρίβεια, το κόστος της στέγασης (ιδιαίτερα για τους νέους) και η αγοραστική δύναμη που πιέζεται είναι το νούμερο ένα θέμα συζήτησης. Η κοινωνία χρειάζεται: Βιώσιμους μισθούς που να ανταποκρίνονται στο πραγματικό κόστος ζωής. Συγκράτηση των τιμών σε βασικά αγαθά και ενέργεια. Προσβάσιμη στέγη, καθώς το real estate και τα ενοίκια έχουν γίνει απλησίαστα για τον μέσο εργαζόμενο.
Εμπιστοσύνη στους Θεσμούς και το Κράτος Δικαίου: Υπάρχει διάχυτη μια αίσθηση ανασφάλειας και αδικίας, η οποία τρέφεται από διαχρονικές παθογένειες. Η ανάγκη για διαφάνεια, λογοδοσία και αξιοκρατία είναι πιο έντονη από ποτέ. Ταχύτητα και δικαιοσύνη στην απονομή της δικαιοσύνης, ώστε να αποκατασταθεί το αίσθημα του “κοινού δικαίου”. Αξιοκρατία στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, για να σταματήσει το brain drain (η φυγή των νέων στο εξωτερικό).
Εκσυγχρονισμό των Δημόσιων Υποδομών (Υγεία & Παιδεία): Οι Έλληνες πολίτες ζητούν το αυτονόητο: οι φόροι τους να πιάνουν τόπο σε υπηρεσίες που κρατούν την κοινωνία όρθια.
Ένα ισχυρό και ανθρώπινο ΕΣΥ: Με επαρκές προσωπικό, αξιοπρεπείς συνθήκες γιατρούς/νοσηλευτές και σύγχρονο εξοπλισμό.
Σύγχρονη Παιδεία: Ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δεν θα βασίζεται στην παραπαιδεία (φροντιστήρια) και θα συνδέει τη γνώση με τις ανάγκες του σήμερα, καλλιεργώντας παράλληλα την κριτική σκέψη.
Αίσθημα Ασφάλειας και Πολιτική Προστασία: Οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης (πυρκαγιές, πλημμύρες) έχουν δείξει ότι χρειαζόμαστε έναν ριζικό επανασχεδιασμό. Η κοινωνία χρειάζεται ένα κράτος που δεν θα τρέχει απλώς να “σβήσει φωτιές” (μεταφορικά και κυριολεκτικά), αλλά θα προλαμβάνει και θα προστατεύει τη ζωή, την περιουσία και το περιβάλλον.
Κοινωνική Συνοχή και Ενσυναίσθηση: Παρατηρείται μια κόπωση και μια διάχυτη επιθετικότητα στην καθημερινότητα (από τους δρόμους μέχρι τα social media). Αυτό που λείπει είναι το όραμα που ενώνει. Η ελληνική κοινωνία χρειάζεται λιγότερη πόλωση και τοξικότητα στον δημόσιο λόγο. Χρειάζεται έμφαση στην ψυχική υγεία, η οποία παρέμενε ταμπού για χρόνια. Κι ακόμα συμπερίληψη και προστασία των πιο ευάλωτων (ηλικιωμένοι, μονογονεϊκές οικογένειες, άτομα με αναπηρία).
Η ελληνική κοινωνία σήμερα δεν ζητάει «θαύματα»· ζητάει το αυτονόητο. Ζητάει κανονικότητα, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και, πάνω από όλα, τη χαμένη βεβαιότητα ότι η προσπάθεια έχει αντίκρισμα. Ζητάει την αποκατάσταση μιας θεμελιώδους ηθικής αξίας: ότι αν μοχθήσεις, αν δουλέψεις σκληρά και αν είσαι συνεπής, η καθημερινότητά σου θα βελτιώνεται αντί να γίνεται ένας διαρκής αγώνας επιβίωσης.
Το μεγαλύτερο στοίχημα της εποχής μας είναι να σταματήσει η Ελλάδα να «διώχνει» τα παιδιά της. Το μέλλον των επόμενων γενεών πρέπει να πάψει να αποτελεί ρίσκο ή λόγο μετανάστευσης. Η πραγματική πρόοδος για τη χώρα θα έρθει τη μέρα που ένας γονιός θα νιώθει ασφάλεια, ξέροντας ότι τα παιδιά του μπορούν να δημιουργήσουν, να προκόψουν και να ευημερήσουν στην ίδια τους τη χώρα, με αξιοκρατία και χωρίς εκπτώσεις στα όνειρά τους. Αυτή η σιγουριά δεν είναι πολυτέλεια· είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζεται μια υγιής, ισχυρή και περήφανη κοινωνία.
