«Νεύτωνας της Γάζας» ο 15χρονος Παλαιστίνιος που δημιούργησε ατομικό σύστημα για να φωτίσει τη σκηνή της οικογένειάς του

Με δύο ανεμιστήρες από τα παλιοσίδερα και λίγα καλώδια

by Times Newsroom

Με δύο ανεμιστήρες από τα παλιοσίδερα και λίγα καλώδια ο 15χρονος Χουσάμ Αλ-Ατάρ κατασκεύασε τη δική του πηγή παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος για να φωτίσει τη σκηνή όπου ζουν αυτός και η οικογένειά του, κοντά στη Ράφα, αφού αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους λόγω του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας.

Σε αναγνώριση της ευφυΐας του, οι γείτονές του στον προσφυγικό καταυλισμό του έδωσαν το προσωνύμιο «Νεύτωνας της Γάζας», περιγράφει το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

«Άρχισαν να με φωνάζουν Νεύτωνα της Γάζας λόγω της ομοιότητας ανάμεσα σε εμένα και τον Νεύτωνα», λέει ο Χουσάμ Αλ-Ατάρ που μοιάζει και ακούγεται μικρότερος από τα 15 του χρόνια.

«Ο Νεύτωνας καθόταν κάτω από μια μηλιά όταν του έπεσε στο κεφάλι ένα μήλο και ανακάλυψε τη βαρύτητα. Κι εμείς εδώ ζούμε μέσα στο σκοτάδι και την τραγωδία και ρουκέτες πέφτουν στα κεφάλια μας. Έτσι σκέφτηκα να δημιουργήσω φως και το έφτιαξα», είπε αναπαράγοντας την ιστορία με την οποία έμεινε στη λαϊκή φαντασία ο πολυμαθής άγγλος επιστήμονας που έφερε επανάσταση στη φυσική, τα μαθηματικά και την αστρονομία στα τέλη του 17ου και τις αρχές του 18ου αιώνα.

Η οικογένεια Αλ-Ατάρ στήριξε τη σκηνή της στο πλευρό ενός μονώροφου σπιτιού, πράγμα που επέτρεψε στον Χουσάμ να σκαρφαλώσει στη σκεπή και να εγκαταστήσει τους δύο ανεμιστήρες του, τον έναν επάνω από τον άλλο, για να λειτουργούν σαν μικροσκοπικές ανεμογεννήτριες ικανές να φορτίζουν μπαταρίες.

Έπειτα, συνέδεσε τους ανεμιστήρες με καλώδια που κατεβαίνουν από τον τοίχο του σπιτιού και χρησιμοποίησε διακόπτες, λάμπες και ένα λεπτό κομμάτι κόντρα πλακέ που ενώνει τον τοίχο με τη σκηνή, για να δημιουργήσει ένα ιδιωτικό σύστημα φωτισμού για την οικογένειά του, με την τρίτη του απόπειρα έπειτα από τις δύο πρώτες αποτυχημένες προσπάθειες.

«Ήμουν πολύ χαρούμενος που μπόρεσα να το κάνω αυτό, γιατί ελάφρυνα τα βάσανα της οικογένειάς μου, της μητέρας μου, του άρρωστου πατέρα μου και των μικρών παιδιών του αδελφού μου και όλων εδώ που υποφέρουν από τις συνθήκες που ζούμε στον πόλεμο».

«Είμαι πολύ χαρούμενος που οι άνθρωποι σε αυτόν τον καταυλισμό με φωνάζουν Νεύτωνα της Γάζας, γιατί ελπίζω να πραγματοποιήσω το όνειρό μου να γίνω επιστήμονας σαν τον Νεύτωνα και να εφεύρω κάτι που θα ωφελήσει όχι μόνο τους ανθρώπους της Λωρίδας της Γάζας, αλλά και ολόκληρου του κόσμου».

Σχετικά Άρθρα

Αυτή η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Συνεχίζοντας την περιήγησή σας, δίνετε την συγκατάθεσή σας για την χρήση των cookies. Aποδοχή