- Γράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ
Ο κ. Δρυμιώτης είναι ένας προβεβλημένος δημοσιογράφος της «Καθημερινής». Είναι επίσης, όπως διαβάζουμε στα άρθρα του, σύμβουλος επιχειρήσεων. Υπό τη διπλή του αυτή ιδιότητα βάζει πάντα τα δυνατά του για να αποδεικνύει τετραγωνικώς ότι όλα βαίνουν καλώς στη χώρα και ότι η κυβέρνηση μεριμνά για την πρόοδο του τόπου – δηλαδή, πάνω απ’ όλα, υποθέτουμε, των επιχειρήσεων στις οποίες τυγχάνει σύμβουλος.
Ο γράφων είχε την ευκαιρία να γνωριστεί με τις σπάνιες ικανότητες του κ. Δρυμιώτη παρακολουθώντας τον προ καιρού να επιχειρηματολογεί σε ένα πάνελ υπέρ της διατήρησης του υψηλού ΦΠΑ – για το καλό της εθνικής οικονομίας. Επικαλέστηκε εκεί το γεγονός ότι εκτός από τα 10 εκατομμύρια Έλληνες που κατοικούν στη χώρα μας, μας επισκέπτονται ετησίως περί τα 40 εκατομμύρια τουρίστες, που όντας πολλαπλάσιοι αριθμητικά, μας αφήνουν περισσότερα πληρώνοντας και αυτοί ΦΠΑ. Άρα, ας πληρώνουμε κι εμείς για να μην στερηθεί η χώρα το παχυλό αυτό έσοδο – προέχει η εθνική οικονομία, βλέπετε.
Φέρνοντας αυτό το σούπερ-ντούπερ επιχείρημα ο κ. Δρυμιώτης λησμόνησε τη μικρή λεπτομέρεια ότι οι Έλληνες μένουν σε αυτή την έρμη χώρα 365 μέρες το χρόνο, ενώ οι ξένοι τουρίστες περί τις 8. Αυτό σημαίνει ότι στους Έλληνες αναλογούν συνολικά περί τα 4 δις μέρες διαμονής, ενώ στους ξένους τουρίστες περί τα 320 εκατομμύρια, που θα πει ότι οι τελευταίοι καταβάλουν περί το 7% των συνολικών εσόδων του ΦΠΑ. Το επιχείρημα του κ. Δρυμιώτη καταλήγει, λοιπόν, στο να πληρώνει ο λαός το 93% στα τωρινά δυσθεώρητα ύψη, για να μη μειωθεί το 7% που πληρώνουν οι ξένοι.
Και μόνο αυτό το περιστατικό αρκεί για να χαρακτηρίσει τον κ. Δρυμιώτη σαν έναν από τους μπαγαπόντηδες του κεφαλαίου, που ξεχωρίζουν για ένα και μόνο προσόν: να σκαρφίζονται κάθε λογής σοφιστείες για να παρουσιάζουν αυτό που συμφέρει τα αφεντικά τους σαν συνολικό συμφέρον της κοινωνίας. Θα αφήσουμε όμως ήσυχους τους τουρίστες και θα ασχοληθούμε στη συνέχεια με ένα πιο σοβαρό θέμα: το πώς ο κ. Δρυμιώτης διαστρεβλώνει τα ζητήματα σχετικά με την τραγωδία των Τεμπών.
Λόγος γίνεται συγκεκριμένα για το άρθρο του κ. Δρυμιώτη «Η δύναμη της λογικής», δημοσιευμένο στην «Καθημερινή» στις 21.9.2025.
«Έχω γράψει αρκετές φορές», ξεκινά ο κ. Δρυμιώτης, «για το δυστύχημα των Τεμπών. Χωρίς να έχω καμία πρόσθετη πληροφορία ή γνώση, από την πρώτη στιγμή υποστήριξα ότι η ιστορία με το παράνομο φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας δεν στέκει στη “βάσανο της λογικής”, όπως λέγαμε εμείς οι παλαιοί».
Μια βαρυσήμαντη δήλωση! Πόσω μάλλον όταν προέρχεται από έναν σχολιαστή που –όπως με σεμνότητα μας πληροφορεί ο ίδιος ο κ. Δρυμιώτης στο βιογραφικό του– «αναγνωρίζεται, δικαιωματικά, ως ένας από τους πιο έγκυρους και αξιόπιστους πολιτικούς αναλυτές της εποχής μας»1. Πώς όμως αποδεικνύεται με τη «βάσανο της λογικής» η δήλωση;
Ένα λαμπρό δείγμα βρίσκουμε παρακάτω όταν ο εγκυρότατος σχολιαστής μας καταρρίπτει ως «παραμύθια» των «ψεκασμένων» και των «συνωμοσιολόγων» την υπόθεση του ξυλολίου, του παράνομου φορτίου που εικάζεται ότι μπορεί να υπήρχε στην εμπορική αμαξοστοιχία. Εδώ παραθέτει πρώτα ένα απόσπασμα από άρθρο στην «Εφ Συν»:
«Σύμφωνα», γράφει, «με την πλέον “έγκυρη” αντιπολιτευόμενη εφημερίδα, την “ΕφΣυν” (5/5/2024): «[…] Με ξυλόλιο νοθεύονται τα καύσιμα, γιατί είναι φτηνό – ένας τόνος ξυλολίου κοστίζει 200 ευρώ, ενώ το χιλιόλιτρο της βενζίνης κυμαίνεται γύρω στα 1.500. Συνεπώς, η Μαφία των Καυσίμων αποκομίζει τεράστια κέρδη από τη νόθευση των καυσίμων με ξυλόλιο, όταν μάλιστα αυτό δεν είναι ανιχνεύσιμο, ακόμα και αν αποτελεί το 30 ή και το 40% της βενζίνης που βάζουμε στο όχημά μας. […]».
Και ο κ. Δρυμιώτης σχολιάζει ως εξής αυτό το απόσπασμα:
«Παρακαλώ την προσοχή σας. Έστω ότι η εμπορική αμαξοστοιχία κουβαλούσε 25 τόνους λαθραίο ξυλόλιο, μυθική αξία 25 x 200 = 5.000 ευρώ!!! Ακριβώς λόγω της μυθικής αξίας, θορυβήθηκε ο λαθρέμπορος, τηλεφώνησε στον Μητσοτάκη, ο οποίος διέταξε τον Τριαντόπουλο και τον Αγοραστό να πάνε αμέσως στον τόπο του “εγκλήματος” και να μπαζώσουν τον χώρο, ώστε να καλυφθούν όλα τα ίχνη. Αυτά έγραφα στις 2/3/2025 στη στήλη αυτή με τίτλο “Συγκάλυψη και Μπάζωμα”. Τώρα, που μάθατε τη “μυθική” αξία του λαθραίου καυσίμου, πόσο λογική σας φαίνεται η θεωρία αυτή;»
Ακριβώς έτσι! Αυτό κατάλαβε ο κ. Δρυμιώτης από το άρθρο στην «Εφ Συν». Ότι οι υποθετικοί μας λαθρέμπορες ταράχτηκαν από την απώλεια του φορτίου του ξυλολίου και γι’ αυτό έσπευσαν να απαιτήσουν το μπάζωμα του χώρου! Αναρωτιέται μόνο κανείς, αν οι «δικαιωματικά πιο έγκυροι σχολιαστές της εποχής μας» βασανίζουν και βιάζουν έτσι τη στοιχειώδη λογική, πώς θα τη βασανίζουν και θα τη βιάζουν οι λιγότερο έγκυροι!
Κατ’ αρχήν, το άρθρο στην «Εφ Συν» δεν εξηγεί γιατί θορυβήθηκαν οι λαθρέμποροι. Εξηγεί γιατί το λαθρεμπόριο του ξυλολίου είναι επικερδές και κάποιοι μπορεί να επιδίδονται σε αυτό. Από τα παρατιθέμενα στοιχεία προκύπτει ότι το όφελος από τους 25 τόνους που μπορεί να μετέφερε η αμαξοστοιχία ανερχόταν σε 1300 (η διαφορά της τιμής των δυο υλικών / τόνο) Χ 25 = 32.500 ευρώ. Και αν δεχτούμε ότι οι λαθρέμποροι μεταφέρουν 100 τέτοια φορτία ετήσια, προκύπτει ένα διόλου ευκαταφρόνητο κέρδος 3.250.000 ευρώ.
Από κει και πέρα, η «Εφ Συν» φυσικά δεν ισχυρίστηκε ότι ο λόγος της ταραχής των λαθρεμπόρων ήταν η απώλεια του φορτίου. Πέρα από την αποκάλυψη του λαθρεμπορίου (κακούργημα για ποσά άνω των 150.000 ευρώ), οι εμπλεκόμενοι θα βρίσκονταν αντιμέτωποι με σωρεία κακουργημάτων αναφορικά με το δυστύχημα των Τεμπών: διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών με δόλο, θανατηφόρα έκθεση των επιβατών που κάηκαν από τη φωτιά, κοκ. Ήταν ή όχι όλα αυτά λόγος για να θέλουν να κουκουλώσουν το ζήτημα;
Για να αδυνατεί να θέσει κανείς αυτό το εντελώς προφανές και στοιχειώδες ερώτημα, δυο τινά μπορεί να συμβαίνουν. Ή είναι ανόητος και αφελής σαν βρέφος, κάτι που δεν ισχύει με τον κ. Δρυμιώτη. Ή έχει όντως κάποια παρασκηνιακή γνώση ότι ισχύει αυτό που απατηλά αμφισβητεί και χύνει γύρω το μελάνι του σαν πονηρή σουπιά για να θολώνει τα νερά.
Θα δώσουμε, όμως, μια πίστωση χρόνου στον κ. Δρυμιώτη, για να μας εξηγήσει ποιο από τα δυο συμβαίνει ή αν υπάρχει κανένα τρίτο ενδεχόμενο. Παραλείποντας μια σειρά ακόμη ανοησίες και κομπασμούς στο άρθρο, θα σταθούμε στο κύριο ζήτημα που προσπαθεί να θολώσει: το ζήτημα της προέλευσης της πυρόσφαιρας.
Ο κ. Δρυμιώτης αναμενόμενα υποστηρίζει ότι η έκρηξη προήλθε από την εξαέρωση των ελαίων σιλικόνης. Παραθέτει σχετικά ένα απόσπασμα άρθρου του: «Αν απορρίψουμε την εκδοχή ότι υπήρχε λαθραίο εύφλεκτο υλικό στην εμπορική αμαξοστοιχία, όπως όλα δείχνουν, τότε η μόνη δυνατή εξήγηση για την πυρόσφαιρα είναι ότι αυτή προήλθε από την εξαέρωση των λαδιών σιλικόνης που υπήρχε στους μετασχηματιστές της μηχανής της επιβατικής αμαξοστοιχίας!»
Στη συνέχεια, αφού εξαίρει για άλλη μια φορά τη βαθιά λογική του –«Απλά έχω μάθει να αναλύω με τη λογική τα κείμενα που διαβάζω»–, επικαλείται, για του λόγου το αληθές, ένα καίριο απόσπασμα από την Έκθεση του ΕΟΔΑΣΑΑΜ:
«Στο Πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ περιγράφεται ένα γεγονός το οποίο έχει αποτυπωθεί σε video: “148. Περίπου 2 δευτερόλεπτα μετά την αρχική ανάφλεξη, ξεκινά η δεύτερη φάση, κατά την οποία εμφανίζεται μια νέα στήλη φωτιάς, που κινείται βόρεια, απομακρυνόμενη από την αρχική πύρινη σφαίρα της πρώτης φάσης. Αυτή η νέα στήλη φωτιάς τροφοδοτεί την αρχική πύρινη σφαίρα, με αποτέλεσμα να διπλασιαστεί σχεδόν το μέγεθός της, φτάνοντας σε διάμετρο 80 μέτρων, περίπου 4 δευτερόλεπτα μετά την ανάφλεξη”…»
Και ο κ. Δρυμιώτης ερμηνεύει ως εξής αυτό το απόσπασμα:
«Σύμφωνα με τους Νόμους της Φυσικής, αφού η πυρόσφαιρα ταξιδεύει βόρεια, σημαίνει ότι έχει την κατεύθυνση της επιβατικής αμαξοστοιχίας η οποία ταξίδευε προς Βορρά! Σε μια μετωπική σύγκρουση όλα τα κινητά αντικείμενα εκτοξεύονται (λόγω αδρανείας) προς τη φορά της κίνησης. Αρα και τα υγρά που προκάλεσαν τη φωτιά πρέπει να βρίσκονταν στην επιβατική αμαξοστοιχία. Αυτά είναι στοιχειώδης Φυσική και τεκμηριώνουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η φωτιά ξεκίνησε από το επιβατικό τραίνο. Σήμερα με τα τελευταία πορίσματα της πυροσβεστικής κ.α., είναι απολύτως τεκμηριωμένο ότι η πυρόσφαιρα δεν προήλθε από την εμπορική αμαξοστοιχία αλλά από την επιβατική. Τελείωσαν τα παραμύθια. Μήπως τώρα πρέπει να αρχίσει ένας άλλος αγώνας; Ο αγώνας για τη δικαίωση των αδικημένων και την τιμωρία των ψεκασμένων».
Έτσι, λοιπόν! Ο κ. Δρυμιώτης θα δικαιώσει τη μνήμη των θυμάτων και θα τιμωρήσει τους πραγματικούς ενόχους, που διέδωσαν κακόβουλα ότι υπήρξε τάχα συγκάλυψη από τη την κυβέρνηση! Τα θύματα των Τεμπών μπορεί να αισθάνονται πλέον ήσυχα και δικαιωμένα!
Για να αισθανθούν έτσι όμως θα πρέπει πρώτα να απαντηθεί ένα ερώτημα: Το παρατιθέμενο απόσπασμα από το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ και ο τρόπος που το ερμηνεύει και τα συμπεράσματα που εξάγει από αυτό ο κ. Δρυμιώτης είναι συμβατά μεταξύ τους;
Αυτό είναι ένα κρίσιμο, καθοριστικό ερώτημα, γιατί το συγκεκριμένο σημείο της Έκθεσης του ΕΟΔΑΣΑΑΜ περιγράφει με αδιαμφισβήτητη ακρίβεια το τι ακριβώς συνέβη, πώς εξελίχθηκε η πύρινη σφαίρα – χωρίς βέβαια να διευκρινίζει και το γιατί. Και ο καθένας θα δει ότι η ερμηνεία του κ. Δρυμιώτη δεν είναι συμβατή με την περιγραφή της Έκθεσης. Η Έκθεση μιλά για δυο στάδια, που συνδέονται μάλιστα με δυο διαφορετικές στήλες φωτιάς, ενώ ο κ. Δρυμιώτης αντιμετωπίζει την πυρόσφαιρα σαν ένα αυτονόητα ενιαίο γεγονός.
Ο κ. Δρυμιώτης επικαλείται το γεγονός ότι η πυρόσφαιρα κινήθηκε βόρεια για να συμπεράνει ότι «τα υγρά που προκάλεσαν τη φωτιά πρέπει να βρίσκονταν στην επιβατική αμαξοστοιχία. Αυτά είναι στοιχειώδης Φυσική και τεκμηριώνουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η φωτιά ξεκίνησε από το επιβατικό τραίνο».
Αυτό είναι λογικό και ως εδώ μπορεί να συμφωνήσουμε μαζί του. Η φωτιά μπορεί όντως να ξεκίνησε έτσι. Το αληθινό ερώτημα είναι: Η αιφνίδια ενίσχυση της πυρόσφαιρας που παρατηρείται μετά τα 2 δευτερόλεπτα οφείλεται στην ίδια αρχική πηγή;
Χωρίς να είμαστε ειδικοί θα μας επιτραπεί να εκφράσουμε τις αμφιβολίες μας γι’ αυτό. Η μεγέθυνση της πυρόσφαιρας από τα 42 στα 80 μέτρα, επειδή μιλάμε για όγκους, σημαίνει οκταπλασιασμό της έντασης του αρχικού συμβάντος. Εύλογα, λοιπόν, γεννιέται η υποψία ότι ενώ η φωτιά μπορεί να ξεκίνησε από τα έλαια σιλικόνης στην επιβατική αμαξοστοιχία, ενισχύθηκε δραματικά από κάποιο άλλο υλικό που υπήρχε στην εμπορική.
Επιπλέον, στην Έκθεση του ΕΟΔΑΣΑΑΜ γίνεται λόγος όχι μόνο για δυο στάδια της πυρόσφαιρας αλλά και ότι μετά το 7ο-8ο δευτερόλεπτο «Δύο ξεχωριστές “λίμνες” φωτιάς συνεχίζουν να καίνε στο επίπεδο του εδάφους αφού οι πύρινες σφαίρες του 1ου και του 2ου σταδίου σβήσουν, υποδεικνύοντας την έναρξη ενός νέου, τρίτου σταδίου» (150). Από αυτές τις δυο διακριτές φωτιές η πρώτη και πιο ασθενική είναι εκείνη κοντά στο σημείο που ξεκινά αρχικά η πυρόσφαιρα, ενώ η άλλη στην ακριβώς αντίθετη άκρη είναι η κατά πολύ πιο ισχυρή και μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας (151-154). Η Έκθεση περιλαμβάνει δυο Εικόνες, 29 και 31, που τεκμηριώνουν πέρα από κάθε αμφιβολία τα παραπάνω. Εξηγεί δε τη δεύτερη φωτιά από μια παραπέρα σύγκρουση, ανάμεσα στο βαγόνι του εστιατορίου και τα επόμενα βαγόνια της εμπορικής, αφού εκτροχιάστηκαν οι μηχανές.
Όλα αυτά δεν συνάδουν με ένα μοναδικό γεγονός, που θα είχε σαν μόνη πηγή τα έλαια σιλικόνης. Και δημιουργούν το λιγότερο εύλογα ερωτήματα για το αν το φούντωμα της πυρόσφαιρας στη δεύτερη φάση μπορεί να αποδοθεί στην αρχική πηγή. Ο κ. Δρυμιώτης, που έχει και θετική παιδεία –το βιογραφικό του αναφέρει ότι σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο ΕΜΠ– θα όφειλε έστω να μας εξηγήσει: γιατί το να θέτει κανείς τέτοια ερωτήματα είναι «συνωμοσιολογία», όπως διακαώς υποστηρίζει.
Από κει και πέρα, υπάρχουν όχι λίγα γνωστά πράγματα σχετικά με τα Τέμπη που δημιουργούν παραπέρα υπόνοιες. Το μπάζωμα είναι ένα από αυτά. Το Χημείο του Κράτους εντόπισε ξυλόλιο σε 12 από τα 28 δείγματα που εξέτασε και η αδέκαστη Δικαιοσύνη δεν έχει δείξει ως τώρα κανένα ενδιαφέρον γι’ αυτό το εύρημα. Τα βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας από τον Πλαταμώνα βρέθηκαν όλως τυχαίως 2 χρόνια μετά τη σύγκρουση, όταν ακριβώς έβγαιναν τα πορίσματα· εκείνο που δεν βρέθηκε ποτέ ήταν τα βίντεο από το φόρτωμα της εμπορικής. Και φυσικά, κυβέρνηση και δικαιοσύνη αρνούνται πεισματικά τη διενέργεια τεστ για την αιτία θανάτου των θυμάτων, σαν να φοβούνται τι μπορεί να προκύψει από αυτά τα τεστ.
Βέβαια, θα ήταν μάταιο να περιμένουμε από τον κ. Δρυμιώτη να ενδιαφερθεί για όλες αυτές τις πλευρές. Το ίδιο το άρθρο του, με τις πομπώδεις ανοησίες του, ενισχύει τις υπόνοιες του κουκουλώματος. Αν η κυβέρνηση έλεγε την αλήθεια, οι απολογητές της θα ήταν σε θέση να παρουσιάσουν κάτι καλύτερο σε υπεράσπισή της.
*Ο Χρήστος Κεφαλής είναι χημικός και συγγραφέας.
1 «Ανδρέας Δρυμιώτης», https://justanumber.gr/writer/andreas-drymiotis/.
