Μίκης Θεοδωράκης: «Η βία τελικά αποδείχθηκε πιο δυνατή από τους αμέτρητους αγώνες και τις θυσίες των ανθρώπων…»

«Έτσι θα φύγω γεμάτος με μια θάλασσα Μουσικής που έχω μέσα μου και που την θυσίασα χωρίς να μπορέσω να πραγματοποιήσω ούτε το 10% των οραμάτων μου για το μέλλον της ανθρώπινης κοινωνίας...»

by ΣΜΑΡΑΓΔΑ ΜΙΧΑΛΙΤΣΙΑΝΟΥ

Ανοίγοντας το αρχείο μου

«Έτσι θα φύγω γεμάτος με μια θάλασσα Μουσικής που έχω μέσα μου και που την θυσίασα χωρίς να μπορέσω να πραγματοποιήσω ούτε το 10% των οραμάτων μου για το μέλλον της ανθρώπινης κοινωνίας…»

  • Συνέντευξη : Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης ενός χρόνου από τότε που μας άφησε ο Μίκης Θεοδωράκης ήρθε η στιγμή για να αναδημοσιεύσουμε σημαντικά αποσπάσματα από την συγκλονιστική συνέντευξη που μας παραχώρησε το 2013 και δημοσιεύτηκε 3 Μαΐου στην Real News.

Συγκινητικές στιγμές εκτυλίχθηκαν στο ετήσιο μνημόσυνο του μεγάλου μουσικοσυνθέτη στο Γαλατά Χανίων, στην τελευταία κατοικία του σύμφωνα με την επιθυμία του. Εκεί βρίσκονται θαμμένοι ο πατέρας και ο αδελφός του, εκεί ήθελε να ταφεί και ο ίδιος.

Και μπορεί ο Μίκης Θεοδωράκης να πέρασε στη σφαίρα της αιωνιότητας μέσα από το σημαντικό του έργο, τις ιδέες και τη στάση ζωής του, αλλά πάντα θα είναι ζωντανός στις καρδιές και στις μνήμες των λαών, ακόμα και των πολύ νέων παιδιών , που στην τελευταία δημόσια εμφάνισή του στο Σύνταγμα για τη Μακεδονία βροντοφώναζαν το σύνθημα «Μίκη αλλάζεις την ιστορία».

  • Κύριε Θεοδωράκη, τι είναι αυτό το οποίο θα αλλάζατε από τη ζωή σας, κάτι για το οποίο έχετε μετανιώσει πάρα πολύ;

Μ.Θ. Έζησα σε μια εποχή στην οποία η βία έπαιζε τον κύριο ρόλο στη διαμόρφωση Λαών, Κοινωνιών και Ανθρώπων. Έτσι αναγκάστηκα κι εγώ αντί να ακολουθώ απερίσπαστος την πορεία που επέλεξα και που βασικά ήταν ο δρόμος της Τέχνης και της ειρηνικής ζωής, να δαπανώ το μεγαλύτερο μέρος των δυνάμεών μου σε πράξεις αντίθεσης και αντίστασης κατά της βίας που με περικύκλωνε και με προκαλούσε – όπως και όλους τους άλλους.

Στο σημείο αυτό υπήρχε φυσικά διαφοροποίηση στη στάση του α ή του β ανάλογα με τον χαρακτήρα του και την αγωγή του. Η δική μου κυρίως ηθική φόρτιση μού επέβαλε να είμαι απόλυτος στις επιλογές, τη στάση και τις πράξεις μου και να αφοσιώνομαι ολοκληρωτικά.

Το ευτύχημα για μένα ήταν το ότι κατόρθωσα να έχω την απόλυτη σχέση και με την Τέχνη και ειδικά με την Μουσική. Όμως οι συνθήκες ήταν τέτοιες που δεν κατόρθωσα να δώσω. Τώρα εκ των υστέρων διαπιστώνω, ότι θα μπορούσα να ελαττώσω -χωρίς ηθική βλάβη- την αφοσίωσή μου στο Χρέος ολοκληρώνοντας την προσφορά μου στην Τέχνη. Έτσι θα φύγω γεμάτος με μια θάλασσα Μουσικής που έχω μέσα μου και που την θυσίασα χωρίς να μπορέσω να πραγματοποιήσω ούτε το 10% των οραμάτων μου για το μέλλον της ανθρώπινης κοινωνίας.

Η βία τελικά αποδείχθηκε πιο δυνατή από τους αμέτρητους αγώνες και τις θυσίες των ανθρώπων. Και για μένα ολέθρια.»

  • Τι είναι αυτό που θέλατε μέχρι σήμερα και δεν σας το έφερε η ζωή;

Μ.Θ. Εκείνες τις συνθήκες που θα μου επέτρεπαν την ολοκληρωτική μέθεξη του μουσικού μου έργου και των προσωπικών μου ιδεών με το σύνολο αν ήταν δυνατό του λαού μας. Έκανα τα πάντα γι’ αυτόν τον σκοπό. Κάποτε τον πλησίασα. Όμως άγριοι άνεμοι με απομάκρυναν. Ήταν άδικο για μένα και νομίζω και για τους άλλους. Άλλωστε τα πνευματικά δώρα που προσέφερα ήταν λίγο ως πολύ γνωστά. Δεν είναι όμως κρίμα ότι το μεγαλύτερο μέρος, ίσως το 80% του δημιουργικού μου έργου που βρίσκεται αρχειοθετημένο (κατά τον καλύτερο ομολογουμένως τρόπο) στην Βιβλιοθήκη Βουδούρη, στο Μέγαρο Μουσικής, παραμένει ουσιαστικά άγνωστο και αναξιοποίητο;

  • Ποια ήταν η πιο χαρούμενη αλλά και η πιο δυσάρεστη στιγμή της ζωής σας;

Μ.Θ. Η πιο χαρούμενη στιγμή της ζωής μου ήταν όταν γεννήθηκε η κόρη μου. Η πιο δυσάρεστη, όταν έχασα τον πατέρα μου.

Η συνέντευξη αυτή δόθηκε λόγω της παράστασης «Ποιός τη ζωή μου». Σχολιάζοντας το γεγονός ο Ουρανομίκης συμπλήρωσε:

Μ.Θ. Πρέπει να πω ότι είμαι πολύ ευτυχής για την παράσταση στο Badminton. Όχι μόνο γιατί είναι πραγματικά όμορφη (κείμενο, σκηνοθεσία, χορογραφία, ηθοποιοί, μουσικοί) αλλά προ παντός γιατί μέσα σε τρεις ώρες περνούν έξι δεκαετίες εθνικής ζωής φορτωμένες με γεγονότα χωρίς τέλος. Από την Μικρασιατική καταστροφή έως την Χούντα και βάλε. Κι εγώ σαν ένας τρίτος, θεατής του εαυτού μου, της ζωής, των έργων, των πράξεων και των δοκιμασιών μου, διαπιστώνω το πόσο τυχερός ήμουν τελικά, να ζήσω όλα αυτά τα γεγονότα, να γνωρίσω αυτούς τους ανθρώπους και να δημιουργήσω μέσα σ’ αυτή την ξεχωριστή χώρα γι’ αυτόν τον βασανισμένο και περήφανο λαό, κυρίως στις εποχές της μεγάλης δοκιμασίας. Όμως το ωραιότερο δώρο είναι η παρουσία των δικών μου και ιδιαίτερα αυτών που μου λείπουν. Αν το σκεφτούμε καλά, τότε θα δούμε ότι αν εξακολουθούμε να υπάρχουμε ως Έλληνες, το οφείλουμε στην «Αγία» Ελληνική Οικογένεια.

The following two tabs change content below.

ΣΜΑΡΑΓΔΑ ΜΙΧΑΛΙΤΣΙΑΝΟΥ

Γεννήθηκα στην Κεφαλονιά, την πατρίδα του Μαρίνου Αντύπα, του μεγάλου οραματιστή και αγωνιστή του αγροτικού ζητήματος. Ο αγώνας αυτού του θρύλου κατά της καταπίεσης και υπέρ της ελευθερίας, εθνικής και κοινωνικής, που υπερασπίστηκε μέχρι το βίαιο τέλος της ζωής του, θεωρώ ότι καταγράφηκε στον γενετικό μου κώδικα. Από παιδί ήθελα να γίνω δημοσιογράφος και κυνήγησα το όνειρό μου… Όταν έδωσα εξετάσεις στην Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών, μεταξύ των συστατικών επιστολών που έπρεπε να καταθέσω, ήταν και αυτή του αξέχαστου Αλέκου Σακελλάριου, ο οποίος και είχε σημειώσει: «Κύριε πρόεδρε, Παίρνω το θάρρος να συστήσω εγκάρδια τη νέα συνάδελφο Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου. Που πρόκειται να γίνει τακτικός μέλος της Ενώσεώς μας, τίτλο που τον αξίζει!» Η επιστολή είναι κατατεθειμένη στην Ε.Σ.Η.Ε.Α. Στα χέρια μου έχω αντίγραφο με την σφραγίδα της Ένωσης. Αυτά τα λόγια του κυρ Αλέκου, μου έδωσαν φτερά να πετάξω… Σπούδασα δημοσιογραφία και Δημόσιες Σχέσεις. Διδάχτηκα την αγγλική γλώσσα και τελευταία παίρνω μαθήματα Ιταλικής και γαλλικής. Ειδικεύτηκα στο Πολιτιστικό Ρεπορτάζ και έχω ένα πλούσιο αρχείο από έρευνες, ρεπορτάζ και συνεντεύξεις από μεγάλες προσωπικότητες. Η επαγγελματική μου σταδιοδρομία άρχισε από την εφημερίδα «Ημερησία» και συνεχίστηκε στα ημερήσια φύλλα «Ελεύθερος Τύπος», «Έθνος» και «Έθνος της Κυριακής» επί 8ετία, «Αθηναϊκή», «Ακρόπολις», «Απόφαση», Όμιλος ΝΕΠ, Avec News.gr, «Real News», «Το χωνί», intownpost.com και τώρα στο timesnews. Υπήρξα συνεργάτης της εκπομπής της ΕΡΑ 2 «Σκηνή και παρασκήνιο στο προσκήνιο» επί διεύθυνσης του αείμνηστου Γιώργου Τσαγκάρη για ένα 6μηνο. Στον περιοδικό Τύπο έχω εργαστεί στα έντυπα: «Γιώτινγκ και Θάλασσα», «Εικόνες», «Κόσμος», «Εύα,t», «7 Μέρες Tv», «Τηλεθεατής», ΚΑΙ» κ.α Επιμελήθηκα την έκδοση του βιβλίου «Συνθέτες της Έβδομης Τέχνης», και σε συνεργασία με τον Γιάννη Φλέσσα έγραψα την βιογραφία: «Γιάννης Πάριος αυτή είναι η ζωή μου» (Εκδόσεις Αιγόκερως). Έχω πάρει μέρος σε δημοσιογραφικές αποστολές και έχω παρακολουθήσει σεμινάρια αρχαίου δράματος και πληροφορικής (KeyCERT NT Spesialist). Είμαι μέλος της ΕΣΗΕΑ. Και στο παρελθόν διετέλεσα και μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Η άσκησή μου στην κοινωνική δραστηριότητα, το κοινωνικό γίγνεσθαι της πόλης στα πλαίσια της ευαισθητοποίησης του ενεργού πολίτη τα τελευταία χρόνια έγινε με τη συμμετοχή μου ως εθελόντρια στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού. Γηράσκω αεί διδασκόμενη. Πήρα βεβαίωση επιτυχούς παρακολούθησης στο μάθημα «Η μακρά ελληνιστική εποχή: ο Ελληνικός κόσμος από τον Αλέξανδρο στον Ανδριανό» των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας με διδάσκοντα τον κ. Άγγελο Χανιώτη, καθηγητή Αρχαίας ιστορίας στο Institute for Advanced Study, Princeton. Οσονούπω θα έχω και τη βεβαίωση για την παρακολούθηση του μαθήματος «Επανάσταση του 1821: «Τα δύσκολα Βήματα ενός πεισματικού αγώνα» με διδάσκουσα την Μαρία Ευθυμίου. Και συνεχίζω με την παγκόσμια ιστορία.

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή