Ο Μηνάς Βιντιάδης ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία των ανθρώπων που υπηρετούν το γραπτό λόγο με την ίδια αφοσίωση, είτε πρόκειται για την οξύνοια ενός δημοσιογραφικού άρθρου, είτε για τη συγκίνηση μιας θεατρικής σκηνής, είτε για τη βάθος ενός μυθιστορήματος.
Πριν απ’ όλα, ο Μηνάς Βιντιάδης είναι ένας χαρισματικός αφηγητής. Είτε στήνει χαρακτήρες που ανασαίνουν πάνω στη θεατρική σκηνή είτε υφαίνει την πλοκή ενός πολυεπίπεδου μυθιστορήματος, ο λόγος του διακρίνεται για τη δραματουργική του ένταση, τη βαθιά ανθρωποκεντρική ματιά και μια έμφυτη ποιητικότητα.
Με καταγωγή από την αγαπημένη του Κάσο, ο δημοσιογράφος, συγγραφέας και θεατρικός συγγραφέας διαγράφει μια μακρά και δημιουργική πορεία στον πολιτιστικό χάρτη της χώρας. Για δεκαετίες, μέσα από τις σελίδες μεγάλων εφημερίδων (όπως «Τα Νέα»), το ραδιόφωνο και το θέατρο, εκπαίδευσε τη ματιά του να διακρίνει τις αθέατες λεπτομέρειες της καθημερινότητας και τις βαθύτερες γωνίες της ανθρώπινης ψυχής.
Τα βιβλία του ξεχωρίζουν για την αμεσότητα, το πνευματώδες χιούμορ, την κοινωνική ευαισθησία και μια έμφυτη ποιητικότητα. Ο Μηνάς Βιντιάδης δεν γράφει απλώς ιστορίες· χαρτογραφεί συναισθήματα, αναμετριέται με τη μνήμη και αναζητά διαρκώς την αλήθεια πίσω από τις λέξεις.
Όταν το κλασικό Ερωτηματολόγιο του Προυστ –ένας από τους πιο αποκαλυπτικούς καθρέφτες της προσωπικότητας— τίθεται στα χέρια ενός συγγραφέα με τέτοια οξύνοια, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι καθηλωτικό. Στις απαντήσεις που ακολουθούν, ο Μηνάς Βιντιάδης αποκαλύπτει τις σκέψεις, τις αδυναμίες, τις αγάπες και τη φιλοσοφία ζωής του, με την ειλικρίνεια και τη χάρη ενός αυθεντικού αφηγητή.
- Ποια είναι η ιδέα σου για την τέλεια ευτυχία;
Ότι δεν υπάρχει! Γι αυτό συμβιβάζομαι με μικρές όμορφες στιγμές μέσα στη μέρα.
- Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;
Η κάθε επόμενη μέρα. Τι θα ξημερώσει; Τι με περιμένει; Ποιος άγνωστος σεναριογράφος μου ετοιμάζει εκπλήξεις στο έργο της ζωής μου;
- Ποιο είναι το χαρακτηριστικό που απεχθάνεσαι περισσότερο στον εαυτό σου;
Την ευκολία μου να εμπιστεύομαι, να ευεργετώ λάθος ανθρώπους.
- Ποιο είναι το χαρακτηριστικό που απεχθάνεσαι περισσότερο στους άλλους;
Την αχαριστία.
- Ποιο εν ζωή πρόσωπο θαυμάζεις περισσότερο;
Τα παιδιά των παιδιών μου. Τον Γρηγόρη και την Αμέλια, που κάθε στιγμή που περνά γίνονται καλύτεροι άνθρωποι.
- Ποια είναι η μεγαλύτερή σου πολυτέλεια;
Ένα εσπρεσάκι, ένα τσιγάρο, ένα χέρι μέσα στο δικό μου την ώρα του ηλιοβασιλέματος. Ταυτόχρονα!
- Ποια είναι η τωρινή σου ψυχική κατάσταση;
Όπως και η χτεσινή, όπως κι η αυριανή. Ζω μέσα στη σύγχυση σε έναν κόσμο που κυβερνούν παράλογοι άνθρωποι, δίπλα σε ανθρώπους που δεν έχουν αντιληφθεί ότι είναι θνητοί.
- Ποια θεωρείς την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;
Τη δικαιοσύνη. Στα δικαστήρια, στα έδρανα της Βουλής, στους δρόμους και τις πλατείες, στα γήπεδα, στο σαλόνι του σπιτιού μας.
- Σε ποιες περιπτώσεις λες ψέματα;
Όταν η αλήθεια πονάει.
- Τι αντιπαθείς περισσότερο στην εμφάνισή σου;
Το χαμόγελο μου, όλοι το παίρνουν για αγαθοσύνη.
- Ποιο εν ζωή πρόσωπο αντιπαθείς περισσότερο;
Τον τύπο που κλώτσησε μια γάτα, τον οδηγό που με βλέπει με το καρότσι στη διάβαση πεζών και πατάει γκάζι, τον πολιτικό που με εξαπατάει, τον μαγαζάτορα που με κλέβει, τον αστυνομικό που παρανομεί, τον ψεύτη, τον νάρκισσο, τον τσιγκούνη.
- Ποιο χαρακτηριστικό σου αρέσει περισσότερο σε έναν άντρα;
Η Ευθύτητα,
- Ποιο χαρακτηριστικό σου αρέσει περισσότερο σε μια γυναίκα;
Η Συντροφικότητα.
- Ποιες λέξεις ή φράσεις χρησιμοποιείς υπερβολικά συχνά;
“Βρε τι πάθαμε”, “έλεος”, “φτάνει πια”.
- Τι ή ποιος είναι ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής σου;
Το νησί μου, η Κάσος και πάνω του όλοι όσοι αγαπώ παράφορα!
- Πότε και πού υπήρξες πιο ευτυχισμένη/ος;
Όταν ήμουν παιδί και δεν φανταζόμουν τι με περίμενε, που ήλθα.
- Ποιο ταλέντο θα ήθελες περισσότερο να έχεις;
Του καλού κολυμβητή. Δεν έμαθα ποτέ μπάνιο.
- Αν μπορούσες να αλλάξεις ένα πράγμα στον εαυτό σου, ποιο θα ήταν αυτό;
Την ευπιστία μου.
- Ποιο θεωρείς το μεγαλύτερό σου επίτευγμα;
Ο, τι το βράδυ κοιμάμαι χωρίς ενοχές.
- Αν πέθαινες και επέστρεφες ως άνθρωπος ή πράγμα, τι θα ήθελες να είσαι;
Αθάνατος άνθρωπος.
- Πού θα ήθελες περισσότερο να ζεις;
Στο νησί μου, την Κάσο.
- Ποιο είναι το πολυτιμότερο περιουσιακό σου στοιχείο;
Τα παιδιά μου, τα βιβλία μου, τα θεατρικά μου, οι αναμνήσεις μου από τη δημοσιογραφία, οι δυνατές στιγμές της ζωής μου …κι ένας στάβλος του 1840 στις Χαθίστρες της Κάσου.
- Τι θεωρείς ως το έσχατο σημείο δυστυχίας;
Την αμορφωσιά.
- Ποια είναι η αγαπημένη σου απασχόληση;
Εκτός από το διάβασμα, το γράψιμο και τη συντροφιά όσων αγαπώ; Να φυτεύω λουλούδια και δέντρα και μετά να τα ποτίζω.
- Ποιο είναι το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμά σου;
Ο ενθουσιασμός μου που δεν θέλει να γίνει απογοήτευση…
- Τι εκτιμάς περισσότερο στους φίλους σου;
Τη σεμνότητα.
- Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου συγγραφείς;
Ο Καζαντζάκης, ο Παπαδιαμάντης, ο Κούντερα, ο Ουελμπέκ, ο Μπόρχες. ο Μπουλκάκοφ, ο Καμιλέρι κι άλλοι….εκατό.
- Ποιος είναι ο αγαπημένος σου ήρωας της λογοτεχνίας;
Ο Μικρός Πρίγιπας του Αντουάν Σεντ Εξιπερί . Έγραψα και τραγούδι γι’ αυτόν που το μελοποίησε και το τραγουδάει ο Ζουγανέλης.
- Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεσαι περισσότερο;
Με έναν Κασιώτη ήρωα του ‘21 τον Θόδωρο Κανταριτζή. Σπουδαία προσωπικότητα, άγνωστος στον πολύ κόσμο, μια και η Ιστορία είναι η πιο άδικη επιστήμη,
- Ποιοι είναι οι ήρωές σου στην πραγματική ζωή;
Οι γυναίκες που μεγαλώνουν τα παιδιά μας. Ειδικά οι ολομόναχες.
- Ποια είναι τα αγαπημένα σου ονόματα;
Γρηγόρης, Αμέλια, Αντιγόνη, Εμμανουέλα, Μαρίνα, Αναστασία, Βιργινία, Μάνος, Στέλλα, Ορφέας, Ελένη.
- Τι είναι αυτό που αντιπαθείς περισσότερο;
Τους παραδόπιστους,
- Ποια είναι η μεγαλύτερή σου μετάνοια;
Ότι όταν δούλευα σαν τρελός στην εφημερίδα και τηλεφωνούσε η μητέρα μου της έκλεινα βιαστικά το τηλέφωνο. Μέχρι την ημέρα που δεν ξαναπήρε…
- Πώς θα ήθελες να πεθάνεις;.
Όρθιος.
- Ποιο είναι το μότο σου;
“Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος αχαρίστου”.
Μηνάς Βιντιάδης
Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Μηνάς Βιντιάδης γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1957 στο Πορτ Σάιντ της Αιγύπτου, έζησε ως τα 16 στην ιδιαίτερη πατρίδα του Κάσο και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.
Εργάστηκε για 28 χρόνια στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη, αρχικά στην εφημερίδα Το Βήμα και στη συνέχεια στην εφημερίδα Τα Νέα, ως υπεύθυνος ύλης, επικεφαλής του Καλλιτεχνικού Τμήματος και διευθυντής Ειδικών Εκδόσεων, ως διευθυντής σύνταξης στο περιοδικό Ταχυδρόμος ενώ, παράλληλα, έγραφε και παρουσίαζε πολιτιστικές εκπομπές στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Σήμερα αρθρογραφεί στην εφημερίδα Το Ποντίκι.
Έχει γράψει πέντε μυθιστορήματα, Τι είπα στην Κλαούντια (εκδ. Λιβάνης), Οι Τρεις Μαρίες (εκδ. Λιβάνης), Το Δεξί Πόδι του Θεού (εκδ. Ελληνικά Γράμματα), Τηγανίζουν πατάτες στον Άρη; (εκδ. Τόπος), Το Ρίφι (εκδ. Ελληνικά Γράμματα), τη συλλογή διηγημάτων Ο Δράκος Κόκορας (εκδ. Ελληνικά Γράμματα), πολλά θεατρικά, από τα οποία έντεκα έχουν ανέβει μέχρι σήμερα στη σκηνή: Ο Κάτω Παρθενώνας στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και στο «Άλμα» –διδάχτηκε και στο Πανεπιστήμιο Κύπρου–, Τάρτα Ροδάκινο στο «Αλκμήνη» και το Tattooland στο «Αγγέλων Βήμα», που ήταν υποψήφιο για το «Βραβείο Κουν 2018», Στου Μποχώρη, Κασιώτες Καπεταναίοι, Η γυναίκα της Σμύρνης. Το θεατρικό του έργο Ο αδελφός μου ο Αμαντέους ανέβηκε στο Μέγαρο Μουσικής ενώ το βιβλίο του Μια μέρα με τον Μπετόβεν έχει γραφτεί και ως θεατρικό έργο και ανέβηκε τον Οκτώβριο του 2023 στο Πολιτιστικό Κέντρο Ηρακλείου. Το έργο του ANDROMEDA ήταν η μοναδική ελληνική συμμετοχή στο Διεθνές Φεστιβάλ Τεχνών της Οξφόρδης το 2024. Το τελευταίο έργο του Βροχή τα βέλη παίζεται αυτή την εποχή στην Αθήνα. και το έργο του ΙΩΝ, διασκευή στην τραγωδία του Ευριπίδη, περιοδεύει αυτή την εποχή σε αρχαία και ανοιχτά θέατρα. Τέλος, στα βιβλιοπωλεία, βρίσκεται το βιβλίο για παιδιά Μια μέρα με τον Μικη, Ελληνοεκδοτική. Τα βιβλία με τα θεατρικά του έργα κυκλοφορούν από την «Κάπα Εκδοτική».
Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών, της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, της Συμβουλευτικής Επιτροπής επί Καλλιτεχνικών Θεμάτων του Ιδρύματος «Μιχάλης Κακογιάννης» και μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος «Σχολείον» της Ειρήνης Παπά.
*Πρώτη δημοσίευση στο διαδικτυακό περιοδικό ΕΞΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ, Σεπτέμβριος 2026, τ. 35
