″Σταθερός” παράγων η αστάθεια στην Λιβύη

Ποιος θέλει να ανοίξει ξανά την υπόθεση Λόκερμπι;

by ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Η αστυνομία και οι ερευνητές εξετάζουν τι έχει απομείνει από το θάλαμο πτήσης του Pan Am 103 σε ένα χωράφι στο Lockerbie, Σκωτία, 22 Δεκεμβρίου 1988. (π.χ. φωτογραφία: AP)

  • ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ασχολούμαστε συχνά την τελευταία περίοδο με την Λιβύη, ιδαίτερα- ξανά- από τότε που η Τουρκία υπέγραψε με την κυβέρνηση ”Εθνικής Ενότητας” της Τρίπολης το τουρκολιβυκό Μηνημόνιο το 2019, στο οποίο Τούρκοι και Λίβυοι ”οικειοποιήθηκαν” ένα μεγάλο μέρος Θαλάσσιων ζωνών ελληνικών συμφερόντων, γεγονός που επαναλήφθηκε πρόσφατα, το 2022, με νέες συμφωνίες μεταξύ τους. Πέραν αυτού του ιδιαίτερου ”τριγώνου” Ελλάδας- Τουρκίας-Λιβύης, στην χώρα ”παίζουν πολιτικό παιχνίδι” κι΄άλλες -Μεγάλες- δυνάμεις. Θα αναφερθούμε εδώ στο τωρινό συμβάν:

Ποιος θέλει να ανοίξει ξανά την υπόθεση Λόκερμπι; (Lockerbie)

Κάποιος θέλει να ανοίξει ξανά την υπόθεση Λόκερμπι. Πρόκειται για την επίθεση το 1988 στην πτήση 103 της αεροπορικής εταιρείας “Pan Am”, όπου σκοτώθηκαν 270 άνθρωποι, κυρίως Αμερικανοί πολίτες, στη Σκωτία.
Άγνωστοι απήγαγαν στην Τρίπολη τον Αμπού Αγίλα Μοχάμαντ Μασούντ, έναν πρώην πράκτορα των μυστικών υπηρεσιών που θεωρείται ύποπτος για την κατασκευή της βόμβας που χρησιμοποιήθηκε στην τρομοκρατική επίθεση. Αυτό ανακοίνωσε η οικογένεια του πρώην Λίβυου αξιωματικού, καταγγέλλοντας τη «σιωπή» των αρχών που, μάλιστα, δεν αποκάλυψαν λεπτομέρειες. Ποιος και γιατί απήγαγε τον Mασούντ, ο οποίος φαίνεται να βρίσκεται υπό κράτηση εδώ κι ένα χρόνο;

Κλειστός ο φάκελος της υπόθεσης, ή, μήπως όχι;

Η υπόθεση χρονολογείται από το 1988 όταν μια βόμβα εξερράγη στο αεροσκάφος των ΗΠΑ, το οποίο συνετρίβη στο χωριό Λόκερμπι της Σκωτίας, σκοτώνοντας και τους 259 επιβάτες και 11 κατοίκους της περιοχής. Ο φάκελος έκλεισε το 2008, όταν η τότε Λιβυκή Τζαμαχίριγια του συνταγματάρχη Mουαμάρ Καντάφι παραδέχτηκε την ευθύνη και κατέβαλε μέγιστη αποζημίωση στις οικογένειες των θυμάτων.

Όμως, δώδεκα χρόνια αργότερα, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατέθεσε ποινική μήνυση κατά του Mασούντ, με την υποψία ότι είχε συναρμολογήσει τη συσκευή που ανατίναξε την πτήση 103 της Pan Am. Όχι μόνο αυτό. Σύμφωνα με τη δικαιοσύνη των ΗΠΑ, ο Mασούντ συμμετείχε επίσης στη βομβιστική επίθεση στο νυχτερινό κέντρο LaBelle στο Βερολίνο, στη Δυτική Γερμανία, το 1986, όπου σκοτώθηκαν δύο Αμερικανοί στρατιωτικοί και ένας Τούρκος πολίτης.

Τον Νοέμβριο του 2021, η υπουργός Εξωτερικών της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας (GUN) που εδρεύει στην Τρίπολη, Ναγιάλα αλ Μανγκούς, παραδέχτηκε σε συνέντευξή της στον βρετανικό τηλεοπτικό σταθμό BBC ότι η Λιβύη θα μπορούσε να εκδώσει τον Mασούντ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ταυτόχρονα με τη συνέντευξη της Μανγκούς, ο πρωθυπουργός της Λιβύης Αμπντουλχαμίντ Ντμπέιμπα ζήτησε να ανοίξει ξανά ο φάκελος και να λογοδοτήσουν όσοι εμπλέκονται στην «υπόθεση που προκάλεσε τόσα δεινά».

Οι υποψίες για την απαγωγή στις πολιτοφυλακές

Σύμφωνα με δήλωση που αποδίδεται στα μέλη της οικογένειας του Mασούντ, άγνωστοι ένοπλοι εισέβαλαν στο σπίτι της οικογένειας στην περιοχή Abu Salim στη μέση της νύχτας, μεταφέροντας τον πρώην πράκτορα πληροφοριών που καταζητείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε άγνωστο προορισμό με δύο οχήματα.

