Φεύγοντας από τη ζωή, πριν λίγες ημέρες, στις 27 Σεπτεμβρίου 2026, η Ελένη Προκοπίου, αφήνει πίσω της μια γλυκιά, ελαφρά μελαγχολική, ιστορία, ταινίες που πάντα θα μας κάνουν να θυμόμαστε αυτό το υπέροχο κορίτσι, με τα μοναδικά μάτια της, το χαμόγελό της, το ταμπεραμέντο της, την αεράτη κίνησή της, για την οποία μόχθησε από παιδί. Άλλωστε, το μπαλέτο, αποτελεί το σημαντικότερο ίσως εφόδιο για την υποκριτική. Κάτι που αξιοποίησε η Προκοπίου, ανοίγοντας τον δρόμο για την καριέρα της στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Ωστόσο δεν στάθηκε μόνο στον χορό, αλλά προχώρησε, έμαθε, δούλεψε και κατάφερε να μας πείσει για το ταλέντο της, ακόμη και σε ταινίες, που δεν είχαν και πολλά να πουν.
Έπαιξε μόνο σε 23 ταινίες, ενώ θα άξιζε σίγουρα περισσότερες καλές ευκαιρίες. Δικαίως πολλοί εκφράζουν τη βεβαιότητά τους ότι αν η Προκοπίου είχε γεννηθεί στην Αμερική ή ακόμη και Ιταλία, θα ήταν διεθνώς γνωστή ίσως και μία σταρ. Υπερβολή; Μπορεί, αλλά είχε όλα τα αδιαμφισβήτητα εφόδια, για να πλανέψει το διεθνές κοινό. Κάτι που ισχύει και για άλλους Έλληνες και για άλλες Ελληνίδες ηθοποιούς.
Εξαιρετικό ταλέντο στον χορό
Η Ελένη Προκοπίου, γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 7 Ιουλίου του 1939 και ήταν ένα από τα πέντε παιδιά μιας οικογένειας που είχε ξεριζωθεί από την Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας της ήταν σχεδιαστής επίπλων και μαζί με τον αδελφό του είχαν ανοίξει στην Αθήνα ένα εργοστάσιο επιπλοποιίας, που όμως είχε την ατυχία να καταστραφεί δυο φορές από πυρκαγιά. Από μικρή είχε το μικρόβιο του χορού και έξι ετών έδωσε εξετάσεις στη Λυρική Σκηνή, για να την απορρίψει η Τατιάνα Βαρούτη. Δεν το έβαλε κάτω και επέστρεψε για να την επιλέξει η σχολή χορού που διηύθυνε η Λουκία Σακελλαρίου-Κωτσοπούλου. Μετά από μαθήματα έξι μηνών η Προκοπίου μπήκε στη Λυρική πρώτη ως «εξαιρετικό ταλέντο». Εκεί βρέθηκε με μία ακόμη μετέπειτα αγαπητή ηθοποιό στο ευρύ κοινό, την Μάρθα Καραγιάννη, με την οποία είχαν εμφανιστεί από παιδιά σε παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Ως έμφυτο ταλέντο, η νεαρή Ελένη σπούδασε μπαλέτο μέχρι τα 14 χρόνια της.
Στο θεατρικό σανίδι … και ο Βαγγέλης Σειληνός
Ακόμη στην εφηβεία της, η Προκοπίου πάτησε το θεατρικό σανίδι το 1955, όταν χόρεψε μαζί με τον τότε γνωστό χορευτή Δημήτρη Ιβανώφ, στην επιθεώρηση «Έξω οι Άγγλοι» που ανέβηκε στο θέατρο Ολύμπια Πειραιώς. Ο ενθουσιασμός της, το ταλέντο της και η ομορφιά της τράβηξε την προσοχή του Μανώλη Καστρινού, μεγάλου ονόματος στον χορό εκείνη την εποχή. Αυτός την κάνει «ζευγάρι» με τον Βαγγέλη Σειληνό, στην πρώτη τους παράσταση στο έργο «Σιγά και με το Μαλακό!», τη θεατρική περίοδο 1956-57.
Όμορφη Πόλη
Η μεγάλη επιτυχία του τότε πανέμορφου χορευτικού ζευγαριού, τους οδηγεί στη σημαντικότερη θεατρική τους εμφάνιση, στη μουσική επιθεώρηση «Όμορφη Πόλη», που ανέβηκε το 1962 στο Παρκ και άφησε ιστορία. Σκηνοθεσία Μιχάλης Κακογιάννης, κείμενα Μποστ, μουσική και τραγούδια Μίκης Θεοδωράκης, που ερμήνευσαν οι Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Γιάννης Βογιατζής και Ντόρα Γιαννακοπούλου, ενώ έπαιζαν οι Άννα και Μαρία Καλουτά, Σμάρω Στεφανίδου, Κώστας Ρηγόπουλος, Μάρθα Καραγιάννη και Κώστας Δούκας.
Το ραντεβού με το σινεμά
Λίγο νωρίτερα, είχε ξεκινήσει και την κινηματογραφική της διαδρομή, όταν το 1960 εμφανίστηκε στο φιλμ «Ραντεβού της Κυριακής», ενώ ακολούθησαν και οι ταινίες «Η Αθήνα τη Νύχτα» και Προδομένη Αγάπη». Και στις τρεις ταινίες εμφανίστηκε αποκλειστικά ως χορεύτρια.
Ερωτικός λυρισμός
Το 1963 μπαίνει στα δύσκολα της υποκριτικής, παίζοντας στην ταινία σταθμό για τον ελληνικό κινηματογράφο, «Μικρές Αφροδίτες» του Νίκου Κούνδουρου. Ένα τολμηρό δράμα, με έντονο ερωτικό λυρισμό, που γυρίστηκε με ελάχιστα μέσα, αλλά κατάφερε να κερδίσει την Αργυρή Άρκτο στο φεστιβάλ Βερολίνου και να κάνει διεθνή καριέρα. Κομβική στιγμή για την καριέρα της, καθώς στην ασπρόμαυρη ταινία ήταν φανερό ότι η εικόνα της μπορούσε να κινηθεί πέρα από τη λάμψη της επιθεώρησης ή του μιούζικαλ. Με την ταινία του Κούνδουρου, καθιερώνεται και ως ηθοποιός.
Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης
Τον επόμενο χρόνο εισβάλει και στον λεγόμενο εμπορικό κινηματογράφο, παίζοντας στην αισθηματική κωμωδία «Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης», κρατώντας τον ρόλο της εξωτικής Γκιουλινάρ, δίπλα στον Γιώργο Πάντζα, με τον οποίο έπαιξαν συνολικά σε πέντε ταινίες. Μία φαρσοκωμωδία, σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου και με τους Μίμη Φωτόπουλο, Άννα Καλουτά, Αλέκο Λειβαδίτη και Βαγγέλη Σειληνό, με τον οποίο χορεύουν και αναδεικνύουν την ομορφιά τους στο φινάλε της ταινίας.
Ο απρόοπτος χωρισμός με τον Σειληνό
Εκείνη περίπου την εποχή έρχεται και η διακοπή τής συνεργασίας της και της φιλικής της σχέσης με τον Σειληνό, διαπιστώνοντας ξαφνικά, όπως η ίδια είχε εξομολογηθεί, ότι την είχε αντικαταστήσει -και εγκαταστήσει στο διαμέρισμά του στην Κυψέλη- με άλλη ανερχόμενη τότε χορεύτρια και ηθοποιό. Η Προκοπίου, που εκείνη την εποχή είχε και μεγάλες οικονομικές ανάγκες, βρέθηκε σε απόγνωση, αλλά ευτυχώς για ακόμη μια φορά ο Καστρινός στάθηκε δίπλα της, λέγοντας να μην ανησυχεί και την στέλνει στον Μπουρνέλη, που είχε το Θέατρο Ακροπόλ και στο οποίο έμεινε για χρόνια.
Οι εμπορικές επιτυχίες
Το 1966 πραγματικά λάμπει δίπλα στην Ρένα Βλαχοπούλου, τον Κώστα Βουτσά και τον Ανδρέα Ντούζο, στην κωμωδία της Φίνος Φιλμ «Ραντεβού στον Αέρα», που γύρισε με κέφι ο Γιάννης Δαλιανίδης. Τεράστια επιτυχία, που έρχεται κολλητά με την επόμενη κωμωδία της Φίνος Φιλμ «Οι Κυρίες της Αυλής», του Ντίνου Δημόπουλου και παίζοντας στο πλευρό των Ντίνου Ηλιόπουλου, Αλέκου Αλεξανδράκη, Διονύση Παπαγιαννόπουλου και Νόρας Βαλσάμη.
Καλλιτεχνικό φινάλε
Τα επόμενα έξι χρόνια εμφανίζεται σε συνολικά 13 ταινίες, με αρκετούς δημοφιλείς ηθοποιούς. Ξεχωρίζουν τα φιλμ «Ο Μπούφος» και «Μίνι Φούστα και Καράτε», ενώ το 1972 κάνει την τελευταία της εμφάνιση στην κωμωδία «Το Κοροϊδάκι της Πριγκηπέσσας», του Γιάννη Δαλιανίδη και με Σταύρο Παράβα, Μπέτυ Αρβανίτη, Χρόνη Εξαρχάκο, Νόρα Βαλσάμη και Κατερίνα Γιουλάκη. Στα γυρίσματα του φιλμ η Προκοπίου έχει μείνει έγκυος.
Αφοσίωση στην οικογένεια
Είναι η χρονιά που παίρνει την απόφαση να αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας, μετά και από τον δεύτερο γάμο της (είχε προηγηθεί στις αρχές του ‘60 ο βραχύβιος γάμος της με τον ζεν πρεμιέ Νίκο Καζή) με τον γνωστό επιχειρηματία στον χώρο του επίπλου Αντώνη Συρίγο, από τον οποίο απέκτησε μία κόρη. Όπως είχε πει, η απόφαση να αποσυρθεί από την ηθοποιία ήταν δική της, επισημαίνοντας ότι εξαφανίστηκε από τον χώρο για δυο λόγους: Γιατί ήθελε να αφοσιωθεί στην οικογένειά της, αλλά και για την ταλαιπωρία που πέρασε μέχρι να γεννήσει, τη μονάκριβη κόρη της, παίρνοντας πολλά κιλά, λόγω ορμονοθεραπειών. Ωστόσο, δεν σκέφτηκε ποτέ να επιστρέψει, ούτε όταν είχε αρχίσει να συνέρχεται, καθώς, όπως είχε πει με νόημα, οι πόρτες έδειχναν κλειστές και ο ελληνικός κινηματογράφος είχε σβήσει. Όπως είναι γνωστό ο λεγόμενος παλιός ελληνικός κινηματογράφος είχε απαξιωθεί εντελώς στις αρχές της δεκαετίας του ‘70 και ειδικά μετά την πτώση της χούντας, όπου άλλαξαν οι εποχές και οι απαιτήσεις του κοινού.
Για χάρη της εγγονής
Τα πρώτα χρόνια έπειτα από την αποχώρησή της, υπήρχε πάντα η προσμονή για μία θριαμβευτική επιστροφή, που τόνωνε η εικόνα της μέσω των τηλεοπτικών προβολών των ταινιών της. Ωστόσο, ποτέ δεν υποχώρησε στην απόφασή της, παρά μόνο όταν της το ζήτησε μία από τις πολυαγαπημένες της εγγονές, που έπαιξε στην παράσταση «Το Κορίτσι μου» και που ανέβηκε το 2024 στο Θέατρο Αμαλία της Θεσσαλονίκης. Δεν εμφανίστηκε στη σκηνή, αλλά δάνεισε τη φωνή της για ένα ηχογραφημένο voice over.
Απόφαση ζωής
Ωστόσο, η απόφασή της να αποσυρθεί στο απόγειο της καριέρας της, να ξεκόψει με το καλλιτεχνικό κύκλωμα και να μείνει έξω από τα φώτα της δημοσιότητας για πάνω από 50 χρόνια, ήταν σίγουρα μία επιλογή που της στοίχισε. Δεν είναι τυχαίο ότι όταν ρωτήθηκε ποιον τίτλο θα έδινε στη βιογραφία της εκείνη διάλεξε το μελαγχολικό «Η Αποχώρησή μου». Ούτε κάποια από τις κινηματογραφικές της επιτυχίες, ούτε τον χορό, που λάτρευε, ούτε την εικόνα μίας απίστευτα θελκτικής γυναίκας ή του κοριτσιού που μας γέμισε όνειρα. Τίποτα. Μόνο μία απόφαση ζωής που πήρε μόλις στα 33 της χρόνια.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ Χάρης Αναγνωστάκης
*** Φωτογραφία από την ταινία «Μικρές Αφροδίτες»
