Οι «Αράπηδες» δραπέτευσαν από τον χρόνο και τον χώρο που δρουν συνήθως και «κατέλαβαν» την πόλη της Δράμας. Αν και κάθε χρόνο τους συναντά κανείς στις αρχές του Γενάρη στο Μοναστηράκι με μαύρες κάπες και ψηλές οξυκόρυφες μάσκες από γιδοπροβιές, βαριά μπατάλια (σ.σ. κουδούνια) στη μέση και ξύλινο σπαθί στα χέρια, αυτόν τον Σεπτέμβρη κυκλοφορούν στον κεντρικό δήμο. Πρωταγωνιστούν σε κινηματογράφους και πολιτιστικούς χώρους, φιγουράρουν σε βιτρίνες και στάσεις λεωφορείων, ενώ ακόμα κυκλοφορούν μαζί με τους επισκέπτες, τυπωμένοι στις τσάντες ή τις μπλούζες τους.
Το αρχέγονο διονυσιακό έθιμο, εγγεγραμμένο στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας, έγινε η οπτική ταυτότητα του 49ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Η πόλη «σύστησε» ένα κομμάτι της παράδοσής της στους δημιουργούς και τους σινεφίλ που βρέθηκαν σε αυτήν, ενώ οι «Αράπηδες» ταξίδεψαν πολύ πέρα από τα όριά της, μέσα από την αφίσα, τα σποτ, το προωθητικό υλικό και την επικοινωνία της διοργάνωσης.
«Προβάλλοντας ένα έθιμο που έχει μια συγκεκριμένη ημερομηνία, ένα εφταήμερο στις αρχές του νέου έτους μέχρι τα Φώτα, δημιουργούμε την περιέργεια σε έναν καλλιτέχνη ή σε έναν επισκέπτη της Δράμας να αναρωτηθεί τι είναι αυτό και να θελήσει να το δει από κοντά. Αν το δούμε ως τουριστική προβολή, νομίζω ότι έχει ένα αποτέλεσμα», δηλώνει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο αντιπρόεδρος του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας Πέτρος Παρασκευαΐδης.
Φέτος, και το ίδιο το Φεστιβάλ επιχείρησε να βγει περισσότερο από τους χώρους των προβολών και να συναντήσει την πόλη. Άλλωστε, το φετινό σύνθημα «Welcome Home!» ήταν ένας τρόπος να περιγράψει κανείς την ιδιαίτερη σχέση που έχει δημιουργηθεί εδώ και δεκαετίες ανάμεσα στη διοργάνωση και τη Δράμα. Άλλωστε, εκτός από τους εκατοντάδες επισκέπτες που έρχονται στην πόλη για το Φεστιβάλ, είναι γεγονός ότι και αυτό έχει γίνει μέρος της καθημερινότητας των ίδιων των Δραμινών.
Στόχος της δημοτικής αρχής ήταν να «ρίξει τον φράχτη» που -όπως λέει, υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια ανάμεσα στη διοργάνωση και τους πολίτες, εμπλέκοντας ακόμη περισσότερο την τοπική κοινωνία. Η εικόνα της πόλης τις ημέρες του Φεστιβάλ προς αυτήν την κατεύθυνση, είναι χαρακτηριστική: Αφίσες υπάρχουν στην πλειοψηφία των καταστημάτων, κόσμος κυκλοφορεί με το χαρακτηριστικό καρτελάκι στον λαιμό, αποκαλύπτοντας από την πρώτη ματιά κάποια σχέση με τη διοργάνωση, ενώ ακόμη και τα ροφήματα στα καφέ σερβίρονται σε σουβέρ με το λογότυπο του Φεστιβάλ. Η πόλη μοιάζει να αλλάζει ρυθμό και να ντύνεται στα χρώματα μιας γιορτής που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, αλλά κάθε φορά αφήνει διαφορετικό αποτύπωμα. «Το βλέπουμε σαν γιορτή. Σαν να γιορτάζει κάποιος από το σπίτι μας και αυτό γεμίζει με καλεσμένους», λέει η Μίνα, απολαμβάνοντας τον καφέ της σε ένα από τα αγαπημένα στέκια των φίλων του Φεστιβάλ. «Τις υπόλοιπες μέρες ερχόμαστε και ξέρουμε περίπου ποιους θα δούμε στα διπλανά τραπέζια», προσθέτει ο Γιάννης από την ίδια παρέα.
Η εικόνα αυτή μεταφράζεται και σε οικονομική δραστηριότητα, αν και όχι με τον ίδιο τρόπο για όλους τους επαγγελματικούς κλάδους. «Η διοργάνωση κάθε χρόνο δίνει μια νέα πνοή και μια νέα δυναμικότητα στην πόλη της Δράμας. Είναι εμφανής και πολύ αυξημένη η κίνηση, όχι όμως το αγοραστικό κοινό», σημειώνει ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Δράμας Γιώργος Κύρτσης. Όπως εξηγεί, τα εμπορικά καταστήματα δεν βλέπουν ιδιαίτερη αύξηση, υπάρχουν όμως κλάδοι που στηρίζονται σημαντικά από τη διοργάνωση. «Τα ξενοδοχεία, τα Airbnb και η εστίαση δουλεύουν πολύ με το Φεστιβάλ και στηρίζονται από αυτό. Την εβδομάδα διεξαγωγής του βλέπουν τους τζίρους τους να αυξάνονται», προσθέτει.
Η ζήτηση, μάλιστα, δεν περιορίζεται στα καταλύματα που βρίσκονται μέσα στην πόλη. Τα δωμάτια που φιλοξενούν δημιουργούς, επαγγελματίες και επισκέπτες του Φεστιβάλ εκτείνονται σε μια αρκετά μεγαλύτερη ακτίνα, φτάνοντας μέχρι και κοντινά χωριά της Δράμας.
Η οικονομική επίδραση, σύμφωνα με τον κ. Παρασκευαΐδη, περνά και μέσα από την ίδια την οργάνωση της διοργάνωσης. Πολλά νέα παιδιά της πόλης προσφέρουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους, ενώ άλλοι εργάζονται εποχικά στο Φεστιβάλ. «Χρήματα που δαπανώνται για το Φεστιβάλ πηγαίνουν σε τοπικές οικογένειες. Ταυτόχρονα μειώνονται τα έξοδα για τον οργανισμό, καθώς είναι διαφορετικό να πρέπει να καλύψεις διαμονή και διατροφή για κάποιον που έρχεται από άλλη πόλη και διαφορετικό να εργάζεται ένας άνθρωπος που ζει στη Δράμα», εξηγεί.
Χτίζοντας τους σινεφίλ του αύριο και ανακαλύπτοντας τους καλλιτέχνες του σήμερα
Πέρα από το sold out σε καταλύματα και αυξημένους τζίρους στην εστίαση, υπάρχει και το αποτύπωμα του Φεστιβάλ στην πόλη, το οποίο χτίζεται μέσα από την εκπαίδευση και τη συμμετοχή των ίδιων των κατοίκων. «Με προγράμματα που κάνουμε στα σχολεία, σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, “χτίζουμε” την επόμενη γενιά σινεφίλ, αυτή που ενδεχομένως θα συμμετάσχει και ενεργά στον κινηματογράφο και στο Φεστιβάλ», αναφέρει ο αντιπρόεδρος της διοργάνωσης.
Επιπλέον, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, το Φεστιβάλ λειτουργεί το Drama Film Lab, ένα κινηματογραφικό εργαστήριο μέσα από το οποίο δημότες εκπαιδεύονται στο σενάριο και τη σκηνοθεσία και στη συνέχεια δημιουργούν τις δικές τους ταινίες.
Οι ταινίες αυτές προβάλλονται σε ειδικές προβολές στο πλαίσιο του Φεστιβάλ και τότε συμβαίνει κάτι που δύσκολα μπορεί να αποτυπωθεί σε αριθμούς. Οι χώροι γεμίζουν από Δραμινούς που θέλουν να δουν τη δουλειά φίλων και συγγενών τους, να αναγνωρίσουν πρόσωπα στο καστ, αλλά και να εντοπίσουν στη μεγάλη οθόνη γειτονιές, δρόμους και γνώριμα σημεία της περιοχής τους. «Το workshop αναπτύχθηκε πολύ περισσότερο τα τελευταία χρόνια και σκοπός μας ήταν να ανακαλύψουμε τους θύλακες καλλιτεχνών μέσα στη Δράμα. Και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αναδυθούν κάποια νέα ταλέντα, κάποιοι ερασιτέχνες που έχουν απλώς το ενδιαφέρον, ενδεχομένως και κάποιοι που έχουν κάτι παραπάνω. Το είδαμε φέτος, καθώς κάποιοι από αυτούς τόλμησαν και κατέθεσαν ταινίες σε άλλα, μικρότερα φεστιβάλ. ‘Αρα, η σκαπάνη έβγαλε αποτέλεσμα και βρήκαμε αυτή τη φλέβα», υπογραμμίζει ο κ. Παρασκευαΐδης.
«Το Φεστιβάλ δεν είναι απλώς μια μεγάλη διοργάνωση που γίνεται στη Δράμα, αλλά κομμάτι της ζωής της. Η Δράμα είναι το σπίτι αυτού του Φεστιβάλ. Εδώ γεννήθηκε, εδώ μεγάλωσε, εδώ απέκτησε τη δική του ιστορία και τη δική του ξεχωριστή θέση στον διεθνή κινηματογραφικό χάρτη», τόνισε ο δήμαρχος Δράμας και πρόεδρος του Φεστιβάλ Γιώργος Παπαδόπουλος στην τελετή λήξης.
Από την πλευρά του, ο παρουσιαστής της τελετής Βασίλης Τερζόπουλος έδωσε με διαφορετικό τρόπο το στίγμα του φετινού «Welcome Home!»: «Έτσι είναι πάντα ένα φεστιβάλ: γεμάτο, ενδεχομένως εξουθενωτικό, όμως θερμό και άνετο, σαν το σπίτι μας. Είναι εκεί που αισθανόμαστε αποδοχή και υποδοχή. Είναι εκεί που ο χρόνος τρέχει διαφορετικά και σίγουρα ευχάριστα. Είναι εκεί που θέλουμε να επιστρέφουμε. Αυτό επιδιώκουμε να είναι η Δράμα για όλους τους δημιουργούς, μια φρέσκια και ζωντανή γιορτή του σινεμά και τη μικρή τους ταινία. Ένα οικείο, φιλόξενο, συμπεριληπτικό πεδίο έκφρασης, όπου όλοι όσοι βρίσκονται σε αυτό να αισθάνονται σαν το σπίτι τους».
Το φεστιβάλ έριξε χθες την αυλαία του και το ραντεβού στη Δράμα ανανεώθηκε για τον επόμενο Σεπτέμβρη, στην επετειακή διοργάνωση των 50 ετών του.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, της απεσταλμένης Βαρβάρας Καζαντζίδου
