- Γράφει η ΑΡΓΥΡΩ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ
Ο Λοβέρδος στη ΝΔ: Η πολιτική ως καριέρα χωρίς ιδεολογικό διαβατήριο Ο Ανδρέας Λοβέρδος ήταν πάντα ένας πολιτικός με φιλοδοξίες. Από τα υπουργεία του ΠΑΣΟΚ μέχρι την προσπάθειά του να κατακτήσει την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής, είχε καταστήσει σαφές ότι έβλεπε τον εαυτό του σε πρώτο ρόλο. Δεν τον ενδιέφερε να είναι κομπάρσος σε κανένα έργο ή θα έπαιζε πρωταγωνιστής, ή θα έφτιαχνε δικό του σκηνικό.
Όταν απέτυχε το 2021 να πείσει τους ψηφοφόρους του χώρου του, φάνηκε καθαρά ποιοι τον στήριζαν και προς τα πού έγερνε η πλάστιγγα. Σήμερα, το σενάριο απλώς ολοκληρώνεται με την είσοδό του στη Νέα Δημοκρατία.
Η ιδεολογία με ημερομηνία λήξης
Η μεταγραφή του δεν μοιάζει με πολιτική πράξη, αλλά με επαγγελματική επιλογή καριέρας. Σαν να μην υπάρχει κόμμα, αλλά εταιρεία που προσφέρει προοπτική ανέλιξης. Ο Λοβέρδος ποτέ δεν έκρυψε την ακατάπαυστη ανάγκη του για σκηνή και προβολή το ερώτημα δεν ήταν «πού ανήκει», αλλά «πού θα φανεί».
Κι όταν προανήγγειλε την «επιστροφή στην κεντρική πολιτική σκηνή», το μόνο βέβαιο ήταν πως θα επιστρέψει με κάθε κόστος, όχι πως θα επιστρέψει εκεί όπου τον τοποθετεί η ιδεολογία του.
Η ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ με μπλε γραβάτα;
Εδώ προκύπτει το καίριο ερώτημα: ποια ΝΔ κυβερνά σήμερα; Η κλασική, δεξιά, φιλελεύθερη παράταξη; Ή ένα υβρίδιο που μαζεύει πρώην πράσινους υπουργούς, πρόσωπα με διαδρομές στον κεντρώο χώρο και πολιτικούς που αλλάζουν στρατόπεδο όπως αλλάζουν πουκάμισο; Με τόσες μετακινήσεις, εύλογα αναρωτιέται κανείς: μήπως στην πραγματικότητα δεν έφυγε ποτέ το ΠΑΣΟΚ από την εξουσία, αλλά απλώς άλλαξε σήμα και χρώμα;
Οπορτουνισμός με υπογραφή
Η περίπτωση Λοβέρδου είναι η επιτομή του πολιτικού οπορτουνισμού. Μια κίνηση που δείχνει ξεκάθαρα πως η μόνη πραγματική σταθερά είναι η καρέκλα. Ιδεολογίες, ταυτότητες, πολιτικές παραδόσεις; Για πολλούς πολιτικούς της γενιάς του μοιάζουν με ξεπερασμένα εργαλεία. Αυτό που μετράει είναι η «ευελιξία» δηλαδή η ικανότητα να μετακινείσαι από το ένα κόμμα στο άλλο με άνεση, βαφτίζοντας την κίνηση «νέα αρχή».
Η συνέχεια της καριέρας, όχι της παράταξης
Ας μην έχουμε αυταπάτες: ο Λοβέρδος δεν πήγε στη ΝΔ για να υπηρετήσει μια ιδεολογία, αλλά για να σώσει την πολιτική του συνέχεια. Και η ΝΔ, από την πλευρά της, δεν τον υποδέχθηκε για να ενισχύσει την «παράταξη», αλλά για να επιβεβαιώσει το ρόλο της ως πολυσυλλεκτικός μηχανισμός εξουσίας. Ένα κόμμα που δεν ορίζεται πια από την ιδεολογική του ταυτότητα, αλλά από την ικανότητά του να συγκεντρώνει πρόσωπα, καριέρες και φιλοδοξίες κάτω από το ίδιο σήμα.
Κι έτσι, η εικόνα είναι ξεκάθαρη: η πολιτική στην Ελλάδα του 2025 δεν είναι διαμάχη ιδεών αλλά ένα παιχνίδι επιβίωσης. Το πουκάμισο αλλάζει χρώμα, η φιλοδοξία παραμένει ίδια.
