Με την Παναγιά αγκαλιά

«Δεν είναι ξένοι», έλεγε και ξαναέλεγε η μάνα. «Αδέλφια μας είναι και καλύτερα από αδέλφια θα γίνουν από δω και μπρος»

by ΗΛΙΑΣ ΛΙΑΜΗΣ

ΗΛΙΑΣ ΛΙΑΜΗΣ

Από την ανταλλαγή των πληθυσμών μας ειδοποίησαν πως στα μέρη μας, κάτω στην παραλία, θα καταφτάσουν πρόσφυγες με καΐκια. Παιδιά εμείς, είχαμε μαζευτεί εκεί κοντά στο Καραμπουρνάκι και περιμέναμε από το πρωί, τρυπώντας  με τη ματιά μας τον ορίζοντα, πότε θα φανούν οι ξένοι.

«Δεν είναι ξένοι», έλεγε και ξαναέλεγε η μάνα. «Αδέλφια μας είναι και καλύτερα από αδέλφια θα γίνουν από δω και μπρος».

Εμείς, καλά καλά, δεν είχαμε καταλάβει τι είχε γίνει. Τις προετοιμασίες, τις συζήτησης των μεγάλων, τις υποδείξεις του παπα Γρήγορη για το χρέος μας απέναντι στους κατατρεγμένους… Μόνο παράξενα και καινούργια πιάναμε στον αέρα και ετοιμαζόμαστε για καταστάσεις άγνωστες, περίεργοι και ανυπόμονοι για αυτά που θα συμβούν.

Μόλις είχε αρχίσει να δύει ο ήλιος, ο Θωμάς, ο πιο ανοιχτομάτης απ΄ όλους μας, φώναξε «νάτοι, νάτοι!» Κι αμέσως μετά, διακρίναμε κι εμείς μια σειρά από καΐκια, το ένα πίσω από το άλλο, απόκοσμη θαλάσσια πομπή και με το ντούκου ντούκου της μηχανής τους όλο να δυναμώνει. Ο παπα Γρηγόρης σήκωσε έναν ιστό. Αυτά άλλαξαν ρότα κι άρχισαν να κατευθύνονται προς εμάς. Καθώς το σχήμα τους μεγάλωνε, τόσο μεγάλωνε και η σιωπή, μέχρι που έφτασε ν΄ ακούγονται μόνον οι μακρινές μηχανές κι ο παφλασμός των μικρών κυμάτων στην αμμουδιά.

Σε λίγο, το πρώτο καΐκι έφτασε στα ρηχά κι ένα αλλόκοτο θέαμα μας άφησε όλους με ανοιχτό το στόμα: Στην πλώρη, μια όρθια εικόνα της Παναγίας στηριζόταν στα χέρια δύο ανδρών. Από τους υπόλοιπους, όσων τα χέρια έφταναν, ακουμπούσαν το εικόνισμα κι όσων τα χέρια δεν έφταναν, ακουμπούσαν τους μπροστινούς τους. Όλοι οι πρόσφυγες του καϊκιού είχαν γίνει μία μεγάλη αγκαλιά, ένας μεγάλος κόρφος, που μέσα του αναπαυόταν ό,τι πολυτιμότερο έφερναν από τα μέρη των προγόνων τους. Όταν τους πήγανε στα μέρη της Νέας Μηχανιώνας και τους δείξανε πού θα εγκατασταθούν, όλοι μαζί κι από τα άλλα καΐκια, σχημάτισαν πομπή κι ακουμπώντας ξανά ο ένας τον άλλον, με πρώτη την Παναγιά, έκαναν τον γύρο τού νέου τους τόπου. Μετά, σ΄ ένα μικρό παράπηγμα, σ΄ ένα νοητό κέντρο του ανύπαρκτου ακόμα οικισμού εγκατέστησαν την εικόνα και μόνον τότε άρχισαν να συζητούν και να σκάβουν τα πρώτα θεμέλια.

Πηγή: www.pemptousia.gr

The following two tabs change content below.

ΗΛΙΑΣ ΛΙΑΜΗΣ

Ο Ηλίας Λιαμής γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Οικουμενικό Ινστιτούτο του Bossey. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου και άρχισε την εκπόνηση της διδακτορικής του διατριβής. Το 2002 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο πεδίο της Νηπτικής Θεολογίας. Αμέσως μετά έγινες δεκτός ως υποψήφιος διδάκτωρ στο τμήμα Μουσικολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα τις σύγχρονες μουσικοπαιδαγωγικές μεθόδους. Παράλληλα με τις θεολογικές του σπουδές πήρες τα πτυχία πιάνου και ανώτερων θεωρητικών (αρμονίας, αντίστιξης και φούγκας) από το Ελληνικό Ωδείο, ενώ παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα μουσικολογίας και διεύθυνσης χορωδίας και ορχήστρας στην Αγγλία και την Ουγγαρία. Ορίστηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος μέλος της Συνολικής Επιτροπής Εορτασμού του Ιωβηλαίου Έτους (1998), μέλος της Συνοδικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων (2003), ενώ από το 2000 είναι μέλος της Συνοδικής Επιτροπής Χριστιανικής Αγωγής της Νεότητος και Πρόεδρος της Συνοδικής Υποεπιτροπής Καλλιτεχνικών Εκδηλώσεων. Υπό την τελευταία αυτή ιδιότητα, διοργάνωσε πλήθος εκδηλώσεων κα συνεδρίων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι πρόεδρος και ιδρυτικός μέλος του Ερευνητικού Ιδρύματος Πολιτισμού και Εκπαίδευσης (Ε.Ι.Π.Ε.) το οποίο εκπονεί ελληνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας. Αποτελεί μόνιμο συνεργάτη του Γραφείου Νεότητας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, ενώ μετέχει συστηματικά σε Σχολές Γονέων και σεμινάρια επιμόρφωσης κατηχητικών πολλών Ιερών Μητροπόλεων. Διδάσκει επί 25 έτη στην Ελληνογαλλική Σχολή "St Joseph", ως καθηγητής θεολόγος και μουσικός ενώ από το 2000 μέχρι το 2015 κατείχε την θέση του Υποδιευθυντή του Γυμνασίου. Ανέλαβε την αναδιοργάνωση της παιδικής χορωδίας της Σχολής η οποία συμμετείχε σε πλήθος εκδηλώσεων. Είναι συγγραφέας βιβλίων, κατηχητικών βοηθημάτων και θεατρικών παραστάσεων, οι οποίες έχουν παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Ίδρυμα "Μιχάλης Κακογιάννης", στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά κ.ά. Αρθρογραφεί συστηματικά, ενώ, επί εικοσιπενταετία, είναι και παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών με θέμα την ανάλυση θεμάτων Βιβλικής και Πατερικής Θεολογίας σε σχέση με τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή