Οι φίλοι του Πούτιν στον πόλεμο φαίνονται

Για μία χώρα όπως η Ρωσία με παράδοση αιώνων αποτελεί διπλωματικό Βατερλώ το γεγονός ότι στη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών βρέθηκαν στο πλευρό της μόλις 4 χώρες, όλες «δημοκρατικότατες»: η Βόρεια Κορέα, η Ερυθραία, η Συρία και η Λευκορωσία, ενώ 141 καταδίκασαν απερίφραστα την εισβολή της στην Ουκρανία.

by Times Newsroom

Από την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και μέσα σε 12 μέρες η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας, Μαρία Ζαχάροβα, έχει προλάβει να κηρύξει τον πόλεμο στην Ευρώπη 2-3 φορές.

Γράφει ο Πάνος Αμυράς*

Αρχικά, απείλησε τη Σουηδία και τη Φινλανδία ότι θα έχουν την τύχη του Κιέβου εάν θελήσουν να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ και μέσα σε λίγα 24ωρα η κοινή γνώμη των δύο σκανδιναβικών χωρών μεταστράφηκε θεαματικά υπέρ της ένταξης στη Βορειοατλαντική Συμμαχία. Μάλιστα, ο πρώην πρωθυπουργός της Φινλανδίας, Αλεξάντερ Στουμπ, απάντησε σχεδόν ακαριαία στις απειλές της Ζαχάροβα, λέγοντας ότι και μόνο η δήλωσή της αρκεί για να πιστοποιήσει το ορθόν της επιλογής της χώρας του να σπεύσει προς το ΝΑΤΟ.

Η εκπρόσωπος του Λαβρόφ δεν πτοήθηκε. Απείλησε τις χώρες της Βαλτικής επικαλούμενη «μπούλινγκ» σε Ρώσους διπλωμάτες, ενώ η Μόσχα προειδοποίησε συνολικά την Ευρώπη ότι οι κυρώσεις που επέβαλε στην οικονομία της ισοδυναμούν με κήρυξη πολέμου. Ο παραλογισμός της Ζαχάροβα συνεχίστηκε αυτή τη φορά σε βάρος της χώρας μας επειδή, όπως ανέφερε σε μακροσκελή της δήλωση, οι Ελληνες αξιωματούχοι τόλμησαν να μιλήσουν για «απρόκλητη επίθεση» της Ρωσίας και για «μαζική εισβολή» για πρώτη φορά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ίδια δεν έκρυψε τη δυσφορία της για την αποστολή στρατιωτικού οπλισμού στο Κίεβο, υποστηρίζοντας ότι τα «όπλα θα στραφούν εναντίον των αμάχων, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων, τους οποίους «τα ουκρανικά εθνικιστικά τάγματα χρησιμοποιούν ως ανθρώπινη ασπίδα». Η Ζαχάροβα έλαβε τις πρέπουσες απαντήσεις από το ΥΠΕΞ που τις χαρακτήρισε απαράδεκτες και καταδικαστέες – φανταστείτε αντίστοιχες δηλώσεις να είχε κάνει Αμερικανός αξιωματούχος τι θα συνέβαινε στην Αθήνα από τους «αγωνιστές» που σήμερα ποιούν την νήσσαν.

Οι Ρώσοι βομβαρδίζουν τη Μαριούπολη και τις υπόλοιπες περιοχές όπου ζουν και Ελληνες ομογενείς, αλλά σύμφωνα με τη Μόσχα ευθύνεται η Αθήνα για τους νεκρούς αμάχους. Ο Πούτιν επιτέθηκε στην Ουκρανία για το λόγο ότι οι Ουκρανοί είχαν δείξει «επιθετικότητα» επειδή τόλμησαν να σκεφθούν την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ, ο ρωσικός στρατός ισοπεδώνει πόλεις για να «αποναζιστικοποιήσει» το Κίεβο, αλλά φταίει ο Ζελένσκι που χρησιμοποιεί ως ασπίδα τους αμυνομένους.

Η παραφροσύνη με την οποία αντιδρά η Μόσχα στις διεθνείς αντιδράσεις για την εισβολή στην Ουκρανία είναι αποτέλεσμα του αιφνιδιασμού της όχι μόνο για την αντίσταση που έχουν προβάλει στα πεδία της μάχης οι αμυνόμενοι Ουκρανοί, αλλά και για την ενιαία στάση του ελεύθερου κόσμου στις επιλογές της.

Για μία χώρα όπως η Ρωσία με παράδοση αιώνων αποτελεί διπλωματικό Βατερλώ το γεγονός ότι στη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών βρέθηκαν στο πλευρό της μόλις 4 χώρες, όλες «δημοκρατικότατες»: η Βόρεια Κορέα, η Ερυθραία, η Συρία και η Λευκορωσία, ενώ 141 καταδίκασαν απερίφραστα την εισβολή της στην Ουκρανία.

Η Αθήνα έπραξε το σωστό. Τάχθηκε διπλωματικά, οικονομικά και αμυντικά κατά του αναθεωρητισμού της Μόσχας, αλίμονο εάν σφύριζε αδιάφορα, όπως η Αγκυρα, σε προσπάθεια αλλαγής του χάρτη της Ευρώπης διά των όπλων. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του ΝΑΤΟ, 18 χώρες-μέλη της Συμμαχίας έχουν ήδη στείλει αμυντικό υλικό στο Κίεβο, ενώ σχεδόν όλα τα μέλη της Συμμαχίας έχουν προχωρήσει σε κινήσεις ανθρωπιστικής βοήθειας προς το Κίεβο.

Εάν η Ελλάδα έκλεινε το μάτι στην εισβολή Πούτιν, θα άφηνε επικίνδυνα περιθώρια σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων. Για αυτό, άλλωστε, η Δύση αντιμετωπίζει τη ρωσική απειλή με ενότητα και αποφασιστικότητα. Οσο για τους φίλους του Πούτιν, εκτός από τους Βορειοκορεάτες και τον Λουκασένκο της Λευκορωσίας, υπάρχουν και εγχώριοι οπαδοί του – άλλωστε, στα δύσκολα φαίνονται. Προέρχονται κατά κανόνα από τη δεξαμενή των αντιεμβολιαστών, ενώ πολιτικά τους βρίσκουμε τόσο στην Ακροδεξιά όσο και σε Αριστερόστροφους χώρους. Ευτυχώς, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών σε Ελλάδα και Ευρώπη δεν μπορεί να ανεχτεί ολοκληρωτισμούς και τυραννικά καθεστώτα.

Ο Πάνος Αμυράς είναι διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή