ΠΑΣΟΚ: Το τσίμπημα του σκορπιού

Η παρουσία του Νίκου Ανδρουλάκη στην ΔΕΘ είναι μνημείο ασάφειας αοριστολογίας, αντιφατικότητας και κενολογίας.

by Times Newsroom
  • Γράφει ο ΑΛΕΞΗΣ ΚΟΛΥΒΑΣ

Κάποιοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ο σκορπιός αν βρεθεί σε δύσκολη θέση, περικυκλωμένος από φωτιά ή πέσουν πάνω του κάποια χημικά υγρά στρέφει το κεντρί του στη ράχη του αυτοκεντρίζεται και πεθαίνει από το ίδιο του το δηλητήριο. Δεν χρειάζεται να μπούμε στις διαφωνίες των επιστημόνων αν συμβαίνει ή όχι αυτό. Έχουμε το φαινόμενο αυτό στην ελληνική πολιτική σκηνή με το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στο ρόλο του σκορπιού.

Γράφω αυτές τις γραμμές μετά την πρώτη ομιλία και συνέντευξη, στην ΔΕΘ, του προέδρου του Νίκου Ανδρουλάκη ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αξίωμα που δεν το κέρδισε στις εκλογές, αλλά το πήρε γιατί διαλύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που οδήγησε το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στη διαδικασία της εκλογής προέδρου, κατά την οποία συνέβη κάτι που αμφιβάλω αν έχει προηγούμενο στην παγκόσμια πολιτική σκηνή.

Να κάνεις δηλαδή εκλογές για νέο πρόεδρο γιατί ο υπάρχων δεν τραβάει, κατά το κοινώς λεγόμενο, και να βγάζεις τον ίδιο. Αυτή ήταν το πρώτο και δυνατό κέντρισμα του σκορπιού στην ράχη του. Δεν το σκότωσε αλλά το καταδίκασε να βρίσκεται σε ημιθανή κατάσταση, διαρκώς επιδεινούμενη, παρά τις ενέσεις αισιοδοξίας που του κάνουν διάφορα κέντρα. Οι αντιφάσεις και η ανεπάρκειά του ως αξιωματική αντιπολίτευση φαίνονται από τη στασιμότητα που καταγράφεται επίμονα στις δημοσκοπήσεις και μάλιστα όταν η κυβέρνηση και έχει θέματα και βάλλεται και παρουσιάζει πτώση στις δημοσκοπήσεις, αλλά εσύ που έχεις στόχο, όπως δηλώνεις, να είσαι πρώτο κόμμα στις προσεχείς εκλογές, όποτε και να γίνουν, μάλλον πέφτεις δημοσκοπικά παρά επωφελείσαι από την όποια κυβερνητική φθορά από την οποία ενισχύεται η τάση των αναποφάσιστων.

Πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορείς να εμπνεύσεις σαν πολιτική δύναμη που μπορεί να κυβερνήσει. Και μόνο που το λες αυτό προκαλείς την θυμηδία των αντιπάλων και κάποιων αντικειμενικών παρατηρητών απαραίτητων για να κάνει κάποιο κόμμα κυβέρνηση και την απογοήτευση ενός μεγάλου τμήματος πολιτών που σε έχουν ψηφίσει και που δηλώνουν στις δημοσκοπήσεις πως θα σε ξαναψηφίσουν, με αποτέλεσμα να αποστασιοποιούνται και να αδιαφορούν για τα τεκταινόμενα.

Προκαλεί δε εντύπωση ότι ουδείς ασχολείται σε αυτό το κόμμα με το φαινόμενο που καταγράφεται δημοσκοπικά σύμφωνα με το οποίο λιγότεροι από τους μισούς που δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ να θεωρούν τον πρόεδρό του κατάλληλο για πρωθυπουργό σε ποσοστό που κυμαίνεται από 5 έως 7% ! Αυτό για ένα κόμμα που συνδέει την ύπαρξή του με την προοπτική να κυβερνήσει είναι καταστροφικό. Ένα κόμμα που μπορεί να καταλήξει σε γκρουπούσκουλο δεν το ενοχλεί.

Υπό αυτές τις συνθήκες πολλοί περίμεναν την παρουσία του προέδρου στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και ειδικά οι προβληματισμένοι και απογοητευμένοι οπαδοί του με ιδιαίτερο ενδιαφέρον μήπως αλλάξει κάτι. Η παρουσία όμως του Νίκου Ανδρουλάκη στην ΔΕΘ είναι μνημείο ασάφειας αοριστολογίας, αντιφατικότητας και κενολογίας. Στο ερώτημα που επέμειναν οι δημοσιογράφοι πως και με ποιους θα κυβερνήσεις η απάντηση ήταν πως αν το ΠΑΣΟΚ είναι ένα ψήφο μπροστά θα κυβερνήσει και το επανέλαβε δυο τρείς φορές .

Για το πως και με ποιους τίποτα και μοιραία το μυαλό σου πάει στους «μαθητευόμενους μάγους» που έλεγε για κάποιους ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πολύ φοβάμαι ότι τώρα πρόκειται για μαθητευόμενους μάγους ανεπίδεκτους μαθήσεως. Ένα άλλο που μπορεί να επισημανθεί είναι η αναφορά σε πολλά θετικά που πέτυχε το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση με τα οποία συμφωνώ, αλλά δεν υπάρχουν μόνο θετικά σε μια μακρόχρονη διακυβέρνηση.

Υπάρχουν και πολλά αρνητικά τα οποία όταν το ΠΑΣΟΚ κυβερνούσε πολλές φωνές από το ίδιο τα καταδίκαζαν. Γι΄αυτά μας τιμωρεί ο κόσμος και μας κρατάει καθηλωμένους σε πολύ χαμηλά ποσοστά. Αυτά έπρεπε να αναφέρονται και να καταδικάζονται εμφατικά, αλλά αντί να δεχτεί το ΠΑΣΟΚ και τις δικές του ευθύνες σχετικά με τις κοινοτικές επιδοτήσεις παρουσιάζεται ως τιμητής τη στιγμή που όλος ο κόσμος ξέρει και βεβαιώνεται ότι τα στελέχη του και συνολικά ο χώρος δεν έχει κάνει ουσιαστική κριτική για να αποφευχθούν τα φαινόμενα της διαφθοράς της αλαζονείας και της υποκρισίας. Δεν είναι τα μνημόνια.

Ενας συνταξιούχος καπετάνιος κοντά στα ενενήντα ΠΑΣΟΚ από την αρχή, μου είπε το καλοκαίρι ότι μόνο δικά μας στελέχη έχουν επίσημα καταδικαστεί από την δικαιοσύνη για κλεψιές. Μού δήλωσε πως πρώτη φορά που δεν ψήφισε ΠΑΣΟΚ ήταν στις προηγούμενες εκλογές και ότι δεν θα ψηφίσει ούτε στις προσεχείς.

Στη ΔΕΘ ο σκορπιός κέντρισε για μια ακόμη φορά την ράχη του αλλά ίσως ο μιθριδατισμός να τον σώσει από τον θάνατο και να παραμείνει στην ημιθανή κατάσταση που βρίσκεται.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή