Βάσει των στοιχείων, των δημοσκοπήσεων και των αναλύσεων που διακινούνται το τελευταίο διάστημα, η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από μια παρατεταμένη ασύμμετρη σταθερότητα. Από τη μία πλευρά, το πολιτικό σκηνικό δεν δείχνει τάσεις άμεσης ανατροπής όσον αφορά την πρωτοκαθεδρία, αλλά από την άλλη, η κοινωνική πίεση και ο έντονος κατακερματισμός της αντιπολίτευσης δημιουργούν ένα υποδόριο κλίμα φθοράς και αναδιάταξης.
Η Νέα Δημοκρατία συνεχίζει να διατηρεί ένα σταθερό και διψήφιο προβάδισμα σε όλες τις μετρήσεις. Παρά την απουσία κάποιου ισχυρού αντιπάλου που να απειλεί άμεσα την πρωτιά της, καταγράφεται μια σταδιακή πίεση και απώλειες. Η δυσαρέσκεια αυτή τροφοδοτείται κυρίως από την ακρίβεια, την καθημερινότητα και εσωκομματικές διαφοροποιήσεις, στέλνοντας ψηφοφόρους είτε στη δεξαμενή των αναποφάσιστων είτε προς τα δεξιά της.
Το ΠΑΣΟΚ δυσκολεύεται να εισπράξει μαζικά τη φθορά της κυβέρνησης και να κυριαρχήσει απόλυτα στον χώρο του Κέντρου. Πίσω από τους αριθμούς των δημοσκοπήσεων, η πολιτική ατζέντα πιέζεται από συγκεκριμένα μέτωπα. Παρά τις προβλέψεις του προϋπολογισμού για αυξήσεις μισθών και φορολογικές ελαφρύνσεις, η πίεση στο εισόδημα της μεσαίας τάξης παραμένει το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα. Θέματα όπως η κατάσταση στην Υγεία, οι μνήμες των Τεμπών και οι αγροτικές κινητοποιήσεις συντηρούν ένα κλίμα υπόκωφης έντασης. Με τα τρέχοντα δεδομένα, η επίτευξη αυτοδυναμίας στις επόμενες εθνικές εκλογές φαντάζει δύσκολη, γεγονός που ανοίγει από τώρα τη συζήτηση για το αν η χώρα θα οδηγηθεί σε κυβερνήσεις συνεργασίας (π.χ. ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) ή σε μια περίοδο πολιτικής αστάθειας.
Η εμφάνιση της ΕΛ.Α.Σ. και της Ελπίδας για τη Δημοκρατία διαλύει την εικόνα της «στασιμότητας» που υπήρχε στις αρχές του έτους. Πλέον, η φθορά της ΝΔ βρίσκει συγκεκριμένους υποδοχείς, η μάχη για την ηγεμονία στην αντιπολίτευση γίνεται πολυπολική και η πίεση προς την κυβέρνηση σε θέματα θεσμών και καθημερινότητας γίνεται πολύ πιο δομημένη. Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια φάση μετέωρης πολιτικής αναδιάταξης. Η κυβέρνηση διατηρεί τα ηνία λόγω έλλειψης εναλλακτικής πρότασης εξουσίας, η κεντροαριστερά αναζητά ακόμα τον βηματισμό της, και η κοινωνία εμφανίζεται κουρασμένη, αυξάνοντας τα ποσοστά της γκρίζας ζώνης (αναποφάσιστοι, αποχή) και των μικρότερων κομμάτων.
Timesnews.gr
