- Ηλίας Κανέλλης
- Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ
Είδα και τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη προς τους δημοσιογράφους. Ειλικρινά, βαρέθηκα – κι αυτό είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να λεχθεί για έναν πολιτικό που προσπαθεί να επιστρέψει στο πολιτικό προσκήνιο, σε μια συγκυρία που τον ευνοεί.
Στην ανανεωμένη εκδοχή του, πάντως, ο αρχηγός του προσωπικού κόμματος ΕΛΑΣ, που εκκινεί με ένα σακούλι ψήφους του παλαιού ΣΥΡΙΖΑ, έχει μερικά ενδιαφέροντα μιντιακά μοτίβα τα οποία χρησιμοποιεί. Το πιο ωραίο, όταν κοιτάζει σύννους και περίφροντις τους δημοσιογράφους, αλλά κυρίως ένα αόρατο κοινό, δηλώνοντας ότι δεν είναι πια το παρορμητικό παιδαρέλι που έλεγε και μια εικόνα παραπάνω αλλά, πλέον, ότι τον έχει ωριμάσει η ζωή, τον έχει κάνει στοχαστικό, άρα εποικοδομητικά δημιουργικό.
Δεν υπάρχει πιο ρηχή σκηνοθεσία της στοχαστικότητας απ’ αυτό το πράγμα. Προσωπικά, μου θυμίζει τα περισσότερα ελληνικά σίριαλ της τηλεόρασης, που αναπαράγουν κλισέ λαϊκότητας, τα οποία όμως είναι τόσο αυτοαναφορικά ώστε ενώ νομίζουν ότι επικοινωνούν με τους θεατές, δεν επικοινωνούν με κανέναν. Κι αυτό είναι το πρόβλημα, ένα από τα προβλήματα, με τη νέα πολιτική περίοδο του Τσίπρα. Τα μιντιακά κόλπα του τα έχει προβάρει πολλές φορές, τα όποια καινούργια είναι φτηνά – κι ο ίδιος βγάζει μια βαρεμάρα, μια υποχρέωση να βρίσκεται εκεί και να μιλάει, να λέει πράγματα συχνά που στην ουσία δεν τον ενδιαφέρουν. Δεν ξέρω γιατί όσο τον άκουγα ηχούσε στ’ αφτιά μου η αξέχαστη φράση του Βύρωνα Πολύδωρα: «αγγαρεία κάνω, ποινήν εκτίω».
Η βαρεμάρα του φτάνει και στα θέματα στα οποία όλο και κάποιος δημοσιογράφος έκανε καμιά δυσάρεστη και δυσαπάντητη ερώτηση. Συνήθως έχει έναν σταθερό δρόμο, τον δρόμο της υπεκφυγής. Τον ξέρει καλά από τα χρόνια που ήταν πρωθυπουργός και τον έκανε επιστήμη όταν κυκλοφόρησε η «Ιθάκη», το βιβλίο που υπογράφει – στο οποίο ρίχνει όλες τις αποτυχίες της διακυβέρνησής του στους άλλους. Οταν ερωτήθηκε, π.χ., για την ανάρτηση του Γιώργου Σιακαντάρη, ο οποίος τεκμηριώνεται πολλαπλώς ότι συμμετέχει και παρεμβαίνει ιδεολογικά στην ΕΛΑΣ, για τη θέση που διατύπωσε στα σόσιαλ μίντια όπου σύμφωνα με το ΠΑΣΟΚ «προτρέπει ανοιχτά σε συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία», ο Αλέξης Τσίπρας ξάφνιασε, δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι ο συγκεκριμένος δεν είναι στέλεχος του κόμματός του! Φυσικά, το ΠΑΣΟΚ άρχισε τα γλέντια, τροφοδοτώντας τους ανθρώπους του Τύπου με ίχνη της παρουσίας του Γιώργου Σιακαντάρη στις διάφορες ομάδες της ΕΛΑΣ.
Το θέμα Σιακαντάρη, σε συνδυασμό με την απάντηση Τσίπρα σε σχετική ερώτηση ότι είναι με την Ασπίδα του Αχιλλέα, πάντως, είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα μετατόπιση. Και επιτρέπει στους αντιπάλους του να τεκμαίρουν ότι η προσπάθειά του να αναζητήσει μια θέση «στο σύστημα» τον κάνει να σέρνεται στην εξωτερική πολιτική του Μητσοτάκη, απλώς λέγοντας διάφορα περί Νετανιάχου για να χρυσώσει το χάπι στους αριστερούς.
Κατανοώ την ανάγκη να πείσει ότι είναι εναλλακτική λύση στον Μητσοτάκη, αλλά έτσι φτιάχνει αντιπολίτευση στα αριστερά του. Η προσπάθεια να επιδείξει μετριοπάθεια και ωρίμανση που θα του επιτρέψει να κυβερνήσει με σύνεση και χωρίς περιπέτειες τη χώρα υπάρχει φόβος να τον κάνει σάντουιτς μεταξύ ΠΑΣΟΚ και αριστερών κομμάτων, ενώ και το χαρτί της θεσμικής μετατόπισης θα το αποδομούν συνεχώς από τη ΝΔ.
Στο μεταξύ, ήδη είναι μετρήσιμη μια δημοσκοπική υποχώρηση ενώ το γενικό δημοσκοπικό ποσοστό της ΕΛΑΣ είναι μικρότερο από το ποσοστό που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές. Δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα.
Από την ακριβοπόθητη αύρα στο ζαχαρούχο γάλα
Γελάσαμε όλοι, και καλά κάναμε, με τη δήλωση της δικηγόρου Κέλλυς Σταμούλη στον δημοσιογράφο Σταμάτη Ζαχαρό (ΟΝΕ) ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης «είναι σαν το ζαχαρούχο γάλα, είναι πολύ γλυκός» κι ότι όταν τραγουδάει «έχει πολύ καλή φωνή, αυτή τη βραχνάδα την ερωτική».
Εγώ όμως που είμαι παλιός θυμήθηκα ότι η συγκεκριμένη Κέλλυ Σταμούλη δεν μας διασκεδάζει πρώτη φορά επαινώντας το πολιτικό της είδωλο. Με τη βοήθεια ενός φίλου και συναδέλφου, μερακλή και άριστου αρχειοδίφη, θυμήθηκα ότι η συγκεκριμένη κυρία έχει γράψει κείμενο με τίτλο «Το ερωτικό χαμόγελο του Αλέξη Τσίπρα» στο οποίο εξομολογούνταν: «Ερωτευόμαστε όσους μας κινούν το ενδιαφέρον επειδή κάτι μας… κινούν, μας “συν-κινούν”. Οσους έχουν αυτό το πολύτιμο, το λαχταριστό, το ακριβοπόθητο το κάτι. Στην αύρα, στο βλέμμα, στο χαμόγελο».
Δεν ξέρω τι μεσολάβησε και η ερωτική γοητεία του Αλέξη Τσίπρα στην καρδιά της Κέλλυς Σταμούλη μεταμορφώθηκε σε πάθος για «το ζαχαρούχο γάλα». Στην εκπομπή του Ζαχαρού παρουσιάστηκε ως υποψήφια βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ στην Α΄Αθήνας. Εικάζω ότι είναι ο βασικός λόγος της μετατόπισης από τον Τσίπρα στον Ανδρουλάκη. Η υποψηφιότητα. Μην αγανακτείτε επειδή τέτοιες υποψηφιότητες δεν ενισχύουν την αξιοπιστία της πολιτικής. Δεν πειράζει. Αλλωστε η κωμωδία έχει μεγαλύτερη αξία.
