Είναι ώρα να συζητήσουμε περί συνεργασίας προοδευτικών κομμάτων

Η ανάπτυξη κομματικών συνεργασιών στον προοδευτικό χώρο θα αλλάξει το πολιτικό παράδειγμα της διακυβέρνησης, θα ανοίξει νέους ορίζοντες, θα ανανεώσει την ομορφιά και τη γοητεία της πολιτικής, θα φέρει την Ελλάδα σε νέους δημιουργικούς καιρούς.

by Times Newsroom
  • Του Νίκου Τσούλια

Τα τρία βασικά μηνύματα που – κατά τη γνώμη μου – προέκυψαν από τις πρόσφατες ευρωεκλογές είναι τα εξής: α) η μικρή συμμετοχή των πολιτών, που αποτελεί πλήγμα στη λειτουργία της δημοκρατίας, β) η στρατηγικού χαρακτήρα ήττα της διακυβέρνησης της Ν.Δ., που οριστικοποιεί το τέλος της κυριαρχίας της και γ) η μη ανάδειξη ισχυρής αξιωματικής αντιπολίτευσης, που σωρευτικά για ακόμα μια φορά καταδεικνύει ένα νέο μόνιμο (;) στοιχείο και στην άσκηση της πολιτικής διακυβέρνησης.

Τούτων δοθέντων, είναι ανάγκη να συζητηθούν οι νέες κοινωνικές, πολιτικές και ιδεολογικές τάσεις υπό το μείζον διακύβευμα της κυβερνησιμότητας, γιατί πολύ απλά τουλάχιστον τα μη κόμματα διαμαρτυρίας υπάρχουν και νοηματοδοτούνται για να κυβερνήσουν.

Το ευρύτερο πολιτικό τοπίο στην Ευρώπη – τόσο στις εθνικές εκλογές των κρατών όσο και στις ευρωεκλογές – εδώ και αρκετά χρόνια κινείται στον αστερισμό των κομματικών συνεργασιών για τη δημιουργία κυβερνήσεων. Οι μονοκομματικές διακυβερνήσεις φαίνεται ότι κλείνουν τον κύκλο τους τουλάχιστον για τον ορατό πολιτικό ορίζοντα.

Ο λόγος είναι απλός. Τα εθνικά, ευρωπαϊκά, κοινωνικά, οικονομικά κλπ ζητήματα απαιτούν ευρείες συναινέσεις, γιατί πολύ απλά είναι πολυσύνθετα, δύσκολα και πρωτόγνωρα. Επιπλέον, η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και η παγκοσμιοποίηση έχουν ρευστοποιήσει, απομειώσει και μετασχηματίσει τη δυναμική των παραδοσιακών εθνικών – κρατικών πολιτικών. Οι νέες γεωπολιτικές των ισχυρών δυνάμεων (ΗΠΑ, Κίνα, Ε.Ε., Ρωσία, Ινδία κλπ), οι περιφερειακές διενέξεις (και στη γειτονιά μας) και οι συνεχιζόμενοι πόλεμοι (ακόμα και μέσα στην γηραιά ήπειρο), ο σκληρός οικονομικός ανταγωνισμός, η όλο και εντεινόμενη συσσώρευση του κεφαλαίου και οι πολλαπλές και διαρκώς αυξανόμενες ανισότητες έχουν ήδη αλλάξει το διεθνές συγκείμενο. Μπορεί το σχήμα διακυβέρνησης της χώρας μας να παραμένει ίδιο, όπως ήταν εδώ και μισό αιώνα;

Η ανάγκη για διακομματικές συνεργασίες – και αναφέρομαι στον προοδευτικό χώρο – έχει πλέον τεθεί. Δεν έχουμε ιστορικά προηγούμενα πολιτικής και κομματικής συνεργασίας για τη διακυβέρνηση – παρά μόνο υπό την πίεση της οικονομικής κρίσης και της οιονεί χρεωκοπίας της χώρας – και ήταν συνεργασίες που συκοφαντήθηκαν, για λόγους είτε τεκμηριωμένους είτε ατεκμηρίωτους, και πάντως στην κοινωνία καταγράφηκαν ως «κακές παρενθέσεις».

Επομένως, ως πρώτο στοιχείο απαιτείται η καλλιέργεια κουλτούρας συνεργασιών, που θα έχει όμως ιδεολογικό και πολιτικό περιεχόμενο σύνθεσης, συμπερίληψης και κοινωνικής δυναμικής. Πρέπει να ανακαλύψουμε την πραγματική έννοια του διαλόγου – μακριά από τους μονολόγους, τους δογματισμούς, της κατοχής της μοναδικής αλήθειας – και να ανοίξουμε το πραγματικό σύμπαν του, που είναι στον αστερισμό της συναίνεσης, της μετριοπάθειας, της συνεργασίας, της σχετικοποίησης του κομματικού λόγου και κυρίως στις συμφωνίες επί των βασικών πολιτικών, κοινωνικών και ιδεολογικών επιλογών και φυσικά πάντα με όρους και συνθήκες κοινωνίας και όχι με κινήσεις κορυφής!

Κατά τη γνώμη μου, οι αντιλήψεις της κομματικής συνεργασίας θα απελευθερώσουν νέες δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας, θα φέρουν τους νέους και τις νέες στο προσκήνιο, γιατί μπορούν να εκφράσουν καλύτερα τους αυριανούς καιρούς της ψηφιακότητας και των ευρέων πολιτιστικών μετασχηματισμών. Ταυτόχρονα, θα αποκτήσει νέο περιεχόμενο τόσο η ίδια η πολιτική όσο και η δημοκρατία. Γιατί ο ουσιαστικός διάλογος είναι αυτός που μπορεί να διαμορφώσει ένα δημιουργικό μέλλον.

Η πολιτική είναι η πεμπτουσία του δημόσιου χώρου. Εδώ έγκειται και η γοητεία της. Διαμορφώνει το δημόσιο χώρο, τους θεσμούς. Ο λόγος της είναι καθολικός και (οφείλει να) είναι παιδαγωγικός. Συνδιαλέγεται άμεσα με την κοινωνία, με τον λαό, με τις συλλογικότητες. Διαμορφώνει και παίρνει τις αποφάσεις, που επηρεάζουν σημαντικά άμεσα αλλά και προοπτικά τις ζωές μας και το μέλλον της χώρας μας. Φυσικά, το πως θα ανοίξει και πως θα προσδιοριστεί η συνεργασία έχει καθοριστική σημασία. Απαιτεί ήπιο δημιουργικό λόγο και στόχευση στον πολιτικό πυρήνα της. Απαιτεί Τέχνη!

Συμπερασματικά και ως πρώτη κατάθεση σχετικού προβληματισμού, η ανάπτυξη κομματικών συνεργασιών στον προοδευτικό χώρο θα αλλάξει το πολιτικό παράδειγμα της διακυβέρνησης, θα ανοίξει νέους ορίζοντες, θα ανανεώσει την ομορφιά και τη γοητεία της πολιτικής, θα φέρει την Ελλάδα σε νέους δημιουργικούς καιρούς.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com