Η εν λόγω περιοχή βρίσκεται υπό τον έλεγχο της πολιτοφυλακής Ghaniwa, με επικεφαλής τον Abdelghani al Kikli, έναν από τους πιο ισχυρούς και γνωστούς πολιτοφύλακες που κυκλοφορούν. Ο ίδιος είναι πρώην επικεφαλής της Κεντρικής Δύναμης Ασφαλείας του Aμπού Σαλίμ, μιας πρώην πολιτοφυλακής που δημιουργήθηκε μετά το 2011 σε μια από τις πολυπληθέστερες συνοικίες της πρωτεύουσας.

Σήμερα η πολιτοφυλακή Ghaniwa είναι μέρος της Αρχής Υποστήριξης Σταθερότητας (Ass), μιας υπηρεσίας ασφαλείας που δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο του 2021 και η οποία θεωρείται το «μακρύ χέρι» του πρωθυπουργού Dabaiba.

Για το θέμα που προέκυψε,επισήμως διαμαρτύρονται όλες οι πλευρές.Το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της Λιβύης ανέφερε σε δελτίο Τύπου ότι η υπόθεση της βομβιστικής επίθεσης στο Λόκερμπι το 1988 «έκλεισε πλήρως πολιτικά και νομικά, σύμφωνα με τη συμφωνία που συνήφθη μεταξύ της Λιβύης και των Ηνωμένων Πολιτειών το 2008». Και η Βουλή των Αντιπροσώπων που εδρεύει στο Τομπρούκ της ανατολικής Λιβύης,- στην οποία κυριαρχεί ο στρατηγός Χαλίφα Χαφτάρ-, ανακοίνωσε την «κατηγορηματική άρνηση» στις προσπάθειες να ανοίξει ξανά ο φάκελος και να παραδοθεί ο Μασούντ στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Όλοι αρνούνται ότι έχουν κάποια συμμετοχή, αλλά τότε ποιος ευθύνεται για αυτή την παράνομη σύλληψη στη Λιβύη;

Ο Abdel Moneim al Arfi, μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης από την πόλη Al Marj (ανατολική Λιβύη), δήλωσε στο ιταλικό ειδησιογραφικό πρακτορείο “Agenzia Nova” ότι «όσοι προσπαθούν να ανοίξουν ξανά την υπόθεση Λόκερμπι, είτε είναι στην Λιβύη είτε στο εξωτερικό, θέλουν να εκβιάσουν το λιβυκό κράτος».

Με μια πιο προσεκτική ματιά, διαπιστώνουμε ότι η πιο αξιόπιστη υπόθεση παραμένει ότι ο Mασούντ έχει απαχθεί από κάποιον που θέλει να αποκτήσει πλεονεκτήματα σε σχέση με τη Δύση, και ειδικότερα με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

The following two tabs change content below.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Μετά το τέλος των Γυμνασιακών του σπουδών από το Γυμνάσιο Αρρένων Καλλιθέας, σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Φλωρεντίας την περίοδο 1971-77. Στη συνέχεια αποφοίτησε από το Ελληνικό Μεσογειακό Κέντρο Αραβικών και Ισλαμικών Σπουδών και την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Εργάζεται στο ΥΠΕΧΩΔΕ. Στα χρόνια της 7χρονης δικτατορίας είχε ενεργό δράση στο φοιτητικό κίνημα καθώς και στον αντιστασιακό αγώνα από τις γραμμές του Π.Α.Κ. Γράφει άρθρα γνώμης, σχόλια, βιβλιοκριτική, επιφυλλίδες σε περιοδικά και εφημερίδες. Είναι τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας Παρόν, των περιοδικών Άρδην, Τετράδια, Λιμπρέτο και άλλων τοπικών εφημερίδων και εντύπων. Εργογραφία: Έχει συγγράψει τα βιβλία: «Η σκοτεινή πλευρά του ήλιου», εκδ. Οδυσσέας, μαρτυρία, 1989, «Βροχή στη Δαλματία, καφές στο Τίτογκραντ», νουβέλα, α΄ έκδοση Δελφίνι, 1997, β΄ έκδοση εκδόσεις Αντίκτυπος, 2006, «Ευρώπη των σχισμών», διηγήματα, εκδ. Ίνδικτος 2002, «2017-Η Ελλάδα υπό Νέο-Οθωμανική κατοχή», Εναλλακτικές εκδόσεις, 2009. "Αιθιοπία (Αβησσυνία), ένα μικρό Βυζάντιο στο Κέρας της Αφρικής", Γόρδιος , α' έκδοση Μάης 2016, β' έκδοση Δεκέμβρης 2016. Έχει συμμετοχή στα συλλογικά έργα: «Η ελληνική Ουτοπία», Εναλλακτικές εκδόσεις και Αιγαίον, 1993, «Vivere Pericolosamente. 26 ιστορίες από την Ιταλία», εκδ. Αντίκτυπος, 2005, «Έξι χρόνια κωμωδίας», πρόλογος σε ανατύπωση έκδοσης στη Φλωρεντία το 1973, Direct 2005, «Κεφαλονίτες και Ιθακήσιοι στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973», Αργοστόλι 2009. Έχει γράψει τον Πρόλογο στο βιβλίο της Γεωργίας Μπίρμπα: “Τα χρόνια που με σφράγισαν. Φοιτήτρια στην Ιταλία 1972-1979”, εκδόσεις ¨Φίλντισι”, Φθινόπωρο 2021.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή