Ο διχασμός της ανεργίας

Έχετε αναρωτηθεί άραγε πόσοι είναι οι άνεργοι που προκύπτουν από το κλείσιμο τόσων καταστημάτων, επιχειρήσεων και σε τι ηλικία είναι σήμερα αυτοί οι άνθρωποι;! Πώς θα ζήσουν, από εδώ και στο εξής και ποιος θα τους προσλάβει σε αυτή την ηλικία; Δυστυχώς κανείς, εάν δεν έχουν κάποιο γνωστό να μεσιτέψει!

  • ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΡΑΝΙΩΤΗ

Η ανεργία είναι ένα φαινόμενο που μαστίζει την κοινωνία μας έντονα κατά καιρούς, άλλοτε σε πολύ υψηλά ποσοστά κι άλλοτε σε πιο χαμηλά. Τα ποσοστά αυτά βασίζονται στις αναλύσεις των πολιτικών μας αλλά και των οικονομολόγων αναλυτών. Αυτοί λοιπόν. μέσα από τις μελέτες των εικονικών ψηφιακών προγραμμάτων με βάση την οικονομική κατάσταση της χώρας και σε απορρέουσες στατιστικές αυτών, αποφαίνονται και ορίζουν κάθε φορά τα ποσοστά της ανεργίας, στηριζόμενοι στη σύσταση και υλοποίηση των προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα με ολιγόμηνες συμβάσεις και σε παροχές μικροποσών κάλυψης ακρίβειας, σε λογαριασμούς χαμηλού εισοδήματος, ανακοινώνοντας έτσι συρρίκνωση τα τελευταία χρόνια, του φαινομένου της ανεργίας .

Ανταποκρίνονται όμως και στην πραγματικότητα όλα αυτά;

Όπως ορθώς αντιλαμβάνεστε, φυσικά και όχι! Τι φταίει… από πού να το πρωτοεξετάσουμε, πρώτα από όλα από τη δημόσια διοίκηση της χώρας και την κακοδιαχείριση αυτής, η οποία προέρχεται από όλους σχεδόν τους τομείς… όπου το σύστημα καταρρέει ακόμη και μέχρι σήμερα, και κυρίως από τα υπουργεία όπως π.χ. εργασίας, οικονομίας κι ανάπτυξης. Παιδείας, υγείας, περιβάλλοντος κ ενέργειας κ.ά.

Δυστυχώς οι συνέπειες δυσμενείς και με δυσάρεστες αλυσιδωτές εξελίξεις για τους πολίτες της χώρας και γενικά για όλη τη χώρα. Η κακοδιαχείριση ήταν και η βασική αιτία που έφτασε η χώρα μας στην οικονομική κρίση, πριν περίπου 10 χρόνια, αλλά και σε αυστηρή επιτήρηση οικονομικού ελέγχου αυτής μέσω των μνημονίων (ΔΝΤ).

Εξαιτίας των παραπάνω ενεργειών πολύ σοβαρή ήταν και παραμένει, η ασθένεια της ανεργίας… μια μάστιγα, που κατατρώει τα παιδιά της Χώρας μας καθημερινά, αφού το σύστημα της αν και πλέον απελευθερωμένο από κάθε έλεγχο του ΔΝΤ, όσο κι αν προσπαθεί με διεργασίες αναδιοργάνωσης να εξελιχθεί, δυστυχώς φαίνεται ότι συνεχίζει να αποτυγχάνει ακόμη σε μεγάλο βαθμό .

Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχουν ακόμη παράγοντες με παθογένειες απορρέουσες μέσα από τη συμπεριφορά, τα προγράμματα κοινωφελούς χαρακτήρα και τις αποφάσεις των διοικούντων απέναντι στους διοικούμενους πολίτες. Καθώς και τις επιβάλλουσες νομοθετικές διατάξεις , αλλά κι από τη κλιματική αλλαγή, όπου δυστυχώς εδώ πλέον έχει ξεφύγει ο έλεγχος και η κατάσταση είναι παγκοσμίως μη αναστρέψιμη. με βάση των ακραίων καιρικών φαινομένων, όπου εμφανίζονται ανά εποχή.

Οι προκληθείσες αρνητικές συνέπειες είναι πάρα πολλές για τον άνθρωπο και το περιβάλλον καθώς οι πλημμύρες οι φυσικές καταστροφές, πυρκαγιές, οι περιουσιακές καταστροφές κ.ά. Φέρουν φυσικά αλυσιδωτά μια σειρά στην ισορροπία της καθημερινότητας από δυσχερείς διαταραχές, όπου οι αισχρές και ραγδαίες αυξήσεις των προϊόντων ,αγαθών σε κατανάλωση και μη, καυσίμων ενέργειας και υπηρεσιών, οι δυσβάσταχτες φορολογίες, οι μεγάλες αυξήσεις ενοικίων οικιακής στέγης αλλά και επαγγελματικής, αποτελούν παράγοντες που οδηγούν τους πολίτες από μεσαία τάξη και κάτω στην εξαθλίωση, σε δυσμενείς συνθήκες διαβίωσης, σε φτώχεια και σε υποβιβασμό της ανθρώπινης οντότητας.

Αν παρατηρήσετε προσεχτικά σε καθημερινές σας μετακινήσεις σε κεντρικούς και μη δρόμους, θα δείτε πόσα μαγαζιά έχουν βάλει λουκέτο..

Έχετε αναρωτηθεί άραγε πόσοι είναι οι άνεργοι (εκτός των νέων ηλικιακά ανέργων) που προκύπτουν από το κλείσιμο τόσων καταστημάτων, επιχειρήσεων και σε τι ηλικία είναι σήμερα αυτοί οι άνθρωποι;!

Πώς θα ζήσουν, από εδώ και στο εξής και ποιος θα τους προσλάβει σε αυτή την ηλικία; Δυστυχώς κανείς, εάν δεν έχουν κάποιο γνωστό να μεσιτέψει!

Με τι ασφάλεια υγείας θα προχωρήσουν στη ζωή τους και με τι σύνταξη στα ύστερα γηρατειά…!

Αφού η πλειοψηφία αυτών αδυνατεί να προβεί σε ρύθμιση χρεωστικών οφειλών ασφαλιστικών φορέων και φορολογικών τους οφειλών, εφόσον πλέον το εισόδημα τους εκλείπει και τείνει να μηδενιστεί!

Πού είναι η εξέλιξή μας εδώ; Πουθενά.. είναι δυστυχώς ανύπαρκτη! Οι άνθρωποι όταν χάνουν τις δουλειές τους βασανίζονται, το εισόδημα τους εξανεμίζεται από την ακρίβεια και πολλοί άνθρωποι έχουν επακόλουθο να αρρωστήσουν και να υπόκεινται για σωτηρία από την ασθένεια τους στο ελλιπές με τριτοκοσμικές συνθήκες, σύστημα δημόσιας υγείας, όπου εκεί πέρα από τις συνθήκες και την τρόπο λειτουργίας, επιπλέον τελείως κι ανεξέλεγκτα έχουν προσληφθεί άτομα στο νοσηλευτικό προσωπικό από ότι έχει παρατηρηθεί σε συχνό φαινόμενο, να αδυνατούν να εντοπίσουν φλέβα για μια απλή αιμοληψία και να σπάνε ασυνείδητα τις φλέβες των ασθενών… κι αυτό να συμβαίνει μόνο στα δημόσια νοσοκομεία… διότι αν απευθυνθείς σε ένα ιδιωτικό διαγνωστικό κέντρο, εκεί σου βρίσκουν φλέβα στο φτερό!

Δυστυχώς αυτό είναι ένα παράδειγμα κι επακόλουθο του συστήματος, εκλείπει βλέπετε κι εδώ η αληθινή αξιοκρατία προσόντων του καθενός και η διαφάνεια στο σύστημα προσλήψεων κι όχι μόνο στο τομέα της υγείας, αλλά συμβαίνει στους περισσότερους τομείς του Δημοσίου. Ο φουκαράς όμως φτωχός μαζί κι ο άνεργος, αλλά και οι συναλλασσόμενοι πολίτες, επωμίζονται κάθε τι χειρότερο κι όλες τις συνέπειες των παραπάνω.

Η ανεργία όντως, για να ξέρετε, διχάζει!

Διχάζει τους ανθρώπους με την οικογένεια και της συμβίωσης, ένεκα οι καθημερινές τρέχουσες ανάγκες και οι παράγοντες της επιβίωσης, κάνουν τους ανθρώπους να υποφέρουν, άλλοι να εγκαταλείπουν ο ένας τον άλλο κι άλλοι να αλληλοσυγκρούονται καθημερινά μεταξύ τους. Δεν έχουν καλή ποιότητα ζωής, επικρατεί διαταραχή ψυχική και σωματική. Άλλοι φτάνουν στα πρόθυρα της κατάρρευσης κι άλλοι φτιάνουν από απόγνωση στο σημείο να αυτοκτονούν, όλα αυτά είναι τραγικές συνέπειες για την κοινωνία μας. Λίγοι είναι αυτοί που αναγεννιούνται μέσα από τις στάχτες μιας καταστροφής. Μπορεί η ανεργία να αναφέρεται ως ασθένεια ή μάστιγα, δεν είναι όμως κολλητική.

Όσοι λοιπόν έχετε ανθρώπους από το περιβάλλον σας, συγγενείς, αδέρφια, φίλους, γνωστούς κλπ., που γνωρίζετε ότι ζουν στο φαινόμενο της ανεργίας, καλό είναι να είστε κοντά τους όσο μπορείτε και φυσικά, μη τους εγκαταλείπετε, δε χρειάζεται να τους δώσετε απαραίτητα χρήματα, έχουν ανάγκη εκτός από αγαθά κι από αληθινά ανθρώπινα συναισθήματα και την παρουσία σας, δεν θα κολλήσετε ανεργία, μη φοβάστε. Επικοινωνήστε κάποιες φορές μαζί τους και στηρίξτε τους με ένα καλό αληθινό λόγο που θα δείχνει το ειλικρινές σας ενδιαφέρον κι έτσι δε θα νιώθουν κοινωνικά αποκλεισμένοι κι ανενεργοί!

Να είστε σίγουρο ότι τους βοηθάτε κι εσείς σταδιακά με αυτό τον τρόπο, ώστε να καταφέρουν να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους και να πατήσουν και πάλι στα πόδια τους.

Άλλωστε μη ξεχνάμε ότι είμαστε ένας λαός που φημίζεται από αρχαιοτάτων χρόνων για την φιλοξενία και την κοινωνική αλληλεγγύη!

Και ποτέ δεν ξέρετε, ίσως κάποια μέρα, προσθέτοντας όλοι μαζί κι ο καθένας ξεχωριστά το λιθαράκι της αλληλεγγύης, να καταφέρουμε επιτέλους να αναπτυχθεί η προοπτική της προόδου και της προσφοράς για ένα καλύτερο μέλλον στη χώρας μας, για όλους μας, ανατρέποντας μια για πάντα, τη γνωστή φράση σ’ εμάς, «καληνύχτα Κεμάλ, αυτός κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ»!!!

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή