Γιώργης Έξαρχος : …μάνα, μητέρα και μαμά

Στην χώρα, μάνα, οπού ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα / μαμά δεν πρέπει «να σε ειπώ», μ’ απλά –μόνο– γονέα!...

by ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ

ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ

…μάνα, μητέρα και μαμά

Κάντε λιγάκι παρακεί, πιο πέρα και πιο πέρα
κοιτάξτε, πρώτη στον χορό, γαλάζια περιστέρα`
να μεγαλώσει ο χορός, να ’ναι διπλό τ’ αλώνι
να σεργιανίσουνε καλά, μικροί – μεγάλοι, όλοι`
και να χτυπούν τα όργανα, «βαράτε βιολιτζήδες»
να κλαίν’ κλαρίνο και βιολί, λαούτο, ντέφι,… «-Τι ’πες;
Γιατί ν’ ανοίξει ο χορός, και ποια ’ναι που χορεύει
που πάει τα πόδια ταπεινά, και χαμηλά αγναντεύει
κι έχει χαμόγελο σβηστό στα δυο σφιγμένα χείλη
και τρεμοπαίζει την ματιά σαν φλόγα σε καντήλι;…»

*

Καλέ, χορεύει η μάνα μου, δεν πήρατε χαμπάρι
πιο ωραία και πιο όμορφη και από αυτήν του Πάρη`
εννιά μήνες με κράτησε στα σωθικά κρυμμένο
περίμενε να γεννηθώ, τα όνειρα ν’ ανασταίνω`
να πάρουν σάρκα και οστά όσα από παιδούλα
κάποτε ονειρεύτηκε στα κλέφτικα… στη ζούλα`
κι ήτανε όλος ο ντουνιάς: μανούλα, μανουλίτσα
μάνα, μητέρα και μαμά, και μάμμη μα και… θείτσα`
άγγελος –όχι εξ ουρανού– επίγειος θεός μου
το γάλα της στις φλέβες μου και σ’ όλο το «εντός» μου!…

*

Μη, σας θερμοπαρακαλώ, χορεύει η μαμά μου
οπού την γλώσσα μου ’μαθε, να δείχνω την χαρά μου`
και να προφέρω ταπεινά – πάντα μ’ ευγνωμοσύνη
ευχαριστίες και ευχές στους που ’χουν καλοσύνη`
μανούλα, λέξη πιο γλυκιά ακόμα κι απ’ το μέλι
κ όποιος μάνα δεν γνώρισε κι αυτός μανούλα θέλει`
και το «ωχ, ωχ μανούλα μου» το λέει σαν έχει πόνο
κι ας είναι «κακορίζικος», κι ας «έχει κακό χρόνο»`
κι όταν στα δύσκολα η ζωή τονε πετάει στην ξέρα
κλείνει τα μάτια, αναπολεί, «να σ’ είχα εδώ μητέρα»!…

*

Μάνα που σέρνεις τον χορό τώρα σε κόσμους άλλους
σου λέω πως μας κάνουνε με νόμους «παπαγάλους»`
γιατί μάνα δεν γνώρισαν όσοι αποφασίζουν
μόνον «τροφό» ή «θήλαστρο»` γι’ αυτό και δεν γνωρίζουν
καμιάς ψυχής το αίσθημα, καμιάς ζωής τον πόνο
και θέλουν να ρυθμίζουνε τα πάντα με τον «νόμο»`
κι όποιος τον «νόμο» παραβεί, σπεύδει η «δικαιοσύνη»
και σε «μισή κόλλα χαρτί» – ίσως σε «ζελατίνη»
τόνε τυλίγει πάραυτα και του ρίχνει «καμπάνα»
βγάζοντας την απόφαση πως «δεν υπάρχει μάνα»!

*

–Και θα ’ρθουν μέλλοντες καιροί, να το κατανοήσουν
«ειδήμονες», «αιδήμονες» να το «ξανατολμήσουν»:
«Μέσα στα σπλάχνα μια ζωή, δεν γίνεται, γεννιέται
το θαύμα αυτό –μόνον– μπορεί η μάνα να καυχιέται!»
Όπου στο σύμπαν κι αν βρεθεί θα παραμένει μάνα
και για το κάθε της παιδί το «εξ ουρανού το μάννα»…
Στην χώρα, μάνα, οπού ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα
μαμά δεν πρέπει «να σε ειπώ», μ’ απλά –μόνο– γονέα!…
Γιατί εδώ, μανούλα μου, «μανάρες» και «μανάροι»
ορίζουνε τον τόπο μας… κι όποιον ο Χάρος πάρει!…

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή